30.BÖLÜM=İLK DÖNÜŞÜM

NERANIN GÖZÜNDEN ANLATIM
Saldırıdan sonra hayatım iyice kamkarışık olmuştu ama güzel bir tarafı vardı yarın doğum günüydümdü

Niye bu sabah okula sabahydı Edward ile mutlu bir şekilde konuşuyordum “Yarın benim doğum günüm” dedim edward gülümserek “Biliyorum sevgilim bugün 4 kez söyledin bunu” dedi

Gülümsedim “Biliyorum” dedim sonra yanımıza Alice ve Jasper geldi “İyiki doğdun nera” dedi Alice “Teşekkür ederim Alice” dedim “İyiki doğdun” dedi Jasper

Onada teşekkür ettim sonra ders zili çaldı ve derse girdik sıraya oturduğumuzda bir şey hissettim bir kurt yarı beyaz yarı siyahdı

Gözleri yemyeşildi bu neydi ben neden böyle bir şey görmüştüm ki şimdi bunu düşürken okul bitti

Okuldan sonra biraz yalnız kalmak istedim Bu yüzden orman yolunda yürüyordum.Son zamanlarda hayatım çok değişmişti.

Cadılar.Kurtlar.Vampirler.Kehanetler Ve bugün gördüğüm o kurt adam .Bazen hepsinden uzaklaşmak istiyordum. Derin bir nefes aldım.Tam geri dönmeyi

düşünüyordum ki…Bir ses duydum

ÇAT

Bir dal kırılmıştı.Hemen durdum.Etrafıma baktım.Kimse görünmüyordu.Ama içimdeki his farklı söylüyordu.Yalnız değildim.Kalbim hızlandı.

“Hey sen kimsin” diye seslendim Cevap gelmedi tekrar seslendim “KİMSİN” diye bağırdım tekrar sonra .Birkaç adım daha attım.Sonra aniden biri önümde belirdi.Nefesim kesildi.

Soluk tenli bir adamdı.Kırmızı gözleri vardı.Yüzündeki ifade hiç dostça değildi.Bir vampir.Geri çekildim.“Sen kimsin?”Adam sırıttı.“Seni arayanlardan biri.”Kalbim daha hızlı atmaya başladı.

Vampir Meclisi.Beni bulmuşlardı.Adam bir adım attı.“Bizimle geleceksin.”“Hayır.”dedim.Bir saniye sonra üzerime atıldı.

Kaçmaya çalıştım.Ama çok hızlıydı.Kolumu yakaladı.Canım yandı.Onu itmeye çalıştım.Ama işe yaramadı.

Vampir beni bir ağaca savurdu.Sırtım sertçe gövdeye çarptı.Yere düştüm.Başım dönüyordu.Adam bana doğru yürümeye başladı.

İlk kez gerçekten korktum.Tam o sırada…İçimde bir şey kırıldı.Sanki yıllardır kilitli duran bir kapı açılmıştı.

Bütün bedenimi sıcaklık sardı.Sonra acı başladı.Çok büyük bir acı.Kemiklerim değişiyordu.Nefesim düzensizleşti.Vampir durdu.Yüzündeki ifade şaşkınlığa dönüştü.“Ne oluyor?”Ben de bilmiyordum

.Ama dönüşüm başlamıştı.Ellerim titredi.Tırnaklarım uzadı.Kaslarım gerildi.Bedenim büyümeye başladı.Bir çığlık attım.Sonra çığlık…Bir ulumaya dönüştü.Vampirin gözleri büyüdü.“İmkânsız…”Birkaç saniye sonra insan değildim.

Karşısında devasa bir kurt duruyordu.Ben.Kürklerimin yarısı gece kadar siyahtı.Diğer yarısı kar kadar beyazdı.Ay ışığı üzerime vuruyordu.

Vampir bir adım geri çekildi.İlk kez korkan taraf o olmuştu.İçimdeki kurt hırladı.Bütün orman sesi duydu.Sonra koşmaya başladım

.Rüzgâr kürklerimin arasından geçiyordu.Hayatımda hiç bu kadar hızlı olmamıştım.

Bir saniye sonra vampirin üzerine atıldım.Adam son anda kaçtı.Ama artık av olan ben değildim.

Vampir korkuyla geri çekildi.Ben ise önünde durup hırlamaya devam ettim.Çünkü artık Nera sadece bir kız değildi.İçindeki kurt uyanmıştı.

