11.BÖLÜM=SOYLU KIZ

Hâlâ restorandaki masada oturuyorduk. Kenna’nın anlattıkları kafamın içinde dönüp duruyordu ama asıl sorularımın cevabını henüz alamamıştım.

Parmaklarımı masanın üzerinde gezdirdim.Sabırsızlanıyordum.Yıllardır ailem hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Şimdi ise karşımda onları tanıyan biri oturuyordu.

Ama hâlâ konuşmuyordu.Bu sessizlik canımı sıkmaya başlamıştı.Sonunda dayanamadım.“Anlat artık.” Dedim Sesim sert çıkmıştı.Kenna gözlerini bana çevirdi.

Derin bir nefes aldı.Tam konuşacakken durdu.”Emin misin?” Diye sordu kaşlarımı çattım. “Eminim.” Dedim Bu kez sesim daha kararlıydı.

Kenna birkaç saniye bana baktı.Sonra başını salladı.”Peki.” Dedi Masadaki fincanını yavaşça kenara bıraktı.

Ve anlatmaya başladı.”Annen ve baban birbirlerine âşık olduklarında bütün dengeler değişti.” Dedi Şaşkınlıkla ona baktım.”Nasıl yani?” Diye sordum “Çünkü onların birlikte olması yasaktı.” Dedi

Donup kaldım.“Yasak mı?” Dedim Kenna başını salladı.”Annen güçlü bir cadı soyundan geliyordu. Martin ailesi nesiller boyunca cadı meclisinde yer almış köklü bir aileydi.” Dedi

Bir an durdu.Sonra hafifçe gülümsedi. “Annen Freya Martin her zaman farklıydı.” Dedi “Farklı?” Dedim “Evet.” Dedi Kenna’nın gözleri uzaklara daldı.“Kuralları sevmezdi. Kimsenin onun yerine karar vermesine izin vermezdi. Cesurdu, inatçıydı ve kalbinin sesini dinlerdi.” Dedi

İstemeden gülümsedim.Nedense bu özellikler bana tanıdık gelmişti.“Demek annem böyleydi…” dedim “Sen ona çok benziyorsun.” Dedi Boğazım düğümlendi.

Hayatım boyunca ilk kez annem hakkında gerçek bir şey öğreniyordum. “Babam?” Diye sordum Kenna’nın yüzündeki ifade değişti.Bu kez gözlerinde saygı vardı.“Baban Mason Blackwood.” Dedi

İsmi duyunca içimde garip bir his oluştu.“Mason…” dedim “Eski kurt sürülerinin en genç alfasıydı.” Dedi Şaşkınlıkla ona baktım.”Alfa?” Dedim sadece

Kenna başını salladı.”Bütün kurtlar ona saygı duyardı. Güçlüydü. Cesurdu. Ama en büyük özelliği kalbiydi.” Dedi Bir an sustu.“Freya’yı ilk gördüğünde ona âşık olmuştu.” Dedi İstemeden gülümsedim.
“Annem de mi ona âşık olmuştu?” Diye sordum Kenna hafifçe güldü. “İlk başta birbirlerinden nefret ediyorlardı.” Dedi Kenna Şaşkınlıkla ona baktım.”Ne?” Dedim sadece “Çünkü cadılar ve kurtlar yüzyıllardır düşmandı.” Dedi merakım şimdi baya olmuştu

“Sonra?” Diye sordum meraklı bir ses tonu ile “Sonra birbirlerini tanıdılar.” Dedi ve durdu sonra cümleye devam etti Kenna’nın sesi yumuşadı. “Ve birbirlerinden vazgeçemediler.” Dedi

Kalbim sıkıştı.Bu bir masal gibiydi.Ama aynı zamanda çok gerçekti. “Cadı meclisi bu ilişkiyi öğrenince Freya’yı sürgün etmek istedi.”dedi şaşkınlık ona baktım

“Babamın sürüsü?” Diye sordum “Onlar da Mason’ın liderliği bırakmasını istedi.”Şaşkınlıkla dinliyordum.”Yani herkes karşı çıktı?” Dedim Kenna hemen cevap verdi “Evet.” Dedi

Kenna’nın sesi üzgündü. “Ama onlar yine de birlikte kaldılar.” Dedi Gözlerim dolmaya başlamıştı.Bu kadar şey yaşamışlardı.Sadece birlikte olabilmek için.Sonra Kenna çantasından eski bir fotoğraf çıkardı.

