BÖLÜM 11

Henüz karar verilmesi gereken bir soru vardı; deney için uygun bir nokta seçilmesi gerekiyordu. Cambridge Gözlemevi'nin tavsiyesine göre, silah ufuk düzlemine dik olarak, yani zenit yönüne doğru ateşlenmelidir. Ay, 0@ ile 28@ enlemleri arasında bulunan yerler dışında, zenitten geçmez. O halde, muazzam Columbiad'ın yerküre üzerinde tam olarak hangi noktaya yerleştirileceğini belirlemek gerekiyordu.

20 Ekim'de, Silah Kulübü'nün genel toplantısında, Barbicane Birleşik Devletler'in muhteşem bir haritasını çıkardı. 'Beyler,' dedi tartışmayı açarken, 'sanırım hepimiz bu deneyin Birlik topraklarının sınırları dışında hiçbir yerde denenemeyeceği ve denenmemesi gerektiği konusunda hemfikiriz. Şimdi, şans eseri, Birleşik Devletler'in bazı sınırları kuzey enleminin 28. paraleline kadar uzanıyor. Eğer gözünüzü bu haritaya çevirirseniz, Teksas ve Florida'nın güney kısmının tamamının elimizde olduğunu göreceksiniz.'

Sonunda Columbiad'ın Teksas ya da Florida topraklarına atılması konusunda anlaşmaya varıldı. Ancak bu kararın sonucu, bu iki Eyaletin farklı şehirleri arasında tamamen emsalsiz bir rekabet yaratmak oldu.

28. paralel, Amerika kıyılarına ulaştığında Florida yarımadasından geçerek onu neredeyse eşit iki parçaya böler. Daha sonra Meksika Körfezi'ne dalarak Alabama, Mississippi ve Louisiana kıyılarının oluşturduğu yayı keser; ardından bir açı yaptığı Teksas'ı geçerek Meksika üzerinden yoluna devam eder, Sonora'yı, Eski Kaliforniya'yı geçer ve Pasifik Okyanusu'nda kendini kaybeder. Dolayısıyla, Teksas ve Florida'nın sadece bu paralelin altında kalan kısımları öngörülen enlem koşullarına giriyordu.

Florida'nın güney kesiminde önemli bir şehir yoktur; sadece başıboş Kızılderililere karşı kurulmuş kalelerle doludur. Tek bir kasaba, Tampa Kasabası, konumu lehine bir iddiada bulunabilmiştir.

Teksas'ta ise tam tersine, kasabalar çok daha fazla sayıda ve önemlidir. Nueces eyaletindeki Corpus Christi ve Rio Bravo'da bulunan tüm şehirler, Laredo, Comalites, Web'de San Ignacio, Starr'da Rio Grande City, Hidalgo'da Edinburgh, Santa Rita, Elpanda, Cameron'da Brownsville, Florida'nın iddialarına karşı etkileyici bir birlik oluşturdular. Böylece, Teksaslı ve Floridalı vekiller inanılmaz kısa bir süre içinde Baltimore'a vardıklarında karar henüz bilinmiyordu. O andan itibaren Başkan Barbicane ve Silah Kulübü'nün nüfuzlu üyeleri gece gündüz zorlu taleplerle kuşatıldı. Eğer Yunanistan'ın yedi şehri bir Homeros'u doğurma şerefi için çekişiyorsa, burada da iki eyalet bir top meselesi yüzünden birbirine girmekle tehdit ediyordu.

Rakip taraflar ellerinde silahlarla sokaklarda dolaşıyorlardı ve her karşılaşmalarında feci sonuçlara yol açabilecek bir çarpışmadan endişe ediliyordu. Ne mutlu ki Başkan Barbicane'ın sağduyusu ve hitabı tehlikeyi önledi. Bu kişisel gösteriler farklı Eyaletlerdeki gazetelerde de yankı buldu. New York Herald ve Tribune Texas'ı desteklerken, Times ve American Review Floridalı milletvekillerinin davasını benimsedi. Silah Kulübü üyeleri hangisini tercih edeceklerine karar veremediler.

Teksas yirmi altı ilçeden oluşan listesini sundu; Florida ise on iki ilçenin, altıda biri büyüklüğündeki bir ülkede yirmi altı ilçeden daha iyi olduğu yanıtını verdi.

Teksas 330.000 yerlisiyle övünüyordu; çok daha küçük bir toprak parçasına sahip olan Florida ise 56.000 nüfusuyla çok daha yoğun bir nüfusa sahip olmakla övünüyordu.

Teksaslılar, Herald'ın sütunları aracılığıyla, tüm Amerika'da en iyi pamuğu yetiştiren, donanma için en iyi yeşil meşeyi üreten ve en iyi petrolü barındıran, ayrıca demir madenlerinden yüzde elli saf metal elde edilen bir eyalete biraz saygı gösterilmesi gerektiğini iddia ettiler.

Buna karşılık American Review, Florida toprağının, aynı derecede zengin olmasa da, kum ve argillaceous topraktan oluştuğu için Columbiad'ın kalıplanması ve dökümü için en iyi koşulları sağladığı yanıtını verdi.

