1.Bölüm — KİRACIM

Bölümler 35Şu an: 1.Bölüm

Kapıyı açtığımda karşımda kiracım vardı. Sahi, adı neydi? Annesiyle babası da söylememişti.

"Ee, şey, kusura bakmayın—" dedi, ama gözleri hello kitty’li pijamalarımı görünce sözünü yarıda kesti. Bu adam beni illa ki en rezil anlarımda mı yakalamak zorunda?

"Dün dalgındım da tanışmaya fırsat olmadı," dedi ve elini uzattı. "Ben Tolga."

Elini sıktım. "Dicle, ben de."

Bir süre öylece durduk. Ortamda oluşan sessizliği bozmak için ağzımdan şu döküldü: "Kahve yaptım, içer misiniz?"

Bana şaşkınlıkla baktı. Uzaylı görmüş gibiydi. Niye öyle bakıyordu ki? Tipim mi kaymıştı?

Kapının yanındaki aynaya çaktırmadan göz attım. Yoo, gayet fıstık gibiydim. Sadece saçım… biraz.

"Tolga Bey?" diye tekrarladım.

Gülümsedi. "Beyi atalım lütfen. Her gün 'bey' deniliyor, bıktım vallahi."

Bu adam benimle ciddi düşünüyor.
Beyi atalım dedi!

"Pardon, anlayamadım?" dedim.

"Diyorum ki, beyi sizi bizi atalım. Ev sahibimle böyle ciddi olmak, o stresli iş yerini hatırlatıyor. Ama rahatsız oluyorsanız—"

"Yoo, ne rahatsız olması be! Daha iyi hatta. Bekle, kahve getireyim sana," dedim ve mutfağa yöneldim.

Bir kupa alıp kahve doldurdum, sonra kapıya döndüm. Kapıyı açtığımda Tolga far görmüş tavşan gibi bakıyordu.

"Al."

Kahveyi uzattım. Kokladı. "Ne kahvesi bu?"

Kaşlarım çatıldı. Bir de kahve mi seçiyordu? "Türk kahvesi," dedim kısa bir tonla.

Bir yudum aldı, yüzünü buruşturdu. "Sen bunun içine ne kattın? İğrenç," dedi ve kupayı bana uzattı.

O an yüzüm düştü. Halbuki tek suçum, şekersiz içemediğim için biraz fazla şeker koymaktı. Ama o, umursamaz bir tavırla dairesine çıkmıştı bile.

Odun!

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2.992okunma 18beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.