BÖLÜM 12

🌟Suçlu Aşk kitabım beklediğimden daha fazla ilgi gördü. Hepinize teşekkür ederim ve iyi okumalarrr🌟

***

Aşağıya inip kahvaltı masasını gördüm. Çeşitli marmelatlar, farklı türde peynirler, kruvasanlar, omlet, füme etler...

Dünden bu yana hiçbir şey yemediğim için karnım çok açtı. Birkaç saniye masaya baktım. Ardından Tolga'nın geldiğini gördüm.

Masanın bir ucundaki sandalyeyi çekip benim oturmamı bekledi.

Tabikide onun çektiği sandalyeye oturmadım. Masanın diğer ucundaki sandalyeyi çekip oturdum.

Bu davranışım karşısında Tolga gülümseyip çektiği sandalyeye kendisi oturdu.

Çok aç olduğum için onu umursamadım ve önümde duran taze sıkılmış portakal suyunu elime aldım ve bir yudum içtim. Kahvaltıda herhangi bir çay tüketmeyi sevmediğim için portakal suyu benim için iyi oldu.

Kahvaltının ilerkeyen zamanlarında Tolga konuşmaya başladı.

"Bu akşamki toplantıda bana eşlik etmeni istiyorum" dedi.

"Ne toplantısı?" diye sordum. Onun karanlık işlerinden biri olduğu belliydi.

"İşlerimizi sağlamlaştırmak amaçlı bir toplantı. Bazı hesapları kapatmamız gerekiyor."

"Ve benim de senin gölgende sana katılmamı istiyorsun öyle mi?"

"Hayır sen benim gölgemde olamayacak kadar yüksek bir mertebedesin. Sen benim karımsın. Biz seninle aynı gücü taşıyoruz."

Bu sözler benim canımı daha çok yakıyordu. Onun eşiydim. Ama onun karısı olmayı ben seçmemiştim.

"Seninle hiçbir yere gelmiyorum" dedim.

"Geliyorsun" dedi

"Gelmiyorum"

"Gelmek zorundasın"

"Hayır değilim"

***7 SAAT SONRA***

Evet. Arabadayım. Beni zorla alıkoyduğu yetmezmiş gibi bir de gittiği yerlere götürüyordu.

Tolga arabayı kullanıyordu ve ben de yanında oturuyordum.

Üzerimde diz kapağıma kadar olan uzun kollu ve vücuduma tam oturan siyah bir elbise vardı. Saçlarımı ise açık bırakmıştım.

İçimde bilmediğim bir huzursuzluk vardı. Yol boyunca konuşmadık.

Tolga arabayı yavaşça durdurdu. Siyah camlı bir binanın önünde durduk. Kapıyı açmamla birlikte soğuk hava yüzüme çarptı.

"Yapman gereken tek şey yanımdan ayrılmamak." dedi sakince.

Onaylar şekilde başımı salladım.

İçeri girdiğimizde birkaç adam masada oturuyordu. Sigara dumanı havada asılı kalmıştı. Bir adam gözlerini bana dikti.

"Misafir de getirmişsin, Tolga. Yeni ortak mı?"

Tolga'nın omuzları gerildi Sessizliği rahatsız ediciydi. Gözleri ise buz gibi.

"Olanları bilmiyorsun sanırım." dedi Tolga. Sesi sakin ama keskindi. "Defne benim eşim."

Adamın gülümsemesi silindi. Gözlerini benden kaçırdı. İçimde bir yerlerde garip bir his uyandı. Korku değildi. Ama tam olarak ne olduğunu da bilmiyordum.

Tolga sandalyeye oturdu, ben de yanında durdum. Masanın üzerindeki kağıtlar, silahlar ve bir bardak viski dikkatimi çekti. Burası benim dünyam değildi.Ama buradaydım.

Ve buradan nasıl çıkacağımı bilmiyordum.

***

🌟Bir sonraki bölüm daha uzun ve daha heyecanlı olacak. Beklemede kalınn🌟