Ve o gece bütün Forks bunu hissedecekti.Uzaklarda başka kurt ulumaları duyuldu.Jacob’ın sürüsü.Onlar da dönüşümümü hissetmişti.

Kurt formumun içinde nefes alıp veriyordum.Her şey farklıydı.Daha net.Daha keskin.Toprağın kokusunu alabiliyordum.Yağmurun

kokusunu.Ağaçların kokusunu.Ve…Karşımdaki vampirin kokusunu.İçimdeki kurt hırladı.Vampir birkaç adım geri çekildi.Artık korkuyordu

.Bunu hissedebiliyordum.Ama ben de korkuyordum.Çünkü kendimi kontrol etmekte zorlanıyordum.Öfkem büyüyordu

.Sanki içimde bir fırtına vardı.Vampir aniden üzerime atıldı.Reflekslerim düşünmeme bile fırsat vermedi.Bir yana sıçradım.

Adamın saldırısı boşa çıktı.Sonra kendimi havada buldum.Üzerine atlamıştım.Vampir yere düştü.Toprak havaya kalktı.

Adam beni iterek kurtulmaya çalıştı.Ama artık eskisi kadar güçlü görünmüyordu.Bir hırıltı daha çıkardım.

Tam saldıracakken…Ormanın içinden tanıdık bir uluma duyuldu.Sonra bir tane daha.

Ve bir tane daha.Birkaç saniye sonra ağaçların arasından dev kurtlar çıktı.Jacob.Sam.Embry.Jared.Paul.Sürünün tamamı

buradaydı.Jacob beni görünce olduğu yerde durdu.Kahverengi gözleri büyümüştü.

Şaşkın görünüyordu.Çünkü beni ilk kez kurt formunda görüyordu.Vampir sürüyü görünce küfür etti.Durumun kötüleştiğini anlamıştı.

Bir anlık boşluğu kullanıp kaçmaya başladı.Paul peşinden gitmek istedi.

Ama Sam onu durdurdu.Vampir birkaç saniye içinde gözden kayboldu.Orman sessizleşti.

Şimdi herkes bana bakıyordu.Ben de onlara.Kalbim hızla atıyordu.Özellikle Jacob’a.

Jacob yavaşça bana yaklaştı.Tehlikeli görünmemeye çalışıyordu.Ama yüzündeki şaşkınlığı gizleyemiyordu

.Ben ise ne yapacağımı bilmiyordum.İlk dönüşümü yaşamıştım.Ve kontrolü kaybedebilirdim

.Bir adım geri çekildim.Jacob durdu.Sonra sakin bir sesle konuştu.“Nera.”Sesini tanıyordum.Güven vericiydi.“Her şey yolunda.”İçimdeki kurt biraz sakinleşti.

Jacob birkaç adım daha yaklaştı.“Yalnız değilsin.”O an gözlerimi ondan ayıramadım.

Çünkü bu sözlere ihtiyacım vardı.Hayatım boyunca ait olduğum bir yer aramıştım.Ve ilk kez…Belki de buluyordum

.Tam o sırada bedenimde garip bir his oluştu.Yorgunluk.Çok büyük bir yorgunluk

.Bacaklarım titremeye başladı.Jacob bunu fark etti.“Nera?”Birkaç saniye sonra dönüşüm geri başladı.Kemiklerim tekrar değişiyordu.

Kurt formum küçülmeye başladı.Canım yanıyordu.Ama bu sefer korkmuyordum.

Çünkü yalnız değildim.Sonunda dizlerimin üzerine düştüm.Ve insan formuma geri döndüm

.Nefes nefese kalmıştım.Saçlarım çamura yapışmıştı.Bütün bedenim titriyordu.Jacob hemen yanıma çöktü.“İyi misin?”Başımı kaldırdım.Yorgun bir gülümseme oluştu yüzümde.“Sanırım…”dedim.“İlk dönüşümümü yaşadım

.”Embry kahkaha attı.Paul başını salladı.Jacob ise gülümsedi.Bu kez ilk kez bana bir sürü üyesine baktığı gibi bakıyordu

.Ve o gece…Ay ışığının altında…Ben artık sadece Nera değildim.Ben bir kurttum.

Artık ilk dönüşümü tamamlamıştım o gün yetimhane döndüğüm zaman herşeyi Edward anlattım ve o benim yanımda olacağını söyledi

Yarın doğum günümüydü bakalım beni daha ne bekliyordu daha ne gibi şeyler