Paparazzi kitap kapağı

2. bölüm / 17

Aşık Oldum Celladıma

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 17Şu an: Aşık Oldum Celladıma

²
Aşık Oldum Celladıma
༺༻

BOWLING SKOR TABLOSU

1. Ceylin: 42

2. Aras: 38

3. Emir: 35

4. Mina: 27

5. Eylül: 19

Hayatımda ilk kez bir konuda gerçekten başarılı olduğumu hissediyordum.

Tamam, belki biraz abartıyordum. Sonuçta dünyayı kurtarmamıştım. Yalnızca elimdeki ağır topu karşıya doğru yuvarlayıp birkaç tahta parçasını devirmiştim. Ama olsun. İnsan bazen küçük zaferlerle yetinmek zorundaydı.

Mina bana yaklaşıp başını omzuma yasladı. Ardından "Sanırım bowlingte seni asla geçemeyeceğim..." diye mırıldandı.

Elimi sırtına koyup sıvazlamaya başladım. "Elbet bir gün." dedim gülümseyerek. Mina hafifçe kıkırdayıp omzumdan çekti kafasını. Emir, "Tamam, sıra bende." diyerek ayağa kalktı ve topu eline aldı.

Eylül hemen arkasından seslendi. "Bu sefer düzgün at da görelim." Emir arkasına dönüp kaşlarını kaldırdı. "Biraz önce 10 puan aldım, haberin var mı?"

"Tesadüf."

"Bir daha alırsam?"

"Yine tesadüf."

Emir kınayıcı bir bakışla başını iki yana sallayıp topu piste doğru gönderdi. Top, lobutlara yaklaştıkça yavaşladı ve yalnızca üçünü devirdi. Eylül'ün yüzündeki zafer ifadesini görmeniz gerekiyordu. Emir ellerini iki yana açtı.

"Bu ilişkiyi gözden geçirmem gerekiyor."

"Geçir, belki düzelirsin."

Emir iki saniye boyunca sevgilisine baktıktan sonra yanına gidip yanağından öptü. Eylül gülmeye başladı. İşte böyle. Bu insanların birbirlerine laf sokup iki saniye sonra sarılabilmeleri beni hem eğlendiriyor hem de hafiften sinirimi bozuyordu.

Ben Batu'ya günaydın desem onun için akşam olurdu büyük ihtimalle. Gerçi Batu'yla aynı ortamda bulunabilmek bile benim için bazen yeterli oluyordu.

Oyunun ilerleyen dakikalarında Mina'nın tahmin ettiğimizden çok daha kötü bir bowling oyuncusu olduğu ortaya çıktı. İlk atışında topu neredeyse oluğa gönderecekti. İkincisinde ise yalnızca bir lobut devirdi. Üçüncü atışında topu elinden o kadar erken bıraktı ki hepimiz birkaç saniye boyunca sessizce topun gidişini izledik. Top karşı tarafa doğru ilerlerken Mina ellerini birleştirmiş, gözlerini kapatmıştı. "Allah'ım, lütfen." Top iki lobuta çarptı. İkisi de devrildi. Mina gözlerini açtı. "Yaptım!"

Aras başını eğip alnını onun alnına dayadı. "Aşkım, iki tane devirdin."

"İki tane devirdim!"

"Tamam aşkım."

"Çok iyi değil miyim?"

Aras birkaç saniye düşündü. "Hayatımda gördüğüm en iyi bowlingcisin"

Mina'nın yüzü aydınlandı. "Ben de seni çok seviyorum!" Aras onu öperken Eylül bana doğru eğildi.

"Bunların ilişkisi beni yoruyor."

"Beni direkt ilişki görmek yoruyor."

"Ama benimki farklı."

Kıkırdayarak kolumu omzuna yasladım. Bir süre sonra skor tablosuna yeniden baktım. Aras'la aramızdaki fark kapanmıştı. Bu iş burada bitmezdi. Topu elime aldım, parmaklarımı deliklere yerleştirdim ve piste doğru yürüdüm.

