33. Bölüm: Yeni Hayatlar

Kaan ve Derya'nın düğününün üzerinden birkaç ay geçmişti.
Hayat artık eskisinden çok farklıydı.
Bir zamanlar sürekli görev başında olan ekip, artık emekli olmuştu. Yaşları hâlâ gençti ama yıllarca süren yoğun görevlerin ardından sakin bir hayatı tercih etmişlerdi.
Kaan ve Derya bir apartman dairesinde yaşıyordu.
Alp ve Selin de aynı apartmanda başka bir daireye taşınmıştı.
Eren ve Zeynep ise birkaç sokak ileride kendi evlerini kurmuşlardı.
Polis ekipleri de artık kendi hayatlarına dönmüş, farklı evlerde ve apartmanlarda yaşamaya başlamışlardı.
Bir akşam Kaan ile Derya evlerinin balkonunda karşılıklı oturuyordu.
İstanbul'un ışıkları uzaktan görünüyordu.
Derya elindeki çayı masaya bıraktı.
— Kaan...
— Efendim?
Derya birkaç saniye sustu.
— Hiç düşündün mü?
Kaan merakla baktı.
— Neyi?
Derya gülümsedi.
— Çocuk sahibi olmayı.
Kaan'ın yüzündeki ifade bir anda yumuşadı.
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra Derya'nın elini tuttu.
— Aslında ben de son zamanlarda bunu düşünüyordum.
Derya şaşırdı.
— Gerçekten mi?
— Evet.
Kaan balkondan dışarı baktı.
— Eskiden hayatımızın nasıl olacağını bile bilmiyorduk. Her gün başka bir şey çıkıyordu karşımıza. Şimdi ise ilk defa geleceği planlayabiliyoruz.
Derya başını salladı.
— Ben de tam olarak bunu düşünüyorum.
Kaan ona döndü.
— Ama acele etmek istemiyorum.
Derya gülümsedi.
— Ben de istemiyorum. Sadece... ileride bir çocuğumuz olmasını hayal ediyorum.
Kaan onun elini sıktı.
— Ben de.
Bir süre ikisi de sessizce oturdu.
Derya:
— Sence kız mı olur, erkek mi?
Kaan gülümsedi.
— Hiç fark etmez.
— Ama isim düşünmüşsündür.
Kaan hafifçe güldü.
— Belki.
Derya merakla ona baktı.
— Söyle.
Kaan başını iki yana salladı.
— Daha erken.
Derya gülerek omzuna vurdu.
— Kaan!
— Tamam, tamam. Birkaç isim düşündüm.
O sırada karşı apartmanın balkonundan Alp'in sesi duyuldu.
— Siz yine ne konuşuyorsunuz?
Kaan ve Derya birbirlerine baktı.
Derya gülerek cevap verdi:
— Sana ne!
Alp kahkaha attı.
Selin de yanına geldi.
— Bırak onları. Kesin yine gelecek planı yapıyorlar.
Eren de uzaktan seslendi:
— Herkesin geleceği hazır, bir tek biz kaldık!
Zeynep:
— Sen önce kendi planlarını yap!
Apartmanların arasında kahkahalar yükseldi.
Bir zamanlar gece yarıları görev için yola çıkan bu insanlar artık akşamları balkonlarında oturup birbirleriyle sohbet ediyordu.
Kaan, Derya'ya baktı.
Derya da ona gülümsedi.
İkisi de aynı şeyi düşünüyordu.
Geçmişte yaşadıkları her şeyden sonra artık önlerinde yeni bir hayat vardı.
Ve belki de bu hayatın en güzel başlangıcı, yakında küçük bir çocuğun ayak sesleri olacaktı.