13. bölüm / 31
Sustuğum Yerde Ara BeniBazı geceler uyumak değildir… sadece günün üstünü örtmektir
Bölümler 31Şu an: Bazı geceler uyumak değildir… sadece günün üstünü örtmektir
- 1 Sustuğum şeyler, beni ben yaptı.154 kelime
- 2 Bazen insan uyanmaz… sadece gözlerini açar.332 kelime
- 3 Bazı anlar vardır… zaman orada sabitlenir.166 kelime
- 4 Bazı sabahlar insan sadece geç kalmaz, kendine de geç kalır.523 kelime
- 5 Bazı sabahlar insan evden çıkmaz… sadece içinden biraz daha uzaklaşır.318 kelime
- 6 Kalabalık insanı ezmez, sadece kendi iç sesini daha yüksek duymasını sağlar.441 kelime
- 7 Bazı yerler insanı içeri almaz, sadece oradaymış gibi davranmasını ister.445 kelime
- 8 Bazen insanı yıkan şey büyük bir olay değil… küçük bir cümlenin yanlış yere değmesidir.330 kelime
- 9 Hayatın akışından330 kelime
- 10 Bazen insanı yoran şey hata yapmak değil… normal kalmaya çalışmaktır.”446 kelime
- 11 Bazı akşamlar eve dönmek değildir… sadece günün senden çekilmesidir.”334 kelime
- 12 Bazı kapılar eve açılmaz… sadece insanı sessizliğin içine bırakır.”347 kelime
- 13 Bazı geceler uyumak değildir… sadece günün üstünü örtmektir210 kelime · Okuduğun bölüm
- 14 Bazı sabahlar insanı uyandıran şey zaman değildir… içeri giren küçük bir varlıktır.341 kelime
- 15 Bazı bağlar isimle kurulmaz… sadece kalmakla oluşur.356 kelime
- 16 İnsan bazen bir sese değil… o sesin eksikliğine alışır.342 kelime
- 17 Bazı şeyler konuşmadan değişir; insan bunu ancak sessizlik yumuşayınca fark eder.350 kelime
- 18 İnsan bazen iyileştiğini fark etmez… sadece eskisi kadar boş hissetmediği bir an olur.359 kelime
- 19 Bazı isimler çağırmak için değil… bir şeyi kaybetmek istemediğin için verilir.411 kelime
- 20 Bazı mutluluklar yüksek sesle gelmez… sadece içerde bir şeyin ilk kez gevşemesiyle anlaşılır.470 kelime
- 21 Bazı insanlar geri döndüğünde hiçbir şey değişmez… ama sen artık eskisi gibi kalamazsın.254 kelime
- 22 Bazı konuşmalar başlamak için değil… suskunluğu anlamak için yapılır264 kelime
- 23 Bazı insanlar geri dönünce hayat değişmez… ama insan kendine daha dürüst bakmaya başlar.272 kelime
- 24 Bazı sorular cevap almak için değil… insanın içini açmak için sorulur.272 kelime
- 25 İnsan en çok, eskiden kim olduğunu hatırlayan birinin yanında yorulur.304 kelime
- 26 Sabahın Gri Hali...259 kelime
- 27 İnsan Bazen Eve Geç Kalır.253 kelime
- 28 Bazı Yaralar Ses Çıkarmaz.213 kelime
- 29 İyileşmek Gürültülü Bir Şey Değildi..239 kelime
- 30 Geçmiş Her Zaman Kapıyı Çalmaz.225 kelime
- 31 Zaman Sessizce Geçti...178 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Evin içinde bir süre hiçbir şey yapmadım.
Ne oturdum, ne yattım, ne de gerçekten bir yere geçtim.
Sadece durdum.
Günün içimde bıraktığı ağırlık hareket etmedikçe daha da netleşiyordu ama buna karşılık vermek istemedim, çünkü bazı şeyler konuşuldukça değil, sustukça biraz daha yerini buluyordu.
Telefonuma baktım.
Bildirim yoktu.
Zaten beklediğim bir şey de yoktu.
Ekranı kapattım.
O küçük ışık da sönünce ev biraz daha sessiz oldu.
Işıklar tam karanlık değildi ama loşluk artık yeterliydi; her şeyin hatlarını belli eden ama hiçbir şeyi tam göstermeyen bir yarım aydınlık vardı odanın içinde.
Üstümü değiştirdim.
Basit bir hareketti.
Ama o bile günün sonuna ait gibi hissettirdi.
Yatağa oturduğumda ilk kez gün boyunca gerçekten durduğumu fark ettim.
Bedenim durdu.
Ama içim hemen durmadı.
Bir süre tavana baktım.
Tavan aynıydı.
Hiçbir şey söylemiyordu.
Ve bu bile garip bir şekilde tanıdıktı.
İçimdeki ses bir kez daha konuştu ama bu kez sert değildi, yönlendirmiyordu da…
Sadece vardı:
“Bugün de geçti.”
Cevap vermedim.
Çünkü cevap vermek artık gerekli değildi.
Bir süre daha öyle kaldım.
Ne düşündüğümü bilmiyorum.
Belki hiçbir şey düşünmedim.
Belki de her şeyi aynı anda.
Ama sonra gözlerim ağırlaştı.
Direnmedim.
Uyku geldiğinde onu durdurmaya çalışmadım.
Çünkü bu kez kaçış gibi değildi.
Sadece kapanıştı.
Ve son hissettiğim şey düşünce değil, sadece bir boşalmaydı; gün içimden çekiliyormuş gibi.
Bölüm etkileşimi