5. Bölüm

“olur da bir gün senden önce ölürsem…”

2 Saat Sonra…
"Rüzgar! Ayaz'ı gördün mü?"
"Ha, hayır. Ayaz'ınızı görmedim."
"Ya, sen bize trip mi atıyorsun?"
"Ha, hayır, ne alakası var?"
İstemsizce kahkaha attım, ama hâlâ yüzüme anlamsızca bakıyordu.
"Ya tamam, özür dileriz! Gel hadi."
"Affedildiniz," dedi ve eliyle saçlarımı dağıttı.
"Ayaz kütüphaneye gitti."
"Teşekkür ederim!"
"Ne demek prenses."
"Prenses mi?"
"Değil misin? Yani şöyle bir etrafıma, bir de sana bakıyorum. Harbiden prensessin."
"Ahahaha, teşekkür ederim! Tekrardan."
Rüzgar'ın yanından ayrılıp kütüphaneye doğru yürüdüm. İçerisi aşırı sessizdi, herkes ya ders çalışıyor ya da kitap okuyordu. O sırada ilerideki koltuklara oturmuş kitap okuyan Ayaz'ı fark ettim. Hemen yanına gittim ve yanına gelince yanağına küçük bir öpücük kondurdum. Kafasını hiç kaldırmadan konuştu:
"Hoş geldin güzelim..."
Sadece nefesimden beni tanımıştı. Gülümsedim ve kitabı elinden aldım. Şaşkınlıkla bana bakarken çenesinden tutup yüzünü yüzüme yaklaştırdım.
"Bana bak, kitaba değil..."
"Ben sana her zaman bakıyorum güzelim."
"Hayır, kitaba bakarken bana bakmıyordun."
"Sen... Beni kitaptan mı kıskandın, bana mı öyle geldi?"
"Evet! Kıskanamaz mıyım?"
"Ne istersen onu yapabilirsin..."
"Seni öpebilir miyim?"
"Ne istersen onu yapabilirsin," dedim onu taklit ederek. Sonra burnu burnuma yaklaştı, gözlerimi kapatıp kendimi ona teslim ettim... Yavaşça eli yanağıma gitti, tutkuyla dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Nazikçe öptü ve nefesimi uzun süre içine çekti. O sessizlikte sadece onun nefes alışını dinledim dakikalarca. Sonra yavaşça geri çekildi ve saçlarımı okşamaya başladı.
"Bu bir çıkma teklifi miydi?"
"Evet, bu bir çıkma teklifiydi sevgilim..."
"Ben de kabul ediyorum o zaman..."
Sonra arkamızdan iki kişinin alkışladığını duydum. Arkamızı döndüğümüzde Umay ve Rüzgar'ın bizi alkışladığını gördüm.
"Oooo, hayırlı olsun kardeşim!"
"Tebrik ederim enişte!"
"Yenge hayırlı olsun, mutluluklar!"
"Ya siz ne zamandır bizi izliyorsunuz?"
"Yaklaşık 15 dakikadır, öpüştüğünüzü görecek kadar yani."
"Off, sizi hesaba katmalıydık!"
Bu şekilde uzunca sohbet ettik. Eve geldiğim gibi çantamı yatağıma bıraktım, pijamalarımı giydim ve telefonumu elime aldım. WhatsApp'a girdim ve Ayaz'a yazmaya başladım.
-Selam (:
-Cidden bu kadar soğuk mu olacaktın? Sevgiliye böyle yazılmaz ki...
-Özür dilerim! Ne yazacağımı bilemedim.
-Sorun değil güzelim.
-Ayaz, bir şey soracağım...
-Tabii, ne istersen sor.
-Biraz saçma olacak ama bu soruyu sana hep sormak istemiştim...
-Olur da bir gün senden önce ölürsem ilk gece mezarımda kalır mısın?
-Ben seninle birlikte ölürüm Adel...