24 - Okula Dönüş

Elimden tuttu, ne olduğunu anlayamadım. Okula gidiş yolumuzdaki ağaçların altından koşarak gidiyorduk, bir anda adımını yavaşlattı.
Bana dönerek "Ege... Hep yanımda olduğun için teşekkür ederim." dedi, sesi coşkuluydu.
"Lafı mı olur..." dedim.
Elimi bıraktı, bana döndü. Yanakları pespembeydi, saçı, makyajı, sesi, kokusu... Beni inanılmaz çekiyordu. Bana doğru iki adım atarak inanılmaz derecede yakınlaştı, sağ elini benim göğsüme koydu ve tutundu. Sol eli ise boynumda geziniyordu, onun dudaklarına baktım. Dilini dudaklarında gezdirerek ıslattı onları, yutkundum. Bir anda dudağıma yapıştı, istemsiz bir inleme çıkardım. Durumdan istifade ederek dilini de işin içine kattı, çok utanıyorum... Belini kavradım, tedirgindim ve kendimi geri tutuyordum. Sanki daha ileri gitmek, her şeyi yıkacaktı.
Alarm sesiyle uyandım terler içerisinde, saate baktım, saat sekiz... Dersin başlamasına bir saat var. Bekle bir saniye, hepsi rüya mıydı?
Yorganı hafifçe kaldırdım ve yorgandan içeriye baktım. Ahh... şaka yapıyor olmalısın!
Hemen tuvalete fırladım, aynada kendime baktım. Daha doğrusu bakmaya çalıştım. Deniz hakkında böyle bir rüya gördükten sonra nasıl kendime bakabilirim ki? Ahh... Aptalım ben! Hızlıca yüzümü yıkadım ve dişlerimi fırçaladım.
Camdan dışarı baktım, kar yağıyordu. Montumu attım üzerime, botlarımı giydim. Bildirim sesi, Deniz.
"Bakkalın önü?" Evet evet... De...Deniz. Deniz ile buluşacağım. Deniz.
Yutkunarak yanıtladım "Bekliyor olacağım."
Bakkalın önünde şarkı dinleyerek Deniz'i bekliyordum, sonunda geliyordu. O bana doğru yaklaşırken kalbim sanki yerinden çıkacak gibiydi, korku filminde miyim lan ben?
Kafamı başka yere çevirdim.
"Günaydın Ege." dedi ve hafifçe sarıldı, vücudum fena titredi.
"E...Evet! Gü...Günaydın!" sesim bile titriyordu...
Gördüğüm rüyadan sonra ona nasıl aynı şekilde bakabilirim ki?
"Neden kulaklıklarını çıkarmıyorsun?" dedi gözümün içine bakarak.
Gözümü kaçırdım, "Şarkı sardı sadece." diye yanıtladım. Ona rüyamı ve onun hakkında nasıl düşündüğümü anlatamam neticede. Ya her şeyi mahvedersem?
Onu kaybetmekten korkuyorum. Ya... Ya İstanbul'daki gibi olursa?
Düşüncelere daldım bir anlığına, evet doğru. Birinden hoşlanmak benim hakkım değil. O kıza teklif etmiştim ve.. Ve... Herkesin içinde benimle dalga geçerek reddetmişti. Sınıf arkadaşlarımın kahkahaları... Benim hakkımda yapılan komik olduğu sanılan editler... Birinden hoşlanmaktan mı korkuyorum? Hayır. Sadece duygularımı birine açınca onu kaybedeceğimden korkuyorum. Deniz'i de kaybetmek istemiyorum.
Çenemi kastım, sinirli miyim?
Eskiden kimseyle bağ kurmazdım. Eğer bağ yoksa kaybetmek de yok. Kaybetmek yoksa korku da yok. Şimdi ise... Deniz, Bekir, Kenan, Şimal, Sude, Poyraz, Miray ve daha niceleri... Mutluyum, mutluyum ama bu bana başka bir sorumluluk yüklüyor. Keşke bunları biriyle konuşabilsem...? Sude. Sude'ye gitmeliyim.