"İzleyin ve öğrenin amatörler."

Mina arkamdan "Yenildin bana amatör..." diye şarkı söylemeye başlayınca gülerek gözlerimi devirdim. Topu bıraktım. Top düzgünce ilerledi. Biraz daha. Biraz daha. Ve... STRIKE!

Bütün lobutlar aynı anda devrildi. Bir anlığına salonun geri kalanıyla bağlantım kesildi. Sonra kollarımı havaya kaldırdım.

"İşte bu!"

Gülerek beni alkışlayan Eylül'e havada öpücük gönderip Mina'ya baktım. Yüzünde yapmacık bir sinirle beni süzüyordu. Saçlarımı tek elimle omzuma savurup elimi belime yerleştirdim. "Kıskandın mı Mina hanım?"

Mina gözlerini kısıp başını aşağı yukarı salladı. "Çok."

Kendimi tutamayıp tekrar kıkırdamaya başladım. Gülüşlerimiz salonda yankılanırken telefonum çantamın içinde titremeye başladı. Önce önemsemedim. Sonra yeniden titredi. Ve yeniden. Kaşlarımı çatarak çantamı açtım.

Baş Belası arıyor...

Eyvah.

Eyvah, eyvah, eyvah.

Saate baktım.

21.37

Abimin beni saat dokuz buçukta evde görmek istediğini tamamen unutmuştum.

Aramayı kabul etdio telefonu kulağıma yaklaştırdım.

"Efendim abiciğim?"

Telefonun diğer ucundan birkaç saniyelik sessizlik geldi. Sonra Kıvanç'ın sesi duyuldu. "Ceylin."

Yutkundum. "Buyurun benim?"

"Neredesin sen?"

Arka tarafta Mina'nın kahkahası patladı. Gözlerimi kapattım.

"Bowling salonundayım."

"Saat kaç?"

"Dokuz otuz yedi."

"Ceylin!"

Telefonu kulağımdan biraz uzaklaştırdım.

"Abi, bağırma, duyuyorum!"

"Yarım saattir seni arıyorum!"

Ekrana baktım. 3 cevapsız arama.

Telefonumun sesi kapalıydı. Harika. Bu akşam eve sağ dönemezsem en azından bowling tarihine geçmiş olacağım.

"Özür dilerim, telefonun sesini duymadım."

"Adres at. On dakikaya orada olacağım."

"Ama abi-"

"On dakika." Ve kapattı.

Öylece telefona bakarken Mina yanıma sokuldu.

"Ne oldu?"

"Abim beni almaya geliyor."

Eylül oflayıp elini saçına daldırdığında Mina yanıma yaklaşıp başını boynuma gömdü.

Son dakikalaramızda birşeyler içip biraz sohbet ettik. Yaklaşık on dakika sonra vakit geldiği için arkadaşlarımla vedalaşıp çantamı aldım. Salondan çıktığımda yüzüme hafif bir gece serinliği çarptı. İçerideki müzik ve insanların sesleri arkamda kalırken merdivenlerden inip kaldırıma çıktım. Çantamı omzuma yerleştirip kaldırımın kenarına çekildim ve etrafıma baktım. Sokaktan birkaç araba geçti. Tam telefonuma bakacakken siyah bir araba önümde yavaşladı.

Önce plakaya, sonra direksiyondaki kişiye baktım. Batu direksiyonun başında oturuyordu. Bir eli direksiyonda, diğeriyse camın yanındaki kol dayama yerindeydi. Üzerinde sabah gördüğüm siyah tişörtü vardı. Saçları her zamanki gibi dağınıktı ama nedense ona yakışıyordu. Tabii ki yakışıyordu. Çünkü evrenin benimle kişisel bir derdi vardı.

"Bin."

Tek kelime. Ne selam vardı ne nasılsın. Ellerimi çantamın askısına geçirdim.
Ardından sessizce kapıyı açıp arabaya bindim. Emniyet kemerimi takarken onun yüzüne bakmamaya çalışıyordum.

