14.Bölüm

Hissediyorum

O kızın Tolga'da gözü var

"N-ne?"

"Memnun oldum tanıştığımıza" hiçte olmadım

Elimi çektikten sonra Tolga'nın koluna sarıldım. O ise bana sırıtarak bakıyordu.

"Ee sevgilim. Haberi ne zaman yazayım?"

"Acelesi yok sevgilim. Önce birer kahve içelim. Daha sonra yazarsın haberi "

"Ama Tolga acil-"

"Bize 2 tane orta şekerli türk kahvesi getir Yelda"

"Ama sen şekerli sevmezsi-"

"Sana ne diyorsam onu yap Yelda"

Tolga'yla birlikte odasına geldiğimizde Tolga kapı kapanır kapanmaz kahkaha atmaya başladı

"Niye gülüyon be?"

"Sen az önce baya baya beni kıskandın"

"Ne kıskanması be?"

Ne kıskanması be mi?

Sevgilim dedin lan çocuğa!

"Ne kıskanması be mi?" Bu çocuk benim içimi mi okuyor?

"Az önce bana sevgilim dedin"

"Üff ,aman. Uğraşamam. Hem o Yelda denen cadıyıda sevmedim. Sende gözü var belli."

"N'apayım sevgilim?"

"Kov"

"Asistanım o ben-"

"Sana kov dedim"

"Ama-"

"Kovmazsan gülüşümü hiç göremez boğulur delirirsin burda Tolga. O cadıda sana sûni tenefüs yapacağım diye delirir."

"Tamam güzelim. Sen nasıl istiyorsan öyle olsun"

Yelda cadısı kahvelerimi getirdikten sonra tam kapıdan çıkacakken "Dur!" dedim

Kahvemden bir yudum aldıktan sonra yüzümü buruşturdum.

"Daha şekerli bir kahve yap getir bana" deyip fincanı uzattım

Fincanı alıp çıktıktan sonra Tolga'ya döndüğümde hayranlıkla bana bakıyordu

"Bayılıyorum sana" dedi gülerek. Sonra önünde ki bilgisayara dönüp çalışmaya devam etti.

Yelda geldiğinde bana kahveyi uzatıp almamı bekledi

"Ne ara yaptın kahveyi?"

"Siz daha şekerli isteyince şeker kattım"

"Ben sana yap dedim. Şeker katıp getir demedim. Git bana yeniden kahve yap"

Sinirlenmiş olacak ki derin bir nefes verip odadan çıktı.

"Bu arada,haberi bur'da yazsam olur mu? Bu Yelda cadısı beni zehirler bir odaya hapseder filan. Ölmek istemiyorum daha hayallerim var benim"

Gülerken "olur" dedi

"E bilgisayarı istede getirsinler yazmaya başlayım"

"Tamam Yelda gelsin,söylerim"

"Bana bak. Sen bunu hemen kovma. Bir süre geçsin,öyle kov. Ben sana söylicem ne zaman kovman gerektiğini tamam mı?"

Bakalım,bu cadının Tolga'da gözü var mı yok mu?

"Tamam sevgilim sen nasıl istersen"Yelda içeriye girdiğinde kahvemi uzattı. Bir yudum aldıktan sonra yüzümü buruşturdum."Çok şekerli,git yeni bir tane yap"

"Efendim,isterseniz bana ne kadar şeker katmam gerektiğini söyleyinde öyle yapayım. Yoksa akşama kadar uzar haberi yazamazsınız"

"Sanane be! Sen kim oluyorsun da bana nasihat veriyorsun?"

"Şey,ben Tolga Bey'in asistanıyım ama-"

"Ay canım" dedim yalancı bir üzüntüyle

"Ben seni böyle görünce buranın getir götür işlerini yapıyorsun sanmıştım" dedim onu süzerken.

Bu dediğim onun gerilmesine neden oldu

"Neyse,hadi git kahvemi yap. Gelirken de haberi yazmam için bilgisayarı getir."

