Bölüm-6

BÖLÜM 6-Görev Sonrası

Karargâh
Gece saat 02.17.
Siyah araçlardan oluşan konvoy, şehrin dışındaki yüksek duvarlarla çevrili karargâha ağır ağır giriş yaptı.
Demir kapılar açılırken projektörler araçların üzerine çevrildi.
Araçlar tek sıra hâlinde hangara girdi.
Motorlar sustu.
Kapılar açıldı.
Maskeli tim üyeleri sessizce araçlardan inmeye başladı.
Kimse konuşmuyordu.
Her operasyonun sonunda olduğu gibi önce silahlar teslim edilecek, ardından raporlar hazırlanacaktı.
Kara aracın arka kapısından indi.
Yüzündeki siyah maskeyi çıkarmadı.
Belindeki tabancayı emniyete alıp silah teslim masasına bıraktı.
Hemen yanında Kurt duruyordu.
O da maskesini çıkarmamıştı.
Tam o sırada hangarın diğer ucundan birkaç kişi yaklaştı.
İlk gelen uzun boylu, kumral bir adamdı.
Kod adı Şahin.
Keskin nişancı timinin lideriydi.
"İlk saha görevin fena değildi, Kara."
Kara kısa bir baş hareketi yaptı.
"Teşekkürler."
Arkasından kıvırcık saçlarını maskesinin altına toplamış genç bir kadın geldi.
Kod adı Luna.
Teknoloji ve elektronik sistemlerden sorumluydu.
"Güvenlik duvarını kim kırdıysa ciddi iş çıkarmış."
Kara hafifçe omuz silkti.
"Henüz iz bırakmadılar."
Son olarak iri yapılı bir adam yaklaştı.
Kod adı Atlas.
Patlayıcı uzmanıydı.
Elindeki miğferi masaya bırakırken gülümsedi.
"Bir dahaki sefere biraz daha az kurşun yemeye çalışın."
Kurt kısa bir bakış attı.
"Kurşun yemedik."
Atlas gülerek omuz silkti.
"Ramak kaldı."
Hangardaki gergin hava, birkaç saniyeliğine dağıldı.
Tam o sırada Kurt'un gözü Kara'nın sol koluna takıldı.
Üniformanın kol kısmı hafifçe yırtılmıştı.
Kumaşın altından ince bir kan izi görünüyordu.
"Kolun."
Kara istemsizce koluna baktı.
"Sıyrık."
"Revire uğra."
"Gerek yok."
"Bu emir değil."
Kara birkaç saniye sustu.
"Yüzeysel."
Kurt daha fazla üstelemedi.
"Sen bilirsin."
İkisi de yeniden sessizliğe gömüldü.
Karargâhın hoparlörlerinden mekanik bir ses yükseldi.
"Tüm timler dikkat. Operasyon başarıyla tamamlanmıştır. Görev raporları yarın saat 08.00'e kadar teslim edilecektir. Personel dinlenme iznine ayrılmıştır."
Maskeli ajanlar yavaş yavaş hangardan ayrılmaya başladı.
Kimisi motosikletine yöneldi.
Kimisi siyah araçlara bindi.
Kimisi tek kelime etmeden karanlığın içinde kayboldu.
Kara, çıkış kapısına doğru yürürken arkasından Luna'nın sesi duyuldu.
"Kara."
Durdu.
"Bugün... iyi iş çıkardın."
Kara hafifçe başını eğdi.
"Sağ ol."
Sonra hiçbir şey söylemeden yürümeye devam etti.
Kurt onu birkaç saniye izledi.
Ardından kendi aracına yöneldi.
İkisi de aynı karargâhtan çıkıyordu.
Ama ikisinin de yolu bambaşkaydı.