Bölüm-5

BÖLÜM 5-Akıldaki Sorular

Operasyon sona ermişti.
Limanın üzerindeki siren sesleri yavaş yavaş kesiliyordu.
Sağlık ekipleri yaralıları ambulanslara taşırken olay yeri inceleme ekipleri, çatışmanın yaşandığı alanı güvenlik şeritleriyle çevirmişti.
Yağmur durmuştu.
Islak zeminde sadece kırmızı ve mavi lambaların yansımaları vardı.
Kara, aracın kapısını açıp içeri girdi.
Siyah maskesini çıkarmadı.
Sessizce koltuğuna oturdu.
Kulaklığını çıkarıp önündeki konsola bıraktı.
Birkaç saniye sonra aracın diğer kapısı açıldı.
Kurt içeri girdi.
Üzerindeki siyah üniforma çamur içindeydi.
Maskesi hâlâ yüzündeydi.
Silahını emniyete alıp yan koltuğa bıraktı.
İkisi de konuşmadı.
Sadece derin nefesler duyuluyordu.
Kapının dışında askerler delilleri topluyor, boş kovanları numaralandırıyor ve çatışma alanını fotoğraflıyordu.
Araca bir görevli yaklaştı.
"Komutan."
Kurt başını çevirdi.
"Konuş."
"Bölge tamamen kontrol altına alındı."
"Kaç kayıp?"
"Bizden ağır yaralı yok."
"Kayıp?"
"Kayıp yok."
"Karşı taraf?"
Görevli kısa süre sustu.
"Hiçbiri teşhis edilemedi."
"Neden?"
"Hepsinin yüzünde aynı tip taktik maske vardı."
"Parmak izi?"
"Yok."
"Kimlik?"
"Yok."
Kurt başını hafifçe salladı.
"Anlaşıldı."
Görevli uzaklaştı.
Aracın içinde yeniden sessizlik oluştu.
Kara önündeki ekranı kapattı.
Artık monitörlerde sadece görev raporu vardı.
OPERASYON: TAMAMLANDI.
DURUM: BAŞARILI.
Kurt rapora birkaç saniye baktı.
"Her başarılı operasyon, yeni bir dosyanın başlangıcıdır."
Kara cevap vermedi.
Camdan dışarı bakıyordu.
Limanın en ucunda vinçler rüzgârla hafifçe sallanıyordu.
Sanki biraz önce yaşanan çatışmanın hiçbiri yaşanmamış gibiydi.
Tam o sırada telsiz yeniden çalıştı.
"Merkezden tüm timlere."
Kurt kulaklığını yeniden taktı.
"Dinliyorum."
"Görev tamamlandı."
"Bütün timler karargâha dönüyor."
"Raporlar sabah saat sekizde teslim edilecek."
"Anlaşıldı."
Bağlantı kesildi.
Aracın motoru çalıştı.
Konvoy ağır ağır limandan ayrılmaya başladı.
Kara son kez dikiz kamerasına baktı.
Boş konteynerler...
Sarı vinçler...
Sessizlik...
Sonra gözlerini kapattı.
Önlerinde uzun bir gece vardı.
Ve hiçbiri, bunun son görevleri olmadığını bilmiyordu.