Titreyen ellerimle aldım.Nefesim kesildi.Fotoğraftaki kadın bana çok benziyordu.Aynı gözler, Aynı saçlar, Aynı gülümseme.Annem.

Yanındaki adam ise uzun boylu ve güçlü görünüyordu.Onun gözleri de benimkilere benziyordu.Babam.İlk kez onları görüyordum.Gözlerim doldu.“Onlar gerçekten benim ailem mi?” Diye sordum Sesim titriyordu.

Kenna sessizce başını salladı.”Evet.” Dedi Fotoğrafı kalbime bastırdım.Yıllardır özlediğim insanlar karşımdaydı.Sadece bir fotoğrafın içinde olsalar bile.

Sonra Kenna’nın yüzü ciddileşti.”Nera.” Dedi Başımı kaldırdım kennanın gözleri ciddiydi “Sana anlatmam gereken asıl şey şimdi başlıyor.” Dedi İçime bir ürperti yayıldı.“Neymiş o?” Diye sordum

Kenna gözlerimin içine baktı.“Sen insan değilsin.” Dedi bir anda Donup kaldım.”N-ne?” Dedim sadece “Sen yarı cadı yarı kurtsun.” Dedi ve Bir anda ayağa fırladım.

Sandalyem yere düştü.“Hayır!” Diye yükseldim Restorandaki birkaç kişi bize döndü.Umurumda değildi.”Bu saçmalık!” Dedim Kenna da ayağa kalktı.“Nera, sakin ol.” Dedi “Cadılar gerçek değil!” Diye yükseldim

“Gerçek.” Dedi “Kurt adamlar da mı gerçek?” Diye sordum “Evet.” Dedi Başım dönmeye başladı. Birkaç dakika önce hayatım normaldi. Şimdi ise bütün dünyam değişiyordu.

Yavaşça tekrar sandalyeye oturdum. Ellerim titriyordu. Kenna konuşmaya devam etti. “Sen doğduğunda herkes korktu.” Dedi neden bir bebekten korkmuşlardı ki neden?

“Neden?” Diye sordum Kenna derin bir nefes aldı ve konuştu “Çünkü tarihte ilk kez hem kurt hem de cadı kanı taşıyan bir çocuk doğmuştu.” Dedi Kenna Nefesim kesildi.

Kenna devam etti.”Cadılar senin gücünden korktu.” Dedi “Kurtlar da mı?” Diye sordum “Evet.” Dedi “Niye?” Diye sordum “Çünkü sen iki dünyanın da parçasısın.” Dedi

Kalbim deli gibi atıyordu.“Benim gücüm ne peki hem cadıysam hep kurtsam?” Diye sordum Kenna’nın yüzü karardı. “Henüz bilmiyoruz.” Dedi “Ne demek bilmiyoruz?” Diye sordum “Çünkü senden önce senin gibi biri hiç olmadı.” Dedi

Sessizlik oldu.Yağmur camlara vuruyordu.Kenna son kez bana baktı.“Bu yüzden bazıları seni korumak istiyor.” Dedi Boğazım düğümlendi.” Bazıları da seni bulmak istiyor.” Dedi nefesim kesildi beni bulup ne yapacaklardı ki?

“Neden?” Diye sordum “Çünkü sen sıradan biri değilsin.” Dedi Gözlerini gözlerime dikti. “Sen iki soyun birleşimisin.” Dedi ve Bir an durdu.Sonra fısıldadı: “Sen doğuştan gelen bir soylusun, Nera.” Dedi

Kalbim duracak gibi oldu.Hayatım boyunca kim olduğumu öğrenmek istemiştim.Ama öğrendiğim şey…Hayal edebileceğim her şeyden çok daha büyüktü.

