SİLVAREN GÜNLÜKLERİ  Karanlığın Mührü kitap kapağı

6. bölüm / 18

YASAKLI SAYFALAR

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 18Şu an: YASAKLI SAYFALAR

Geçmiş, bazen bir kitabın sayfalarında değil, yakılmadan önce saklanmış küllerin arasında yaşardı.
Silvaren’in eski arşivlerinde binlerce kayıt bulunuyordu. Kralların zaferleri, kaybedilen savaşlar, kurulan ittifaklar ve yıkılan şehirler… Her biri özenle yazılmış, nesiller boyunca korunmuştu. Fakat bu kayıtların arasında, hiçbir tarihçinin dokunmaya cesaret edemediği boşluklar vardı.
Bazı sayfalar eksikti.
Bazı isimler kazınmıştı.
Bazı kitaplar ise var oldukları hâlde hiçbir katalogda görünmüyordu.
Maerthion, yıllardır bu boşlukların nedenini araştırıyordu. Artık cevabın bir parçasını elinde tutuyordu.
Eryndor’un taşıdığı madalyon.
Ve Aetharion’un yarım bıraktığı miras.
Gün henüz ağarmamıştı.
Sarayın batı kanadında bulunan eski arşiv odasında üç kandil yanıyordu. Maerthion, önündeki büyük masaya farklı dönemlere ait parşömenleri yaymış, üzerlerindeki yazıları karşılaştırıyordu.
Eryndor pencerenin yanında durmuş, elindeki madalyonu inceliyordu. Lyrielle ise odanın girişine yakın bir yerde nöbet tutuyordu.
“Ne kadar zamandır buradasın?” diye sordu Eryndor.
Maerthion başını kaldırmadan cevap verdi.
“Yeterince uzun.”
“Bir cevap bulabildin mi?”
“Bir cevap değil. Birçok yeni soru.”
Eryndor hafifçe iç çekti.
“Bu konuda oldukça başarılısın.”
Maerthion başını kaldırdı. Yüzünde belli belirsiz bir gülümseme belirdi.
“Bilgelik, her şeyi bilmek değildir Eryndor. Bazen hangi soruların henüz sorulmadığını fark etmektir.”
Lyrielle araya girdi.
“Umarım bu kez cevapların da vardır.”
Maerthion, masanın üzerindeki eski bir parşömeni kaldırdı.
“Bu kayıt, Silvaren’in kuruluşundan yaklaşık üç yüzyıl öncesine ait. Resmî tarih kitaplarında bulunmuyor. Çünkü yazıldığı dönemden sonra bütün nüshalarının yok edilmesi emredilmiş.”
Eryndor masaya yaklaştı.
“Kim tarafından?”
“İlk krallardan biri tarafından. Ancak emrin gerçek nedenini henüz bilmiyoruz.”
Parşömenin üzerinde yedi farklı sembol bulunuyordu. Her birinin altında bir isim ve kısa bir açıklama yer alıyordu.
Eryndor isimlere baktı.
“İlk muhafızlar.”
Maerthion başını salladı.
“Fakat burada bilmediğimiz bir şey var.”
Parmağını son satıra götürdü.
“Yedinci muhafızın adı diğerlerinden farklı biçimde yazılmış. Sanki onu kayda geçiren kişi bile ismini yazmaktan çekinmiş.”
Lyrielle yaklaştı.
“Vaelthor.”
Maerthion ona baktı.
“Evet.”
Eryndor’un bakışları sertleşti.
“Onun hakkında ne biliyoruz?”
“Çok az şey. Ancak bu parşömen, şimdiye kadar bulduğum en eski kayıt.”
Maerthion yazıyı okumaya başladı.
“Vaelthor, mühürlerin ilk koruyucularından biriydi. Diğer altı muhafızla birlikte karanlığın ötesindeki geçidi korumakla görevlendirilmişti. Fakat zamanla diğerlerinden ayrıldı.”
“Neden?” diye sordu Lyrielle.
“Çünkü mühürlerin korunması için gereken fedakârlığın kabul edilemez olduğunu düşünüyordu.”
Eryndor kaşlarını çattı.
“Nasıl bir fedakârlık?”
Maerthion bir süre sustu.
“Bu sayfada anlatılmıyor.”
Eryndor’un sabrı tükenmeye başlamıştı.
