41. bölüm / 56

38.BÖLÜM=DÜĞÜN

Yazar: Miray ŞEREF

Uygulamada Aç Kitap sayfası

Bölümler 56Şu an: 38.BÖLÜM=DÜĞÜN

Sabah gözlerimi açtığımda kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu

.Bugün sıradan bir gün değildi.Bugün düğün günüydü.

Aynanın karşısında dururken hâlâ inanamıyordum.Yetimhanede büyüyen küçük kız…Ailesini kaybettiğini düşünen Nera…

Bugün sevdiği adamla evlenecekti.Kapı açıldı.Alice içeri girdi.

“Neden hâlâ hazır değilsin?”“Alice, daha erken.”

“Hayır değil.”dedi hemen.Sonraki bir saat boyunca

Alice saçımla uğraştı.Rosalie elbiseyi düzeltti.

Esme ise sürekli gözleri dolarak bana bakıyordu.

Sonunda aynaya baktım.Beyaz bir gelinlik giymiştim.

Gelinliğin etekleri yere kadar uzanıyordu.Saçlarım omuzlarımdan aşağı dökülüyordu.Bir an nefesim kesildi.Gerçekten oluyordu.Tam o sırada kapı çaldı.Mason içeri girdi.Babam.Beni görünce olduğu yerde durdu.Gözleri dolmuştu.“Vay canına.”dedi sessizce.Gülümsemeye çalıştım.“Nasıl olmuşum?”Babam başını salladı.“

Annenle aynı görünüyorsun.”Bu sözle gözlerim

doldu.annem da ağlamaya başladı.“Beni ağlatmayın

.”dedim gülerek.Ama ben de ağlıyordum

.Bir süre sonra tören alanına doğru yürümeye başladık.

Düğün ormanın kenarında yapılacaktı.Ağaçların arasında.Ay ışığının altında.Tam sevdiğim gibi.

Misafirler yerlerine oturmuştu.Jacob ve sürüsü oradaydı

.Celeste de.Cullen ailesinin tamamı oradaydı.Ve ilk kez…Hayatımdaki herkes aynı

yerdeydi.Müzik çalmaya başladı.

Babam kolunu uzattı.Hazırdım.Yavaşça yürümeye başladık.Kalbim deli gibi

atıyordu.Sonra onu gördüm.

Edward.Siyah takım elbisesi içindeydi.Bana bakıyordu.

Sadece bana.O an etraftaki herkes kaybolmuş gibiydi.Sadece ikimiz vardık

.Yanına geldiğimde babam elimi Edward’ın eline bıraktı.

Edward’ın elleri her zamanki gibi soğuktu.Ama bana güven veriyordu.Tören başladı

.Herkes sessizleşti.Edward gözlerimin içine baktı.“Hayatım boyunca birçok

şey gördüm.”dedi.“Ama senin gibi birini hiç görmedim.”Gözlerim dolmaya

başladı.“Sen bana yaşamayı yeniden öğrettin.”“Sana söz veriyorum.”“Ne olursa olsun yanında

olacağım.”Artık ağlıyordum.Sıra bana geldi.Derin bir nefes aldım

.“Hayatım boyunca ait olduğum yeri aradım.”“Ailemi aradım.”“Kendimi aradım.”“Sonra seni buldum

.”Edward gülümsedi.“Ve artık evimi bulduğumu biliyorum.”Töreni yöneten kişi

gülümsedi.“Yüzükleri getirebiliriz.”Alice heyecandan yerinde duramıyordu.Yüzükler getirildi

.Edward yüzüğü parmağıma taktı.Ben de onun yüzüğünü taktım.Sonra beklenen söz geldi.

“Sizi karı koca ilan ediyorum.”Kalbim hızlandı.Edward bana baktı.

Ve gülümsedi.Sonra yavaşça bana yaklaştı.Alnını alnıma

dayadı.“Merhaba eşim.”dedi.Gülmeye başladım.“Merhaba eşim.”Etraftan alkışlar yükseldi

.Jacob ıslık çaldı.Emmett bağırdı.Alice ağlıyordu

annem ve babam birbirine sarılmıştı.Ve o anda anladım.Hayat mükemmel değildi.

Zor zamanlar yaşamıştım.Kayıplar yaşamıştım.Korkularım olmuştu.

Ama bütün yollar beni buraya getirmişti.Sevdiğim insanın yanına.

Ailemin yanına.Ve yeni bir başlangıca.

Ay ışığı ağaçların arasından süzülürken

yüzümü gökyüzüne çevirdim.İlk kez…Gerçekten mutluydum.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.