Demek soylu bir kızdım… Bu düşünce beynimin içinde dönüp duruyordu. Masada öylece oturmuş kalmıştım. Kenna çoktan gitmişti ama ben hâlâ yerimden kalkamamıştım.

Yağmur camlara vuruyordu. İnsanlar restorana girip çıkıyordu. Hayat herkes için normal devam ediyordu. Ama benim dünyam birkaç dakika önce tamamen değişmişti. Annem güçlü bir cadıydı. Babam bir kurt sürüsünün alfasıydı.

Ve ben… İkisinin de kanını taşıyordum.Başımı ellerimin arasına aldım.”Bu olamaz…”diye fısıldadım.Ama ne kadar inkâr etmeye çalışırsam çalışayım fotoğraf hâlâ elimdeydi.

Annemin yüzü.Babamın gülümsemesi.İlk kez aileme ait bir şey görmüştüm.İlk kez kim olduğuma dair bir cevap almıştım.Ama bu cevap beraberinde yüzlerce yeni soru getirmişti.

Neden beni yetimhaneye bırakmışlardı Gerçekten ölmüşler miydi? Beni kimlerden korumaya çalışmışlardı?Ve en önemlisi…Kenna neden yıllarca ortaya çıkmamıştı?

İçimdeki huzursuzluk büyüyordu.Sonunda ayağa kalktım. Restorandan çıktığım anda soğuk hava yüzüme çarptı. Yağmur hafiflemişti. Forks sokakları her zamanki gibi sessizdi.

Ellerimi montumun ceplerine sokup yürümeye başladım. Bir süre sonra fark etmeden okulun yakınındaki orman yoluna gelmiştim. Düşüncelerim o kadar yoğundu ki nereye gittiğimi bile bilmiyordum.

Tam o sırada… Garip bir şey oldu.Bir rüzgâr esti.Ama normal bir rüzgâr değildi.Sanki doğrudan benim etrafımda dönüyordu.Kaşlarımı çattım.Ağaç yaprakları hafifçe hareket etti.Sonra ayaklarımın dibindeki küçük taşlar titremeye başladı. Bir adım geri çekildim.“Ne oluyor?”diye fısıldadım.

Kalbim hızlandı.Tam o anda içimde garip bir sıcaklık hissettim.Göğsümün tam ortasında.Sanki içimde uyuyan bir şey uyanıyordu.Bir güç, Bir enerji yada Bir şey…

Ve sonra her şey aniden durdu.Rüzgâr kesildi.Taşlar hareket etmeyi bıraktı.Orman tekrar sessizleşti.Nefes nefese kalmıştım.Kenna’nın sözleri aklıma geld” Sen iki gücü de taşıyorsun.” Demişti kafamda bu söz döndü dolaştı

Yutkundum.Ya söyledikleri doğruysa?Ya gerçekten yarı kurt ve yarı cadıysam?Tam o sırada burnuma tanıdık bir koku geldi.Arkamdan bir ses duyuldu.“Nera?” Dedi biri Kalbim yerinden çıkacak gibi oldu.

Arkamı döndüğümde onu gördüm.Edward. Yağmur damlaları saçlarına düşüyordu. Kaşları endişeyle çatılmıştı bir dakika Edward kaşlarını neden endişeli bir şekilde çatmıştı “Neden burada tek başınasın?” Diye sordu

Bir an ne diyeceğimi bilemedim.Çünkü birkaç dakika önce öğrendiğim şeyleri ona anlatamazdım.Kimseye anlatamazdım.En azından şimdilik.Bu sır…Sadece bana aitti.

Ama Edward’ın gözlerine bakınca içimdeki yük biraz hafifledi.Ve ilk kez o gün…Kendimi tamamen yalnız hissetmedim edward yalan söyledim birlikte eve döndük hemen kendimi insan sanarken bir soylu kızdım soylu aileni. Soylu kızı