“Öyleyse anlatılanları değil, saklananları bulmalıyız.”
Maerthion başını kaldırdı.
“Tam olarak yapmamız gereken şey bu.”
Maerthion onları arşivin en eski bölümüne götürdü.
Burası sarayın diğer odalarından çok daha derindeydi. Duvarlarındaki taşlar kararmış, tavanın bazı bölümlerinde ince çatlaklar oluşmuştu. Rafların çoğu boştu. Geriye kalan birkaç kitap ise demir halkalarla duvarlara sabitlenmişti.
Lyrielle çevresine baktı.
“Burada ne kadar zamandır kimse bulunmuyor?”
“Uzun yıllardır.”
“Bu kadar önemli kayıtların neden burada tutulduğunu şimdi anlıyorum.”
Maerthion ona döndü.
“Önemli oldukları için değil. Tehlikeli oldukları için.”
Odanın sonunda büyük bir demir kapı bulunuyordu. Kapının ortasına işlenmiş sembol, Eryndor’un madalyonundaki ağaç işaretiyle aynıydı.
Maerthion cebinden küçük bir anahtar çıkardı.
“Bu kapının arkasında yasaklı kayıtlar bulunuyor. İçerideki kitapların çoğunun varlığı bile kraliyet arşivlerinde kabul edilmez.”
Eryndor kapıya yaklaştı.
“Babam buraya gelmiş miydi?”
“Bir kez. Yıllar önce.”
“Ne arıyordu?”
Maerthion anahtarı kilide yerleştirdi.
“Sanırım aynı şeyi arıyordu.”
Kapı ağır bir gıcırtıyla açıldı.
İçeriden soğuk bir hava yayıldı.
Yasaklı arşiv, beklediklerinden çok daha genişti.
Duvarlar boyunca uzanan taş raflarda yüzlerce kitap bulunuyordu. Bazılarının kapakları yanmış, bazılarının üzerindeki yazılar kazınmıştı. Ortadaki büyük masanın üzerinde ise kalın, siyah kapaklı bir kitap duruyordu.
Kitabın üzerinde hiçbir başlık yoktu.
Yalnızca gümüş bir ağaç sembolü işlenmişti.
Maerthion ağır adımlarla masaya yaklaştı.
“Aradığımız şey bu olabilir.”
Eryndor kitabın kapağına dokundu.
Madalyon avucunda aniden ısındı.
Kitabın üzerindeki sembol hafifçe parladı.
Lyrielle geriye çekildi.
“Bu da ne?”
Maerthion’un gözleri büyüdü.
“Kitap seni tanıyor.”
Eryndor kapağı açtı.
İlk sayfada tek bir cümle yazıyordu:
Yedi muhafız bir yemine bağlandı. Fakat o yeminin bedelini yalnızca biri ödedi.
Eryndor sayfayı çevirdi.
İkinci sayfada eski bir resim vardı. Yedi muhafız, büyük bir taş kapının önünde duruyordu. Altısının ellerinde farklı silahlar bulunuyordu. Yedincisi ise diğerlerinden ayrılmış, elinde hiçbir silah olmadan kapıya bakıyordu.
Yüzü karanlıkla örtülmüştü.
Lyrielle resme yaklaştı.
“Bu Vaelthor olmalı.”
Maerthion resmin altındaki yazıyı okudu.
“İlk muhafızlar, kapıyı kapatmak için kendi güçlerini mühre aktardı. Ancak Vaelthor bu karara karşı çıktı. Ona göre mühür, karanlığı hapsetmiyor; yalnızca onun gücünü başka bir yerde biriktiriyordu.”
Eryndor kitabın sayfalarını çevirdi.
“Yani mühür kırılırsa…”
“İçeride biriken güç serbest kalabilir.”
Odanın sessizliği ağırlaştı.
Eryndor kitabı masaya bıraktı.
“Öyleyse Morgath neyi uyandırmaya çalışıyor?”
Maerthion cevap vermedi.
Ancak gözleri kitabın sonraki sayfasına takılmıştı.
Orada daha önce görmedikleri bir sembol bulunuyordu.
Kırık bir taç.
Ve tacın altında tek bir isim:
MORGATH.
Lyrielle bir adım geri çekildi.
“Bu mümkün değil.”
Maerthion sayfaya yaklaştı.
“Bu kayıt çok eski.”
Eryndor’un bakışları sertleşti.
