GİRİŞ — KİRACIM

Bölümler 35Şu an: GİRİŞ

Kapıyı açtığımda karşımda gördüğüm yüz ağzımı açık bırakmıştı. Oha, taş gibi! Gülümsedi. "Ben yeni kiracınızım. Anahtarı almaya gelmiştim," dedi.

O gerçek miydi?

Fotoğraf değil miydi bu?

Şimdi yandık!

Şu an, bu taş gibi zürafanın karşısında kahküllerimi toplasın diye en tepeden yaptığım topuz, sweatim, eşofmanım ve tavşanlı panduflarımla duruyordum. Rezilsin Dicle, rezil!

"Ee, şey... Ne dediniz? Duyamadım," dedim sonunda.

"Ben yeni kiracınızım. Anahtarı almaya gelmiştim," diye tekrarladı.

"Haa, tamam. Bir saniye hemen getiriyorum."

Kapının yanındaki anahtarlığa yöneldim. Hangisiydi ya?

"Bir sürü daireniz var sanırım," dedi arkamdan.

"Hayır. Sadece kendimi zengin gibi hissetmek için bütün odalarımın anahtarlarını tek tek asıyorum," dedim alayla. "Hâ, buldum. Buyurun." Anahtarı uzattım. Sonra bir tane daha aldım. "Bu da balkonunuzun anahtarı."

"Yok, sağ olun. Ben balkon kullanmam. Sizde kalsın, kaybederim falan," dedi. "İyi günler."

Kaşlarım çatılmıştı. Balkon kullanmaz mı? Hiç mi? İnsan balkonsuz nasıl yaşayabilir ki?

Mesela benim yaşam alanım balkonumdur. Bu zürafa neden kullanmıyor ki?

Her neyse. Kapıyı kapatıp mutfağa ilerledim. Dolaptan bir içecek alıp balkonuma çıktım.

Yaklaşık iki hafta önce, orta yaşlı bir çift gelmişti.

"Bizim oğlumuz aslında buraya iş için taşınacak. Üç ay kalacak sadece. Üç ay sonra gider zaten. Oğlumuz yoğun olduğu için evi kiralamamızı bizden istedi. O yüzden biz geldik," demişlerdi. Demek ki oğulları bu zürafaydı.

Anahtarları uzattığımda, "Oğlumuz gelince ona vermeniz yeter," demişlerdi. Çok samimi bir aileydi. Umarım bu zürafa da öyledir.

Elime kitabımı alıp okumaya devam ettim.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3.092okunma 27beğeni 8yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.