Teksaslılar, 'Bu çok iyi olabilir,' diye karşılık verdiler, 'ama önce bu ülkeye gitmelisiniz. Florida'yla iletişim kurmak çok zor, oysa Teksas kıyıları, çevresi on dört fersah olan ve tüm dünya donanmalarını barındırabilecek Galveston Körfezi'ne sahip!'

Florida'nın çıkarlarını savunan gazeteler, 'Galveston Körfezi'nin 29. paralelin altında olması gerçekten de güzel bir fikir!' diye cevap verdiler, 'Tam olarak 28. dereceye açılan ve gemilerin doğrudan Tampa Kasabası'na ulaşabileceği Espiritu Santo Körfezi'ne sahip değil miyiz?'

'Güzel bir koy; yarısı kumla kaplı!'

'Siz kendiniz tıkandınız!' diye karşılık verdi diğerleri.

Florida hasmını yeni bir zemine çekmeye çalışırken savaş birkaç gün boyunca böyle devam etti; ve bir sabah Times, girişimin özünde Amerikan olduğu için, tamamen Amerikan topraklarından başka bir yerde denenmemesi gerektiğini ima etti.

Teksas bu sözlere şöyle karşılık verdi: 'Amerikalı! Biz de en az sizin kadar Amerikalı değil miyiz? Teksas ve Florida 1845 yılında Birliğe dahil edilmedi mi?'

'Kuşkusuz,' diye yanıtladı _Times_; 'ama biz 1820'den beri Amerikalılara aitiz.'

'Evet!' diye karşılık verdi _Tribune_; 'iki yüz yıl boyunca İspanyol ya da İngiliz olduktan sonra, beş milyon dolara Birleşik Devletlere satıldınız!'

'Peki! Bunun için neden yüzümüz kızarsın ki? Louisiana 1803 yılında Napolyon'dan on altı milyon dolara satın alınmadı mı?'

'Skandal!' diye kükredi Teksas milletvekilleri. 'Florida gibi zavallı küçük bir ülke, kendini satmak yerine bağımsızlığını ilan eden, 2 Mart 1846'da Meksikalıları kovan ve Samuel Houston'ın San Jacinto kıyılarında Santa Anna'nın birliklerine karşı kazandığı zaferden sonra kendini federal bir cumhuriyet ilan eden Teksas'la kıyaslamaya cüret ediyor!'

'Evet; çünkü Meksikalılardan korkuyordu!' diye yanıtladı Florida.

'Korkuyordu!' Bu andan itibaren durum dayanılmaz bir hal aldı. Baltimore sokaklarında iki taraf arasında her gün kanlı bir çarpışma olacakmış gibi görünüyordu. Milletvekillerine göz kulak olmak gerekiyordu.

Başkan Barbicane ne tarafa bakacağını bilemiyordu. Notlar, belgeler, tehdit dolu mektuplar evinin üzerine yağıyordu. Hangi tarafı tutmalıydı? Toprağa el koyma, iletişim kolaylığı, ulaşımın çabukluğu açısından her iki Devletin iddiaları eşit derecede dengeliydi. Siyasi tercihlere gelince, bunların sorunla hiçbir ilgisi yoktu.

Bu ölü blok kısa bir süre varlığını sürdürdükten sonra Barbicane bundan bir an önce kurtulmaya karar verdi. Meslektaşlarını bir toplantıya çağırdı ve önlerine, görüleceği üzere, son derece akıllıca bir öneri koydu.

'Şu anda Florida ve Teksas arasında olup bitenler dikkatle incelendiğinde, aynı zorlukların tercih edilen Eyaletin tüm şehirlerinde tekrarlanacağı açıktır. Rekabet eyaletten şehre ve oradan da aşağıya doğru inecektir. Şu anda Teksas'ın öngörülen koşullar dahilinde on bir kasabası var, bu da onuru daha da tartışmaya açacak ve bize yeni düşmanlar yaratacak, Florida'nın ise sadece bir kasabası var. Bu nedenle Florida ve Tampa Kasabası'nı destekliyorum.'

Bu kararın duyulması Teksaslı vekilleri tamamen yıktı. Tarif edilemez bir öfkeyle Silah Kulübü'nün farklı üyelerine isim isim tehdit mektupları gönderdiler. Yargıçların izleyeceği tek bir yol vardı ve onu izlediler. Özel bir tren kiraladılar, Teksaslıları isteseler de istemeseler de trene binmeye zorladılar ve saatte otuz mil hızla şehirden ayrıldılar.

Ancak çabucak gönderildiklerinde, hasımlarına son ve acı bir iğneleme fırlatacak zaman buldular.

Florida'nın iki deniz arasında sıkışmış bir yarımada olduğunu ima ederek, bombardımanın şokuna asla dayanamayacağını ve ilk atışta 'parçalanacağını' iddia ettiler.

Floridalılar, eski Sparta günlerinden kalma bir kısalıkla, 'Pekâlâ, bırakın parçalansın!' diye cevap verdiler.