25.Bölüm

"Hazır mısın kızım?"

"Hazırım anne"

Annem kapıyı açıp içeri girdi

"Ayy,maşallah benim kızıma. Melek gibi olmuşsun melek"

Elimden tutup etrafımda döndürdü

"Teşekkür ederim annecim. Sende çok güzel olmuşsun"

Gülümsedi"Senin kadar olmasamda" ikimiz gülerken yanımıza babam geldi

"Benim gönlümün sultanı ve gönlümün kraliçesi ne kadar güzel olmuş böyle"derken ikimizide etrafımızda döndürüyordu.

Annemin elini tuttu ve eğilip öptü

"Çok güzel olmuşsunuz sultanım"

Annem mahçup şekilde gülümsedi"Sizde çok güzel olmuşsunuz bayım"

Ben ise onlara gülümseyerek bakıyordum. Acaba Tolga ile bende gelecekte böyle olur muyuz? İnşallah oluruz.

Bu sefer abim ile İnci abla yanımıza geldiler

İnci abla gülümseyerek"Çok güzel olmuşsun bir tanem" dedi

"Teşekkür ederim İnci abla sende çok güzel olmuşsun her zaman ki gibi"

Kendi aramızda gülüşürken kapı çaldı.

Ben koşarak kapıya gittiğimde annemgilde geldiler. Kapıyı açtığımda zamanında ev kiralamak için gelen aile şimdi benim nişanım için bu kapıdan giriyorlardı. Annem ellerine kolonya dökerken selamlaşıyorlardı. Birbirlerini tanımışlardı ve oldukça ısınmışlardı.

Kapıdan uzun boylu biri daha girdiğinde gelen kişinin yüzüne baktığımda kim olduğunu anladım.

Abisi

Fakat nişana Tolga'nın abisi gelmeyecekti ki. Açıkçası birbirlerine bu kadar benzeyeceklerini düşünmemiştim.

O adam somurtarak, eline kolonya almadan direk salona doğru ilerledi

Uyuz

Ve geldi!

Nişanlım!

Elinde ki çiçeği bana uzattığında gülümseyerek aldım. Oda salona gittiğinde kapıyı kapattım ve çiçek ile birlikte salona doğru ilerledim.

Salonda çiçeği masaya koyduktan sonra Tolga'nın yanında ki sandalyeye oturdum.

Bakışlarım salonda gezinirken o kişiye takıldı. Abisine

Tolga'nın abisi bir yere sırıtarak bakıyordu. Nereye baktığına baktığımda jeton düştü

Yengemde gözü var

Vay pislik!

Benim yengem sana bakar mı be varoş!

Bakışlarını yengemde çekmiyor ve bakarken de hiç gocunmuyordu.

Tolga'ya eğilip gülümseyerek kulağına fısıldadım

"Tolga şu arsız abine söyle bakışlarını yengemin üzerinden çeksin. Nişanımızın mahvolmasını istemiyorum"

Tolga'nın bakışları benim dememle abisini buldu. Cebinden telefonunu çıkarıp birine mesaj yazdı. Telefonunu cebine koyduğunda annesinin telefonundan bildirim sesi geldi.

Annesi telefonu açıp mesaja baktıktan sonra yanında ki oğlunun kulağına fısıldadı.

Tolga'nın abisinin namı diğer arsızın gülüşü hafif solsada yengeme baktığında gülüşü tekrar yerine geldi.

Yengemgile baktığımda ise yengemin abimin kulağına eğilerek bir şey dediğini gördüm. Abimden uzaklaşınca abimin bakışları Tolga'nın abisine döndü.

Tolga'nın abisinin bakışları abime döndüğünde ise gülüşü soldu.

Ortamda ki gergin havayı bozmak için ayağa kalktım ve ellerimi birbirlerine çarparak"Ben artık kahveleri yapayım. Neyli içersiniz?" Dedim. Herkesten tek tek cevabı aldıktan sonra Tolga'nın abisine döndüm. "Siz neyli içersiniz? Bu arada,adınız neydi?"

