6. Bölüm

İso Fadime'nin saçlarını örmeyi bitirmişti. İkiside tek kelime etmediler. Fadime yavaşça kalktı ve aynanın karşısına geçip, örüklerine baktı. Tek tek eline aldı, boncuklarına dokundu. Buruk bir gülümsemenin yanı sıra gözünden birkaç damla yaş akıyordu.

İ: beni affetmeni beklemiyorum senden, yaptığım affedilmez birşeydi haklısın. Tek istediğim seni örüklerinle mutlu olman ve benden nefret etmemen. Çünkü ben bi cahillik yaptım, bir daha asla olmayacak olsa da yaptım. Tekrardan özür dilerim...

dedi İso gözlerinden akan birkaç damla yaşı silerken. Fadime aynadan arkasında onunla birlikte ağlayan İso'ya baktı.

F: hani sen balayındayken yani yayla evindeyken bana sormuştun ya, bir daha saçlarını uzatmayacak mısın diye bende sana uzatmicam demiştim. Hala aynı fikirdeyim uzatmicam. Ama bir farkla. O zaman bana yaptığını unutmamak içindi, şimdi ise benim saçlarımı tek tek örüp, bu boncukları taktığını unutmamak için. Seni affediyorum İso. Anneni affedebilir miyim bilmiyorum ama seni affediyorum. Çünkü dediğin gibi biz bu hikayenin masumları, mağdurlarıyız. Seni affediyorum çünkü ben hayatım boyunca ilk defa bir insanın pişmanlığını dilindeki özürde değil, kalbindeki ve gözünde gördüm.

İso kafasını eğdi ve sessizce durduramadığı gözyaşları arasından, titrek bir sesle mırıldandı.

İ: teşekkür ederim
F: ağlama

İso gözyaşlarını silip, kafasını yukarı doğru kaldırdı ve burnunu çekip kızaran gözleriyle ortamın duygusal havasını bozmaya çalıştı.

İ: ne ağlicam be, sen ağlıyorsun deminden beri
F: tabi tabi! Gözlerinde öyle diyor
İ: ne varmış gözlerimde?
F: kıpkırmızı olmuş ağlamaktan
İ: sen kendi gözlerine bak
F: ayna burda, bakıyorum ve makyajım bile akmamış. Maskaram çok kaliteliymiş. Linkini vereyim mi?
İ: heh ya bende diyorum benim hayatımda ne eksik? Bulduk ya! Senin maskara linkin eksikmiş. Hayatım boyunca hep maskara sürdüm zaten

Fadime kahkaha atar ve Fadime'nin kahkahasıyla İso'da gülmeye başlar. Sonra kapı çalınır ve İlve'nin sesi duyulur.

İlve: uyandınız mı taze evliler? Kahvaltı hazır
F: uyandık geliyoruz
İ: valla çok acıktım, koçari konağında ilk kahvaltım
F: sana kötü bir haberim var
İ:ney?
F: bizim konakta çay içmiyoruz
İ: NE? OHA! NE İÇİYORSUNUZ? PORTAKAL SUYU MU?
(Fadime kahkaha atar)
F: yok kuş sütü
İ: kızım çaysız kahvaltı mı olur?
F:bizde ıhlamur var
İ: ıhlamur ne ya?
F: bitki
İ: şuan ufkum genişledi biliyor musun? Ben hayvan sanıyordum, çok sağol
F: rica ederim kocacım

İso kapıyı açtı ve eliyle Fadime'ye yol verdi. Kapıdan çıktılar ve mutfağa girdiler. Adil, Gezep, Eleni ve ilve hepsi kahvaltıya başlamıştı. İso ve Fadime'nin girişi ile kafalarını onlara çeviren herkes şok olmuştu. Eleni hariç herkes Fadime'yi annesinden sonra ilk kez elbise giyerken görmüştü. Eleni zaten ilk kez görüyordu.

E: Fadime çok güzel olmuşsun
F: teşekkürler, abilerim, ablam siz bişey demiyecek misiniz?
İlve: valla nutkum tutuldu ne desem bilemedim. Çok güzel olmuşsun
F:teşekkür ederim
G: kız sen nasıl elbise giydin? Boncuklar?
(Fadime İso'ya dönüp elini tutar)
F: onun sayesinde, o seçti, beni cesaretlendirdi bende giydim. Boncukları da balayı dönüşü almış.
G: aferin sana küçük Furtuna
İ: sağol abi

Adil'in gözünden akan bir damla yaşı silerken ayağa kalktı, Fadime'ye sarıldı.

A: Birgün başarabileceğini biliyordum abim. Çok güzel olmuşsun
F: tesekkür ederim abim
A:örüklerin?
F: İso ördü, boncukları da o bulup almış.
Adil Fadime'ye sarılmayı bırakıp, İso'ya baktı.

A: sağol
İ: ne demek abi, Fadime mutlu olsun da
İlve: e hadi yeter bu kadar duygusallık, kurt gibi açım, hadi oturun.

Herkes oturdu ama Fadime ayaktaydı.

İ: Fadime oturmayacak mısın?
F: bı saniye hemen geliyorum dedi ve çantasından bir paket sallama çay alıp geldi.

A: o ne kız?

Fadime abisine cevap verirken bir yandan da offlandan iki tane bardak alıp bardaklara sıcak su koyup, paketten iki tane sallama çay çıkartıyordu.

F: çay
A: onu görüyorum da. Bu evde çay ne alaka? Hem sen çay içmezsin ki?

Fadime çayı sıcak su dolu bardaklara atıp, bardaklarla masaya döndü. Birini İso'nun önüne, birini kendi önüne koyup İso'ya bakarak konuşmaya başladı.

F: artık içiyorum
A: Allah Allah? Nerden geldi bu çay sevdası
İlve: nerden acaba?
G: aşk insana koçari de çay içittiriyor demek ki. He Fadime?
F: öyle abi

İso'nun yüzündeki gülümseme büyüdü.

İ: teşekkürler
F: ricalar
A: öhöm öhöm burdayız hala ölmedik çok şükür
F: ay abi Allah korusun