“Morgath’ın adı burada neden yazıyor?”
Maerthion yazının altındaki açıklamayı okumaya başladı.
“Bir gün, mühürlerin taşıdığı güç yeniden aranacak. O gün, eski kanın içinden gelen bir varis karanlığın kapısına ulaşacak. Kırık taç yeniden yükselecek ve unutulan yemin son kez sınanacak.”
Lyrielle gözlerini Eryndor’a çevirdi.
“Eski kanın içinden gelen varis…”
Eryndor madalyonunu avucunda sıktı.
“Ben.”
Maerthion başını yavaşça salladı.
“Muhtemelen.”
“Ve kırık taç Morgath.”
“Öyle görünüyor.”
Eryndor’un yüzünde öfke belirdi.
“Demek bütün bunlar önceden yazılmış.”
Maerthion ona yaklaştı.
“Hayır. Yazılmış olan bir ihtimaldir. Henüz gerçekleşmemiş bir kader değildir.”
Eryndor kitabın kapağına baktı.
“Ya bu ihtimali gerçekleştirmek isteyen biri varsa?”
Maerthion’un cevabı gecikmedi.
“İşte o zaman onu durdurmamız gerekir.”
Kitabın son bölümlerinden birinde, diğerlerinden daha eski görünen bir parşömen bulunuyordu.
Parşömenin kenarları yanmıştı. Üzerinde bir savaş sahnesi çizilmişti. Karanlık bir ordunun karşısında duran muhafızlar, büyük bir kapının önünde son savunmalarını yapıyordu.
Sahnenin merkezinde iki kişi vardı.
Biri gümüş zırhlı bir savaşçıydı.
Diğeri ise siyah pelerinli bir adam.
Maerthion çizime dikkatle baktı.
“Eryndor…”
Genç muhafız ona döndü.
“Ne oldu?”
“Bu savaşçının zırhına bak.”
Eryndor yaklaştı.
Savaşçının göğsünde kendi madalyonundaki ağacın aynısı bulunuyordu.
“Bu sembol…”
“Senin soyunun işareti.”
Lyrielle çizimin diğer tarafındaki adamı inceledi.
“Peki ya bu?”
Maerthion cevap vermeden önce uzun süre düşündü.
“Vaelthor.”
Eryndor’un gözleri büyüdü.
“Demek Vaelthor karanlığın tarafına geçmiş.”
“Belki de.”
“Bir muhafız nasıl kendi yeminine ihanet eder?”
Maerthion’un sesi ağırlaştı.
“Belki de onun gözünde ihanet, diğer muhafızların verdiği karardı.”
Eryndor çizimin altındaki yazıya baktı.
Orada tek bir ifade bulunuyordu:
İlk ihanet, karanlığa açılan kapı değildi. Karanlığa karşı verilen ilk yanlış karardı.
Eryndor başını kaldırdı.
“Bu sözler ne anlama geliyor?”
Maerthion cevap vermedi.
Çünkü o da henüz bilmiyordu.
O sırada sarayın çok uzağında, Morgath’ın kalesinde başka bir kitap açılmıştı.
Morgath, siyah taşlarla örülmüş uzun bir masanın başında oturuyordu. Önünde duran parşömenler arasında eski bir muhafız mührü bulunuyordu.
Yanındaki adam konuştu.
“Efendim, kuzeyden haber geldi.”
Morgath başını kaldırdı.
“Konuş.”
“Silvaren’in arşivlerinde yasaklı kayıtlar yeniden açılmış.”
Morgath’ın parmakları masanın üzerinde durdu.
“Kim açmış?”
“Maerthion.”
Morgath hafifçe gülümsedi.
“Demek yaşlı bilgin sonunda cesaretini toplamış.”
“Yanında Eryndor da varmış.”
Morgath’ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Öyleyse beklediğimden hızlı ilerliyorlar.”
Adam biraz daha yaklaştı.
“Emirlerinizi bekliyoruz.”
Morgath ayağa kalktı.
“Şimdilik hiçbir şey yapmayın. Bırakın okusunlar. Bırakın geçmişin bütün sırlarını öğrendiklerini sansınlar.”
“Ya gerçeği öğrenirlerse?”
Morgath pencereye yürüdü.
“Gerçek, bazen insanın en büyük düşmanıdır.”
Bir süre dışarı baktı.
