4. bölüm · Papatya
3. Bölüm
Kasaba geceye doğru sessizleşmişti, ama Lina hâlâ tarladaki papatyaların ve bulduğu günlüğün etkisindeydi. Günlükteki notlar, bazı çiçeklerin insan hafızasını etkileyebildiğini söylüyordu ve Lina bunu denemek istiyordu; belki de kasabanın sırlarını çözmek için tek yol buydu.
Ertesi sabah Lina, Ada’yı yanına alarak tarlaya gitti. Ada biraz tedirgindi ama Lina’nın kararlılığını görünce pes etti. Papatyaların arasına oturdular, günlüğü açtılar ve eski notları okumaya başladılar. Notlarda bir ritüelden bahsediliyordu: bir papatyanın yapraklarını tek tek sayıp dilek tutmak, eski anıları yüzeye çıkarabilirdi.
Lina cesaretini topladı ve yaprakları saymaya başladı. “Bir… iki… üç…” derken hafif bir rüzgar esti, papatyaların yaprakları titredi. Aniden Lina geçmişte yaşadığı, unuttuğu bir anıyı hatırladı; kasabadaki eski bir bahçede çocukken oynadığı bir sahne. Gözleri doldu, çünkü o anıyı unutmuştu ama şimdi her detay zihninde canlanıyordu.
Mert onları uzaktan izliyordu. Lina’nın papatyaları kullanma cesaretine şaşırmıştı. Yaklaştı ve uyarıda bulundu: “Bunu yaparken dikkatli olmalısın. Bazı anılar, hatırlanmak istemez. İnsanlar bazen kendilerini kaybedebilir.”
O sırada tarlada bir hışırtı duyuldu. Leyla telaşla koştu: “Lina, dur! Orman kenarındaki gölge… Çiçek Adam!”
Gölge hızla tarladan kayboldu ama izleri belirgindi. Lina ve Ada, Çiçek Adam’ın varlığını daha gerçek hissetmişti. Papatyaların etrafında ufak bir ışık halesi oluşmuş, sanki çiçekler kendi sırlarını fısıldıyordu.
Akşamüstü kasabada küçük bir karmaşa yaşandı. Bazı yaşlı kasaba halkı, Lina ve Mert’in tarlada ne yaptığını konuşuyordu. Bazıları papatyaların tehlikeli olduğunu söylüyor, bazıları ise geçmişte kaybolan çocukları hatırlıyordu. Lina, kasabanın sırlarıyla yüzleşmeye hazırlanırken, tarlalarda daha büyük bir gizemin başladığını fark etti.
Gece çökerken Lina, papatyaların fısıldayan melodisini tekrar duydu: “Her anı bir sır… her sır bir çiçek.” İzleyici, kasabanın sakin görünümünün altında yatan gizemi daha net görüyordu.