BÖLÜM 1

Soğuk bir kış günüydü, dışarıda kar ince ince düşerken, dünya sessizleşmiş gibiydi. Şöminenin sıcak kırmızı ışığı, odada huzurla dans ediyordu, her çıtırtı bir melodi gibiydi. Kendi nefesimi duyamıyordum, çünkü yanımdaki adamın nefesi, boynumda yavaşça iz bırakıyor, sıcaklığı her an daha da yaklaşıyordu. Elleri bedenimi kavrıyordu. O kadar yakındı ki, kalp atışlarını duyabiliyor gibiydim. İçimde bir şeyler kıpırdandı. Bu duygunun ne olduğunu anlamaya çalışırken, zihnimde sadece bir cümle yankılandı: "Dur biraz, sanırım ben aşık oluyorum!"

5 AY ÖNCE

Sabah erkenden uyanıp öğretmenim gelmeden hazırlanmak için dolabıma yöneldim. Bugün İtalyanca dersim vardı kıyafetlerimi giyip aynanın karşısına geçtim. Gözlerime baktım, yeşil gözlerime. Gözlerimi annemden almışım, yani babam öyle söylüyor. Annemi hiç görme fırsatım olmamıştı. Bir fotoğrafı bile yoktu. Beni doğurduktan 3 ay sonra ölmüş, o günden beri bana babam bakıyor. Babam büyük bir iş adamı olduğu için sabah erkenden şirkete gidiyor akşamsa çok geç eve geliyor, geldiği gibi de çalışma odasına geçiyor.

Kendisinin bana yaşattığı baba yokluğu yetmezmiş gibi, dışarı istediğim zaman çıkmamada izin vermiyor, çıksam bile korumam olmadan çıkamıyorum. Bu kural geçen seneden beridir böyle. Yani ben 17 yaşımdayken. Eskiden istediğim gibi arkadaşlarımla takılabiliyorum, ama bir gün babam beni kısıtlamaya başladı. Nedenini çok kez sorsam da babam bana cevap vermedi.

Bazense iş yemeklerinde ona katılıyorum. Babam ben küçükken bu evin bir şato olduğunu ve benimde bir prenses olduğumu söylerdi, korumalarımız da şatoyu koruyan ejderhalarmış. Küçükken bu oyunu çok severdim, ama büyüdükçe babamın beni kandırdığını anlamıştım.

Dersim bittikten sonra aynı rutinden devam ettim, minik bir öğle yemeği yedikten sonra odama gittim, kulaklığımı takıp kitap okudum, kitap okumayı gerçekten çok seviyorum, çünkü beni bu bunaltıcı hayattan sadece kitap uzaklaştırabiliyor, akşam olunca da duş alıp uyudum.

Ertesi gün dersim yoktu, aşağı inip mutfağa yöneldiğimde babamı gördüm, çok şaşırmıştım, çünkü babamı ilk defa mutfakta görüyordum, şaşkın gözlerle sandalyeyi çekip oturdum, babam bana portakal suyumu uzattı ve "Sandiviçin neyli olsun istersin kızım?" dedi. Babama dönüp "Çalışanlar bugün yok mu" diye sordum.

"Yok kızım bugün izin verdim onlara, seninle uzun zamandır baba kız vakit geçirmediğimizi fark ettim"dedi

O an sevinç, şaşkınlık gibi duyguları bir arada yaşıyordum

"İ-iyi yapmışsın babacım" dedim.

Babamla birlikte kahvaltı yaparken bana dönüp "Bugün seninle akşam yemeği yemeye gidelim Defne" dedi

"Peki baba, hangi iş arkadaşlarınla birlikte?" Diye sordum

"Ne iş arkadaşı?" dedi "Sadece kızım ve ben olacağız."

"Tamam baba" dedim ve kahvaltımı bitirip odama çıktım. Babamla sanırım ilk defa bu kadar vakit geçirmiştik ve dışarı çıkacağımızı öğrendim, çok heyecanlıydım, akşam yaklaşınca buz mavisi mini bir elbise giyip saçımı yaptım, çok hafif bi makyaj yaptım ve aşağı indim, babamla birlikte arabaya bindik, babam şoföre gideceğimiz yeri söyledi ve yola koyulduk.

O gün hayatımı değiştirecek haberi alacağımı nerden bilebilirdim ki..

BÖLÜM SONU