24. BÖLÜM: Dosyanın İçindekiler

Ekip, Kars'taki güvenli görev binasına ulaştığında hava çoktan kararmıştı.
Herkes içeri geçti.
Kaan elindeki dosyayı masanın üzerine bıraktı.
Emre kapıyı kapattı.
“Kimse dışarı çıkmayacak. Önce şu dosyayı inceleyelim.”
Alp, Mert, Derya, Selin, Eren, Baran, Merve ve Serkan masanın etrafında toplandı.
Kaan dosyayı açtı.
İlk sayfada eski görev ekibinin isimleri vardı.
Mert listeye baktı.
“Bunların çoğunu tanıyorum.”
Kaan:
“Hangilerini?”
Mert birkaç ismin üzerine parmağını koydu.
“Bunlar aynı birlikteydi. Bunlar da sağlık ekibindeydi.”
Derya sayfaya yaklaştı.
“Burada sağlık personelinin isimleri de var.”
Selin:
“Demek o zaman da bir sağlık ekibi vardı.”
Kaan sayfaları çevirdi.
Bir sonraki bölümde görev güzergâhı bulunuyordu.
Haritada üç farklı nokta işaretlenmişti.
Emre:
“Bunlar ne?”
Mert:
“Bilmiyorum.”
Kaan:
“Birinci nokta eski karakol.”
Parmağını ikinci işarete götürdü.
“İkinci nokta bizim bugün bulunduğumuz bina.”
Sonra üçüncü işarete baktı.
“Üçüncüsü ise sınırın hemen yakınında.”
Odadaki herkes sessizleşti.
Eren:
“Yani görevleri boyunca üç farklı noktaya gitmişler.”
Baran:
“Peki üçüncü noktada ne var?”
Kaan:
“Bunu öğrenmemiz gerekiyor.”
Merve dosyanın son sayfalarını karıştırıyordu.
Bir anda durdu.
“Burada bir not var.”
Herkes ona döndü.
Merve kâğıdı masanın üzerine koydu.
“Bakın.”
Notun üzerinde yalnızca şu yazıyordu:
“Üçüncü noktaya yalnızca iki kişi gidecek.”
Emre:
“İki kişi?”
Kaan:
“Evet.”
Alp:
“Kim oldukları yazıyor mu?”
Merve sayfanın altını gösterdi.
Orada iki harf vardı.
K.Y. — M.A.
Kaan ve Mert birbirlerine baktı.
Mert'in yüzündeki ifade değişti.
“Bu mümkün değil.”
Kaan:
“Neden?”
Mert:
“Bu harfler bizim isimlerimiz.”
Kaan:
“Biliyorum.”
Mert:
“Ben o görevde değildim.”
Kaan:
“Belki de mesele tam olarak bu.”
Emre dosyayı kapattı.
“Kimse tek başına hiçbir yere gitmeyecek.”
Kaan:
“Komutanım, not açıkça iki kişiyi söylüyor.”
Emre:
“Not emir değil.”
Kaan sustu.
Mert:
“Peki üçüncü noktaya nasıl ulaşacağız?”
Emre haritayı masaya serdi.
“Önce bölgeyi kontrol edeceğiz.”
Serkan:
“Çevre güvenliği bende.”
Merve:
“Ben de eski kayıtları araştırırım.”
Derya:
“Biz sağlık malzemelerini hazırlarız.”
Alp:
“Ben Kaan'la giderim.”
Kaan ona baktı.
“Bu kez Mert de bizimle gelecek.”
Alp başını salladı.
“Tamam.”
Mert:
“Ben hazırım.”
Kaan haritaya baktı.
Üçüncü nokta, dağların arasında kalan eski bir sınır yapısının yakınındaydı.
Kaan:
“Sabah yola çıkıyoruz.”
Emre:
“Hayır.”
Kaan ona baktı.
“Ne?”
“Bu gece dinleniyoruz. Sabah hep birlikte hareket edeceğiz.”
Kaan birkaç saniye düşündü.
Sonra başını salladı.
“Emredersiniz.”
Herkes yavaş yavaş odadan çıkmaya başladı.
Mert, Kaan'ın yanında kaldı.
“Kars'a dönmem iyi oldu.”
Kaan:
“Ben de öyle düşünüyorum.”
Mert:
“Yıllar sonra tekrar aynı görevde olacağımızı düşünmezdim.”
Kaan hafifçe gülümsedi.
“Ben de.”
Mert kapıya yöneldi.
“İyi geceler, komutan.”
Kaan:
“İyi geceler.”
Herkes odasına çekildi.
Kaan ise masanın başında tek başına kaldı.
Dosyayı tekrar açtı.
Babasıyla ilgili sayfayı buldu.
Altında daha önce fark etmediği küçük bir yazı vardı.
Kaan gözlerini kısarak yazıyı okudu.
“Kaan'a ulaşmadan önce Mert'i bulun.”
Kaan'ın eli dosyanın üzerinde kaldı.
Başını kaldırdı.
Koridorda Mert'in ayak sesleri duyuluyordu.
Kaan ilk kez şunu düşünmeye başladı:
Mert'in bu göreve yeniden dönmesi gerçekten bir tesadüf müydü?