23. BÖLÜM: Yeniden Bir Arada

Kars'taki görev noktasından ayrıldıktan sonra Alp araca bindi.
Kaan ön koltuğa geçti.
Mert de arka koltuğa oturdu.
Alp telsizi eline aldı.
“Merkez, Kars ekibi.”
Emre'nin sesi geldi.
“Dinliyorum.”
“Burada yeni bir gelişme var. Eski görev noktasıyla bağlantılı önemli belgeler bulduk.”
Emre:
“Anlaşıldı. Diğer ekiplerle iletişime geçiyorum.”
Kaan araya girdi.
“Emre, herkes Kars'a gelsin.”
Kısa bir sessizlik oldu.
Emre:
“Bütün ekip mi?”
Kaan:
“Evet. Bu olay artık sadece Kars'la sınırlı değil.”
Emre:
“Anlaşıldı.”
Telsiz kapandı.
Bir süre sonra diğer ekiplerle bağlantılar kurulmaya başladı.
İlk olarak Eren ve Baran'dan haber geldi.
Emre:
“Ardahan ekibi, Kars'a geçiyorsunuz.”
Eren:
“Anlaşıldı.”
Baran:
“Ne zaman hareket ediyoruz?”
“Hazırlanın. Uçuş ayarlanıyor.”
Sonra Derya ve Selin'e ulaştı.
“Sağlık ekibi, Kars'a dönüyorsunuz.”
Derya:
“Tamam.”
Selin:
“Bir sorun mu var?”
Emre:
“Detayları geldiğinizde öğreneceksiniz.”
Sırada Merve ve Serkan vardı.
“Merve, Serkan. Siz de Kars'a geçiyorsunuz.”
Merve:
“Anlaşıldı.”
Serkan:
“Hazırlanıyoruz.”
Son olarak Emre kendi ekibinin hazırlıklarını tamamladı.
Birkaç saat içinde bütün ekipler havaalanında buluştu.
Uçak kalktığında herkesin aklında aynı soru vardı.
Neden Kars?
Ve neden şimdi?
Uçak Kars'a yaklaşırken Derya camdan dışarı baktı.
“Kar yağıyor.”
Selin:
“Güzel görünüyor.”
Eren koltuğundan hafifçe doğruldu.
“Umarım görev de güzel geçer.”
Baran güldü.
“Görevlerin güzeli olmaz.”
Merve karşı taraftan onlara baktı.
“Özellikle Kaan'ın olduğu görevlerde.”
Serkan:
“Neden?”
Merve:
“Çünkü her seferinde yeni bir şey çıkıyor.”
Emre koridordan geçerken konuşmaları duydu.
“Bu sefer de farklı olmayacak.”
Uçak kısa süre sonra Kars'a indi.
Ekipler uçaktan tek tek çıktı.
Kaan onları havaalanının çıkışında bekliyordu.
Alp yanında duruyordu.
Derya Kaan'ı görünce:
“İyi misin?”
Kaan:
“İyiyim.”
Merve hemen fark etti.
“Omzun?”
Kaan:
“Geçti.”
Merve:
“Emin misin?”
Kaan:
“Eminim.”
Mert biraz geride duruyordu.
Alp onu gösterdi.
“Arkadaşımız Mert Aksoy.”
Ekip Mert'e baktı.
Mert:
“Merhaba.”
Emre elini uzattı.
“Emre Kaya.”
Mert:
“Memnun oldum.”
Diğerleri de sırayla tanıştı.
Kaan ekibe baktı.
“Artık herkes burada.”
Emre:
“Şimdi anlat.”
Kaan:
“Eski görev yerinde bir dosya bulduk. 17 Nisan tarihli.”
Derya:
“Yine aynı tarih.”
Kaan başını salladı.
“Ve dosyada babamın adı var.”
Ekip sessizleşti.
Merve Kaan'a baktı.
“Baban mı?”
Kaan:
“Evet.”
Emre:
“Öyleyse önce güvenli bir yere geçiyoruz. Sonra dosyayı birlikte inceleyeceğiz.”
Kaan:
“Tamam.”
Ekip araçlara yöneldi.
Kars'ın soğuk havasında yeniden bir araya gelen ekip, bu kez daha kalabalıktı.
Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı.
Kaan'ın geçmişiyle başlayan bu hikâye...
Artık bütün ekibin ortak görevi olmuştu.