BÖLÜM 3

O gün bedenimin ve zihnimin yorgunluğu yüzünden öğlen vakti uyandım, üstümü giyip aşağıya indim. Babam ortalarda görünmüyordu, dün bana yaşattığı kabusu düşününce evde olmaması benim için daha iyiydi.

Akşam olunca babam geldi, onu görünce üst kata çıkmak için ayağa kalkacakken bana "Dur, seninle konuşmam lazım" dedi

"Ne konuşacaksın?"

"Dünki meseleyi. Biliyorum sana bunu yaşatmamalıydım, gerçekten çok üzgünüm" dedi

Cevap vermedim ama o konuşmaya devam etti

"Bak, evlenmek istememeni anlıyorum, ama bu bizim için çok önemli" dedi

"Baba bilmiyorum farkında mısın ama dün senin bir mafya babası olduğunu öğrendim ve beni zorla tanımadığım biriyle evlendirmeye çalışıyorsun. Halime baksana dünden sonra kendime gelemedim, hangi baba kendi öz kızına bunu yapar ki?" diye sordum.

Babam önce sessiz kalsa da cevap verdi

"Haklısın ama geleceğini tehlikeye atamam, bu yüzden evleneceksin" dedi

"Baba halâ evlilikten bahsediyorsun, benim düşüncem ve isteklerim senin için hiç mi önemli değil?" diye çıkıştım

Babam sesimi yükselttiğimi fark edince iyice sinirlendi ve "Eğer isteyerek evlenmezsen o adam beni öldürüp seni zorla yanına alacak!" diye bağırdı

"Öldürmek mi?, ama neden"

Babam bana bunu istemeyerekte olsa söylemek zorunda kaldı

"Çünkü, çünkü ben.. büyük bir kumarı kaybettim. Karşılayamayacağım kadar büyük bir borca battım, karşımdaki adam ise bana eğer seni onunla evlendirirsem borçları sileceğini söyledi. Affet kızım başka çarem yoktu." dediğide göz yaşlarımı tutamadım.

"Beni, kendi borçlarını ödeyemediğin için bir adama sattın! Bunun açıklaması olabilir mi?" diyip odama koştum, odamda oturup ağlamaya başladım, ne yapacağımı bilmiyordum, eğer evlenmezsem babam ölecekti, o Tolga denen adam beni ne olursa olsun yanına alacaktı. Pencerenin önüne oturdum ve gök yüzüne baktım.

"Anne, biliyorum sen şuan beni izliyosun. Ne yapacağım ben anne?" diyip ağlamaya başladım.

Yapacak başka çaremin kalmadığını anladımda aynanın karşısına geçtim.

"Tamam, yapacağım, o itle evleneceğim, ama sadece kağıt üstünde bir evlilik olacak" dedim.

Kararımı verdim ve yatağıma uzandım, tüm gece uyuyamadım. Ertesi günün akşamı babamın yanına gittim ve ona evlenmeyi kabul ettiğimi söyledim. Babam buruk bir gülümseme atıp "Tamam, çok uzatmadan düğününüzü yapalım" dedi

BÖLÜM SONU