30.Bölüm

"Nereye gideceğimizi söyleyecek misin Tolga?"

Kırmızı ışıklar yanınca durdu. Bana döndü

"Abinin düğünü için elbise bakmaya güzelim"

Gözlerimin parladığını hissettim.

"Ciddi misin?"

Yeşil ışık yanınca tekrar sürmeye başladı

"Neden olmayım?"

Tam ona sarılacakken durdum ve kollarımı geri çektim

"Dua et arabadayız yoksa şimdiye kadar çoktan boğulmuştun"

Kaşlarını çattı

"Niye boğuluyorum ki?"

"Sana öyle bir sarılacaktım ki boğulacaktın"dedim moralimin bozulduğunu belli eden bir sesle. Cama dönüp camdan dışarı bakmaya başladım

Sırıttığı buradan bile belli oluyordu

"Valla hiç romantiklil havamda değilim Tolga. Böyle dedim diye başka şeyler anlayıpta kafamda senaryo kurma."

Bunu dememle morali bozuldu. Ama daha sonra triplere girip mal mal hareketler yapıyor ben ne yapabilirim?

Elbise almak için bir mağazaya geldiğimizde Tolga durdu. Arabadan indi. Bende kapıyı açıp dışarı çıktığımda kapımı açmak üzere olduğunu gördüm.

ÇDÖSÖDMSLDNSODNSLMDŞDMDLSMDK

"Ay Tolga - çok özür dilerim-" cümle kurmaya çalışsamda gülmekten dolayı adam akıllı bir şey diyemiyorum.

Tolga ise hiçbir şey olmamış gibi yapıp arabayı kilitledi ve mağazaya doğru ilerlemeye başladı.

Gülmem yavaş yavaş azalmaya başlayınca hemen Tolga'nın yanına gittim. Mağazaya girdiğimizde ise gözüm gönlüm şenlendi demek isterdim ama öyle olmadı

Bune be!

Tolga'ya döndüm

"Tolga cidden beni çingene gelinlik dükkanına mı getirdin ya?"

Tolga her ne kadar gülümsemesini saklamaya çalışsa da güldüğünü miyop olan biri bile fark edebilirdi. Çünkü sağır değildi

Ay resmen kahkaha atıyor ya

Pardon anırıyor olacaktı

Hayvan

Kollarımı önümde birleştirip mağazadan çıktım. Birde özene bözene giyiniyorum güzel bir yere geleceğiz diye

Hayır aptallık bende

Ben niye bu adamı seviyorum ki

Başka adam mı yok

Gerizekalı

Taksi çağırırken Tolga yanıma ışınlandı

"Nereye bakayım?"

"Sanane"

"Ya sevgilim özür dilerim. Azıcık gülelim istedim"

Yüzümü işaret ettim

"Gülüyor muyum Tolga?"

Başını hayır anlamında salladı

"E o zaman?"

"Normalde sen böyle bir şey olsa içeri girer en kötü kıyafetleri gösterir bana bunu al derdin ve gülerdik. Bu sefer olmadı. Şu son zamanlarda çok huysuzsun zaten. Çok yanlış bir zamanda geldik sanırım"

Yavaşça ona doğru yaklaştım ve sarıldım. Boynuna sarılmıyordum boyu çok uzun olduğu için. Dolayısıyla beline falan sarılıyordum. Ayak parmakuçlarımı yoramam kimse kusura bakmasın

"Özür dilerim"dedim

"Özür dilemenizi gerektirecek bir şey yok küçük hanım. Siz hastasınız ve ben sizin bakıcınızım. Benim size bakmam ve sizi yormamam gerek. Asıl özür dilemesi gereken benim. Özür dilerim sevgilim"

Daha sıkı sarıldım bu sefer. Bu adam bu kadar iyi olmak zorunda mıydı?

•••

"Teşekkür ederim sevgilim"

"Nişanlın olarak sana elbise almam gayet normal güzelim. Abartmana gerek yok"

"Olsun. Teşekkür ederim"

"Yemek yemeye gidelim mi?"

