BÖLÜM 2

Restorana vardığımızda bir garson bizi karşılayıp babamın rezerve ettiği masaya götürdü ve siparişimizi aldı, babam hiç konuşmadı, bende açıcak konu bulamayınca yemekler gelene kadar sustuk, yemek yerken babam birden bana

"Aşık olduğun birisi var mı?" diye sordu

"Yok tabi baba" dedim, evden çıkmadan nasıl aşık olabilirdim ki. Cevabımı duyduktan sonra babam

"İyi, en azından zorluk çekmezsin" deyince hiç bişey anlamamıştım

"Nasıl yani baba?" dedim

"Sana açık konuşacağım" dedi "Ortaklarımdan biri olan Tolga Bey ile evleneceksin, bu işimiz için çok önemli"

Babamın bu sözlerini duyduktan sonra şok olmuştum, yutkunamıyor, hatta nefes bile alamıyordum. Ayağa kalkıp babama bağırdım

"Ne yaptın sen baba!!" Deyince etraftaki herkes bize doğru döndü, babam önce etrafta bize bakan gözlere baktı sonra da "Defne lütfen otur rezillik çıkarma" dedi

"Beni öldürsen de ben evlenmem" diye bağırınca babam kolumdan tuttuğu gibi beni kapıya doğru götürdü, etraftaki kişilere ise "İşinize bakın be!" diye bağırıp beni arabaya bindirdi. Arabada hiç bişey konuşmadık ama benim kafamda ki sesler susmuyordu. Daha 18 yaşındaydım, babamın bir kez olsun beni gerçekten sevdiğini hissetmiştim, meğer hepsi beni evlendirme planlarından biriymiş.

Eve vardığımızda babam beni kolumdan tutup çekiştirerek çalışma odasına götürdü. 6-7 yaşlarımdayken hep bu odaya girmek istemiştim, ama bu şekilde değil.

Babam beni çekerken elinden kurtulmaya çalışıyordum, ama işe yaramıyordu,babam çalışma odasının kapısını açıp beni içeriye doğru çekti.

Odasının içini görünce ikinci şoku o zaman yemiştim. Duvarda ölü bedenlerin resimleri, öldürülücek kişilerin gittiği yerlerin olduğu bir harita, odanın arkasında sayısız silah. Tepetaklak olmuştum. Babam bir katil miydi, kocaman açılmış ve ağlamaktan şişmiş gözlerle babama baktım, o ise bana

"Evet, ben bir mafya babasıyım, sayısız insan öldürdüm ve öldüreceğim, uyuşturucu, içki, tarihi eser, artık aklına ne gelirse birçok şeyin kaçakçılığını yaptım, kumar ile insanları biçok kez dolandırdım"dedi

Sözünü bitirince derin bi nefes aldı ve "Bak Defne, ben senin babanım, tabikide seni zorla evlendirmek istemem ama işin ciddiyetini anladın mı?" dedi

"Baba peki sen işin ciddiyetini anlıyor musun? Beni zorla tanımadığım biriyle evlendirmeye çalışıyorsun"

Babam mahçup gözlerle bana bakıp

"Evlenmek zorundasın" dedi

O an neye uğradığımı şaşırmıştım

Babam beni öyle görünce beni odasından çıkarıp

"Özür dilerim"

dedi ve kapıyı yüzüme kapattı.

Elimden geldiği kadar hızlı bir şekilde odama çıktım, kapıyı kilitledim , o an canım çok yanıyordu, duyduklarım bana çok ağır gelmişti, sonra kendimi banyoya attım, sıcak suyu açıp duşun altında bundan sonra ne olacağını düşünüyordum.

Duştan çıkıp aynanın karşısına geçtim, bugün ne yaşadığımı sorguluyordum kendi kendime, ve bundan sonra ne yapacağımı.

Bir baba kendi öz kızına bunu yapabilir miydi?

Yatağıma uzanıp ağlayarak uykuya dalmışım.

BÖLÜM SONU