Beni süzdükten sonra dudağının kenarı kıvrıldı. "Bora" dedi"Adım Bora" yemin et bende kahve türünün adını Bora sandım

Gerizekalı

"Kahvem ise," bakışları yengemi buldu

"Sade"

Bu salak sade kahve içmeyi havalı mı buluyor yoksa ben yanlış mı görüyorum?

Vay salak

Sade kahve içilerek havalı mı olunur gerizekalı

Ona sahte bir gülümseme sunup mutfağa doğru gittim. İnci ablamda peşimden geldi.

"Herkesin ne dediklerini hatırlıyorsun değil mi?"

Cezveye kahve koyarken umursamaz şekilde "Hiçbirini dinlemedim ki. Sonuç olarak yine orta şekerli kahve yapıcam. Herkese istediği gibi kahve yapsaydım ohoo işimiz sabaha kadar sürerdi. Tek başıma yaşıyorum ben 10 tane cezvem yok benim" dedim ve şekeri katmaya başladım.

Ben cezveyi ocağa koyup kahveyi karıştırırken yanımıza Bora denen herif geldi.

"Naber güzellik?" Dedi kapıya yaslanıp yengeme doğru.

"İyiyim,siz nasılsınız?"

Kapıdan ayrıldı ve yengeme doğru yürümeye başladı

"Hadi ama,bırak şu sizi bizi. Doğruyu söyle etkilendin benden değil mi?"

Yengem gülümsedi fakat bu gülümseme pek de hayra alamet değildi.

"Sade kahve içmek ne zamandan beri etkileyici oldu?"

Bora buna diyecek bir şey bulamadı. Güldü

"Sade kahve içen erkeklerden kızlar hoşlanır,bunu bilirsin. Senin hoşlanmaman için bir neden yok"

Yengem yapmacık şekilde gülümseyerek ona bakıyordu. Elini kaldırdı ve yüzüğünü gösterdi"Ben şekerli içen erkeklerden hoşlanırım. Sade içenler pek dikkatimi çekmez"

Yine güldü

"Yalanlar,yalanlar. Bizi hayattan koparanlar. Yalan söyleyen insanları sevmem ama sen istisnasın güzelim. Bırak şu şekerli sevgilini. Gel bana hayatı yaşatayım sana"

Yengem ciddileşti

"Siz ne kadar utanmaz,haysiyetsiz,gamsız birisiniz ya. Şu hayatta çok insan tanıdım ama sizin kadar arsızını tanımadım"

"Yalan söylemek güzel değildir güzelim. Lütfen yalan söyleme sana hiç yakışmıyor"

Kahve kaynayınca altını kapatıp Bora denen herife yaklaştım. Karşısında durdum ve kasıklarına doğru sert bir tekme attım. "Sen kim oluyorsun da benim yengeme yürüyorsun lan!" Sesim fazla çıkmış olacak ki yanımıza abim,babam ve Tolga'nın babası Ömer amca geldi.

Bora eli kasıklarında kıvranırken babamgile baktı. Abim öne doğru atıldı"Sen nasıl benim nişanlıma yürürsün lan!"

Babam abimi tutarken Tolga'nın babası Bora'nın yakasından tutup kapıya doğru sürükledi ve ikisi beraber kapıdan çıktılar.

•••

Ben kahveleri dağıttıktan sonra Tolga'nın annesi hafif öksürdü ve annesi ile birlikte Tolga'da öksürmeye başladı ama baya bir öksürmeye başladı. Hani baya ciddi ciddi öksürüyor. Boğuluyor gibi

Suyu alıp içtiğinde kendine geldi.

Tolga'nın öksürmesi bitince Tolga'nın babası Ömer amca konuşmaya başladı.

"Sebebi ziyaretimiz mâlum. Allah'ın emri ,peygamberin kavliyle-" Tolga'nın hafif öksürme sesi lafı böldü.

Bitince Ömer amca devam etti.

"Allah'ın emri, peygamberin kavliyle kızınız Dicle'yi oğlumuz Tolga'ya istiyoruz"

Babam bana baktı. Başımı hemen salladım. Gülümseyerek"E o zaman verdim gitti"