Batu dikiz aynasını düzeltti, ardından arabayı hareket ettirdi. Birkaç saniye boyunca ikimiz de konuşmadık. Benim içimde ise aynı anda yaklaşık 47 farklı Ceylin toplantı yapıyordu.

1. Ceylin: BATU'YLA ARABADAYIZ.

2. Ceylin: Nefes al...

3. Ceylin: Acaba parfümüm güzel kokuyor mu?

4. Ceylin: TÜM CEYLİNLER, SUSUN. ADAM ARABA KULLANIYOR.

Boğazımı temizleyerek söze girdim: "Şey..."

Batu gözünü yoldan ayırmadan crvap verdi. "Hı?"

"Neden sen geldin?"

Batu birkaç saniye sustuktan sonra cevap verdi. "Abin uyuya kaldı."

Hafifçe kıkırdadım. Batu bana kısa bir bakış atıp tekrar yola döndü. Fakat sorun şuydu ki: bana bakarken ne düşündüğünü anlamam imkansızdı. Gerçekten imkansızdı. Yüzünde tek bir mimik bile yoktu çünkü. Sanki bir duvarla bakışıyordum.

Camdan dışarı baktım. Sokak lambaları arabanın içini aralıklarla aydınlatıyordu. Birkaç dakika boyunca konuşmadık. Ben de telefonumla ilgilenmeye karar verdim. Gruba girip gelen mesajları okumaya başladım.

Mina: Eve vardın mıı?

Eylül: Abinin elinden sağ kurtulabildin mi?

Siz: Abim yerine Batu geldi... Aynı arabadayız şu an napcam bilmioyrm

Mina: NE. Batu yanında mı şu an???

Siz: Evd maalesf...

Eylül: İyi o zaman biz sizi yalnız bırakalım.

Siz: YA

Mina: AJWNXSND doğru diyo
Hadi aşkım kapat sen telefonu.

Gözlerimi devirip telefonu kapattım ve kucağıma bırakıp başımı koltuğa yasladım. Ardından Göz ucuyla Batu'ya baktım. Hâlâ aynı ifadesiz surat. İnsan bir kere de dönüp bakar. Ne bileyim, bir şey söyler. Ama yok.

Derin bir nefes alıp camdan dışarı bakmaya başladım. Sokak lambaları geride kalıyor, kaldırımlarda yürüyen birkaç insan dışında sokaklar yavaş yavaş boşalıyordu. Normalde gece yolculuklarını severdim. Hele bir de güzel bir şarkı açıksa... Bir dakika. Şarkı. Arabada neden şarkı çalmıyordu?

Başımı çevirip ön konsola baktım. Ekran açıktı. Umursamazca elimi ekrana atıp en son çalan şarkıyı açtım. Şarkı kaldığı yerden çalmaya devam etti.

-Aşık Oldum Celladıma-

Bir insanın hoşlandığı kişiyle aynı arabada bulunması yetmezmiş gibi bir de romantik dram müziği açması gerekirdi. Beynimdeki senarist işsiz kalmamak için elinden geleni yapıyordu resmen.

Göz ucuyla Batu'ya baktım. Direksiyona bakıyordu. Kendi kendime sinirlenip yüzümü cama çevirdim. Birkaç saniye sonra tekrar Batu'nun yüzünü görmek için başımı hafifçe çevirdim. İfadesi hâlâ değişmemişti. Allah aşkına, bu çocuğun yüzüne bir tane bile güncelleme gelmiyor muydu? Dudaklarımı büzüp tekrar önüme döndüm. Başımı cama yaslayıp gözlerimi kapattım. Şarkı hâlâ çalıyordu.

Aşık oldum celladıma. Celladım da yanımda oturmuş, sanki dünyanın en sıradan gece yolculuğunu yapıyordu. Bundan daha aşağılayıcı bir şey olamazdı. Herhâlde.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

48okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…