"Haberi kahve içtikten sonra yazmayacak mıydınız?"

"Sanane"

Derin bir nefes aldı"Peki efendim" diyip odadan çıktı

Bakalım Yelda cadısı

Nereye kadar katlanacaksın?

Bir süre sonra Yelda bir elinde tepsi,diğer elinde bilgisayarla geldi.

Bilgisayarı alıp masaya koyduktan sonra kahvemi alıp içtim.

"Üff kızım anan baban sana kahve yapmayı öğretmedi mi? Allah ileride ki kocana," Tolga'ya baktı"Sabır versin. Söz günü kahve yapıp içine hiç bir şey katmadan adama versen adam geberir. Bir gün seninle buluşalım sana kahve yapmayı öğreteyim. Ben mükemmel kahve yaparım. Tolga bana her sabah gelip "sevgilim bana kahve yapar mısın?" Diyor."

"Kıyamıyorum yapıyorum bende. Eminim ki,1 hafta sonra olucak nişanımızda da çok güzel yapacağım. Neyse,git bana dışarıdan çikolatalı latte sipariş et. Anlaşıldı sen kahve yapamıyorsun ama sipariş de verirsin herhalde"

Yelda bir anda ağlamaya başladı

"Ay bide ağlıyor,haspam" son dediğimi kısık sesle söylemeye çalışırken duyabileceği bir ses ayarlamaya çalıştım ve duymuş olacak ki daha çok ağlamaya başladı

"Ay zırlıcaksan git dışarıda zırla. Sevmem ben böye zırlayan insanları" o ağalayarak kapıdan çıkacakken "çikolatalı lattemi sipariş et" demeyi unutmadımO kapıyı ağlayarak kapatıp gitti. Ağız ucuyla gülerken Tolga'ya baktım. Gülerek bana bakıyordu

"Ben bugün sana tekrardan aşık oldum"

Bu dediğine gülerken bilgisayarı açıp haberi yazmaya başladım.

Acaba böyle büyük bir şirkette nasıl haberi yazacak biri bulunamadı ya?

Neyse

Ben haberimi yazar giderim

Daha doğrusu bu Yelda denen cadıyla Tolga'yı aynı ortamda bırakmaz gelirim ama, neyse

Bir süre sonra Yelda şişmiş gözlerle elinde çikolatalı lattemle geldi.

Elindekini aldıktan sonra Tolga'ya bakıp gözlerimde Yelda'yı işaret ettim

Yelda tam çıkacakken seslendi

"Yelda"

Hemen arkasını döndü. Bana bakarken somurturken Tolga'ya böyle gülümsemesi bile onu şüpheli yapar.

"Buyrun Tolga Bey"

"Kovuldun!"

Yüzünde ki gülümsemesi anında silinirken ben gülmemeye çalışıp haberi yazıyordum. Random atıyorum desek daha mantıklı olur

Yelda yine zırlayacakken elimle kapıyı işaret ettim

"Dışarıda ağla"

Ağlamaya başlarken hızla kapıyı açıp dışarı çıktı

Çıkar çıkmaz Tolga'ya döndüm

"Bu kızın sende gözü var anladım ben"

"Ner'den anladın?"

"Allah ileride ki kocana sabır versin dedikten sonra direk bakışları sana döndü. Bana somurtan yüzü sana gülüyor. Belliydi zaten başından beri"

"Neyse sevgilim,sen yaptıysan bir şey vardır bir bildiğin. Kurcalamıcam daha fazla""Ya,ben sana Yelda'yı kıskandırmak için sevgilim dedim. Yani üzülmeni istemem ama ben şuan kimseye aşık değilim"

"Biliyorum"dedi gülümserken

"E niye öyle diyorsun o zaman?"

"Alıştırma sevgilim alıştırma" dedi ve bilgisayarına dönüp çalışmaya devam etti.