Ona baktım

"Aşırı uykum var. Sipariş etsek"

Kolunu boynuma sardı ve beni kendine çekip saçlarımdan öptü."Olur güzelim. Sen nasıl istersen"

"Neden bu kadar iyisin?"diye sordum direk

"Nasıl yani?"

"Ne yapsam anlayışla karşılıyorsun,ne istesem getiriyorsun veya yapıyorsun. Seni öldürecek olsam bile bana hak veriyorsun." Başımı kaldırıp ona baktım"Beni seni hakedecek ne yaptım ya?" Onu ittirdim."Git başka kızlarla evlen. Ben seni haketmiyorum"

Gülüp tekrardan beni kendine çekti. "Asıl ben seni hak etmiyorum"dedi. Niye öyle dedi ki?

"Niye öyle dedin ki?"

"Boşver. Öğrenirsin bir gün" omuz silktim."Peki."

Eve geldikten sonra ben pijamalarımı giydim ve bir şeyler sipariş etmiştim. Tolga ise evine duş almaya ve üstünü değiştirmeye gitmişti.

Telefona bakarken kapı çaldı.Tolga'dır herhalde deyip kapıya ağır ağır ilerleyip kapıyı açtım. Karşımda ağlamaktan gözleri kızarmış abim duruyordu.

"Abi. Ne oldu-" diyecekken abim bana sarıldı.

"Öldü Dicle. Gitti."dedi ve daha çok ağlamaya başladı

Ne demek öldü?

Kim öldü?

"İnci Dicle. İnci öldü"

•••

Mezara toprak atılıyordu ve ben öylece bakıyordum. Dümdüz. Sanki ruhumu benden almışlarda atması için kalbimi vermişler gibi. Sadece kalbim atıyordu. Hiçbir şey düşünmüyor sadece bakıyordum. İnci ablanın mezarına

Abim ise ağlayarak mezarına toprak atıyordu

Onlar daha evleneceklerdi. Çocukları olacaktı. Bir erkek bir kız çocukları olacaktı. Mutlu olacaklardı. Hayatı yaşayacaklardı onlar. Burada bitemezler. Yarım kalamazlar.

Abim bana İnci ablanın öldüğünü söyledikten sonra ağlamaya devam etmişti ve o sırada Tolga merdivenlerden iniyordu. Abimin sarılıp ağladığını görünce merdivenlerden indiği gibi çıkmış, evine gitmişti.

Abim ile ben ise kapıyı kapatmış ardından balkona gitmiştik ve abim bana olanları anlattı.

Tolga'nın abisi Bora İnci yengemi rahat bırakmamış onu takip etmişti. Yengem dışarıda abim ile düğün alışverişi yaparken yengemi bir köşede kendine çekmiş ve boğazına bıçak dayamıştı. Abim ona bir adım atınca ise hiç acımadan yengemin boğazını kesmişti. Tam şah damarından. Acımasızca

Abim hemen ambulansı aramış,onlar gelip yengemi alıp götürmüşler. Ameliyat olmuş yengem ama o ameliyattan kalbi atarak değil üstünde beyaz bir örtü ile çıkmıştı.

Abim ise annemgile neler olduğunu anlattıktan hemen sonra benim yanıma gelmişti.

İnsanlar acımasız

Hemde çok

Şuan ise cenazedeyiz. İnci ablanın...

Cenaze bitti. Biz evlerimize gittik. Ama abim hep orada kaldı. Kendi evinde

Oysa düğünlerine 1 hafta kalmıştı. 1 hafta sonra evli olacaklardı. Kendi evlerine taşınacaklardı.

Ben eve geldiğimde ruh gibiydim. Tolga ise sinirden patlayacak duruma gelmişti

Abisi olacak Bora pisliği çoktan polise yakalanmıştı. Ve tahmin edin cezası ne?

4 yıl hapis

Gerçekten şaka gibi!

Bu ülkede ki adalet sistemi beni bitiriyor.

Bir süre önce bir kadın can verdi gerizekalı bir adam yüzünden ve bu adam sadece 4 yıl hapis cezası aldı.

Biz bir kadını gömdük 1 saat önce. Hayalleri ile birlikte.

İnci abla bunları haketmedi. Hemde hiç