“Özellikle de ona hazır olmayanların.”
Arşiv odasında Eryndor, kitabın son sayfasını çevirdi.
Burada diğerlerinden farklı bir metin bulunuyordu. Yazılar, eski sembollerle çevrelenmişti. Ortalarında ise tek bir cümle vardı:
Yedi mühürden altısı sustu. Yedincisi ise kanını bekliyor.
Eryndor yazıyı birkaç kez okudu.
“Yedinci mühür…”
Maerthion kitabı dikkatle inceledi.
“Bu, daha önce gördüğümüz hiçbir kayıtta geçmiyor.”
Lyrielle, Eryndor’un elindeki madalyona baktı.
“Belki de onunla bağlantılıdır.”
Eryndor madalyonu kitabın üzerine yaklaştırdı.
Semboller bir anda parlamaya başladı.
Arşivin taş duvarlarında ince çatlaklar oluştu. Raflardaki kitaplar titredi. Uzaklardan derin bir uğultu yükseldi.
Maerthion bağırdı:
“Eryndor! Madalyonu geri çek!”
Fakat artık çok geçti.
Kitabın son sayfasında yeni bir yazı belirdi.
Kan kapıyı açacak. Fakat onu kapatacak olan, kanın sahibi olmayacak.
Eryndor elini geri çekti.
Işık söndü.
Bir süre kimse konuşmadı.
Sonunda Lyrielle sessizliği bozdu.
“Bu ne demek?”
Maerthion kitabı kapattı.
“Henüz bilmiyorum.”
Eryndor’un yüzünde kararlı bir ifade vardı.
“Öğreneceğiz.”
Yaşlı bilgin ona baktı.
“Bu bilgilerin seni değiştirmesine izin verme.”
Eryndor madalyonu boynuna yerleştirdi.
“Ben değişmekten korkmuyorum, Maerthion. Korktuğum tek şey, neyle savaştığımı bilmeden insanları ölüme göndermek.”
Arşivden çıktıklarında güneş çoktan batmıştı.
Sarayın koridorları boşalmış, nöbetçiler yerlerini almıştı. Eryndor bir süre sessizce yürüdü.
Lyrielle ona yetişti.
“Bir şey düşünüyorsun.”
“Her şeyin birbirine bağlandığını.”
“Bu seni korkutuyor mu?”
Eryndor başını iki yana salladı.
“Hayır. Beni öfkelendiriyor.”
“Neden?”
“Çünkü yıllardır bazı insanlar benim adıma karar vermiş. Babam sırları saklamış. Krallar gerçekleri gizlemiş. Muhafızlar geçmişin yaralarını kapatmaya çalışmış.”
Lyrielle onun yüzüne baktı.
“Belki de seni korumak istediler.”
“Belki. Ama artık kimsenin benim yerime karar vermesine izin vermeyeceğim.”
Bir süre sessiz yürüdüler.
Sonunda Lyrielle konuştu.
“Yalnız değilsin, Eryndor.”
Eryndor ona baktı.
“Bu kez bunu bilmek güzel.”
Gece yarısına doğru Maerthion yeniden arşive döndü.
Yasaklı kitabı yerine yerleştirmek üzereyken sayfaların arasından küçük bir parşömen düştü.
Daha önce orada değildi.
Maerthion eğilip parşömeni aldı.
Üzerinde yalnızca birkaç satır yazıyordu.
İlk mühür kırıldığında krallar sustu.
İkinci mühür kırıldığında muhafızlar bölündü.
Üçüncü mühür kırıldığında dünya adını unuttu.
Maerthion’un elleri titredi.
Parşömenin altında küçük bir işaret vardı.
Kırık taç.
Morgath’ın sembolü.
Yaşlı bilgin arkasına döndü.
Odanın girişinde kimse yoktu.
Fakat masanın üzerinde duran siyah kitap, kendi kendine açılmıştı.
Son sayfada daha önce bulunmayan bir cümle belirmişti:
Altıncı sayfa okundu. Artık saklanacak hiçbir şey kalmadı.
Maerthion ağır bir nefes aldı.
Çünkü birisi onların ne okuduğunu biliyordu.
Ve o birisi, çok uzakta değildi.
Bazı kitaplar geçmişi anlatmak için yazılırdı.
Bazıları ise henüz yaşanmamış felaketleri haber vermek için.
BÖLÜM VI SONU

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…