10. BÖLÜM: Şafaktan Önce

Gece köyün üzerine tamamen çökmüştü.
Gün boyunca yaşananların ardından herkes yorgundu.
Kaan, Emre ve ekipler o gece köyde kalmaya karar verdi. Hem dinlenmeleri hem de sabah yola çıkmadan önce ihtiyaçlarını tamamlamaları gerekiyordu.
Köyün küçük evlerinden biri ekipler için hazırlanmıştı.
İçeride birkaç yatak, battaniyeler ve eski bir soba vardı.
Derya ve Selin sağlık malzemelerini tekrar kontrol ediyordu.
Selin çantasındaki malzemeleri saydı.
“Bandajlar tamam.”
Derya:
“İlaçlar da tamam.”
Alp kapının yanından seslendi.
“Su da tamam.”
Eren:
“Yiyecekleri de aldık.”
Baran gülümsedi.
“Demek bu gece aç kalmayacağız.”
Herkes kısa bir kahkaha attı.
Günün gerginliğinden sonra bu küçük an iyi gelmişti.
Bir süre sonra ekipler sobanın etrafında toplandı.
Emre elindeki sıcak çayı yudumlarken Kaan'a baktı.
“Uzun zamandır böyle sakin bir gece geçirmemiştim.”
Kaan:
“Buna sakin gece mi diyorsun?”
Emre gülümsedi.
“Bugünden sonra evet.”
Alp:
“Yarın nereye gidiyoruz?”
Kaan çantasından haritayı çıkardı.
Haritayı yere serdi.
“Buradan kuzeye ilerleyeceğiz.”
Emre haritaya yaklaştı.
“Burada eski bir yol var.”
“Evet.”
“Sonra?”
Kaan parmağını haritada biraz daha ileri götürdü.
“Burada küçük bir geçit bulunuyor. Oradan sonraki bölgeyi kontrol edeceğiz.”
Merve:
“Peki Hasan?”
Kaan bir an sustu.
“Sabah tekrar konuşacağız.”
Derya:
“Bence bu adamın korktuğu bir şey var.”
Kaan:
“Ben de öyle düşünüyorum.”
Emre:
“Ve sembolle bağlantısı var.”
Kaan başını salladı.
“Kesin olan tek şey bu.”
Gece ilerledikçe herkes yavaş yavaş uyumaya başladı.
Dışarıda köy sessizdi.
Dağların arasından hafif bir rüzgâr esiyordu.
Kaan ise bir süre daha uyumadı.
Pencerenin önünde durup dışarı baktı.
Gökyüzünde yıldızlar vardı.
Uzakta, karanlık dağların üzerinde küçük bir ışık hareket etti.
Kaan dikkatle baktı.
Işık birkaç saniye sonra kayboldu.
“Yine mi...” diye fısıldadı.
Ama kimseyi uyandırmadı.
Sabahın ilk ışıklarıyla köy yeniden hareketlenmeye başladı.
Güneş henüz dağların arkasındaydı.
Hava soğuktu.
Ekipler hazırlıklarını tamamladı.
Çantalar araçlara yerleştirildi.
Su ve yiyecekler kontrol edildi.
Sağlık malzemeleri yeniden düzenlendi.
Kaan son kez çevreye baktı.
Emre yanına geldi.
“Hazırız.”
Kaan:
“Biz de.”
Derya sağlık merkezinin önünde duruyordu.
Selin son çantasını kapattı.
Alp:
“Bu köyü ne zaman tekrar görürüz acaba?”
Baran:
“Belli olmaz.”
Eren gülümsedi.
“Belki de bu görev bizi düşündüğümüzden daha uzağa götürür.”
Kaan araca doğru yürüdü.
“Hazırlanın.”
Motorlar çalıştı.
Köy yavaş yavaş arkalarında kalmaya başladı.
Güneş dağların ardından yükselirken araçlar dar yola girdi.
Herkes sessizce önüne bakıyordu.
Yeni bir gün başlamıştı.
Ama kimse bilmiyordu...
Bu yol onları yalnızca yeni bir bölgeye değil, sembolün geçmişine de götürecekti.
Ve dağların ardında onları bekleyen şey, şimdiye kadar gördüklerinden çok daha büyüktü.