8.BÖLÜM / KARGA 🌓

Doğduğum dan beri içimde oluşan koca bir karanlik var.bu karanlığı nasıl aydınlık yapabileceğimi bilmiyorum.ben bir gece iken ne bir yıldızım nede beni aydınlatan bir ayım vardı.ben o zifiri karanlıkta sessiz ve yapayalnız kaldım.ne ailem beni umursuyor,nede arkadaşlarım.neden kimse beni umursamıyor neden her seferinde yalnız kalmam gerekiyor.neden herkes beni normal biri olarak değilde deli olarak görüyor.neden kimse beni yanında istemiyor.bir erkek tarafından hiç sevilmedim .güzel olduğumu gözlerimin maviliginin tıpkı okyanus gibi olduğunu soyleselerde deli olduğumu düşünerek kimse bana o gözle bakmadı.sevilmek ve sevmek istiyorum.bende diğer insanlar gibi KARŞILIKLI AŞIK OLMAK İSTİYORUM....

***

Tıpkı LAYANA'nın tarif ettiği şekilde herşeyi eksiksiz uyguladım. acıya daha fazla dayanamayıp çığlıklar atmaya başladım.sesimi duyan arkadaşlarım hızlıca kendilerini odamdan içeriye attılar.hepbirlikte bir bana birde yerdeki kanlara bakıyorlardı.bir müddet bakindiktan sonra Alvin şaşkın bir yüz ifadesiyle işaret parmağıyla kanlı olan yeri göstererek "Mia burada neler oluyor bu kanlarda neyin nesi"dediğinde isabellede aynı şaşkın ifadeyle "ve ayrıca karganın burada ne işi var onuda hiç anlamış değilim."

"Evet sasirmakta haklısınız . şöyle anlatayım durumu.hani size demiştim ya biri banyonun aynasına Yazı yazmıştı beni duy diye tekrar pencerede başka şekilde yazı yazıldı ozaman yanımda Lucas vardı o kişiyi rüyamda gördüm .ilk başta bende sizin gibi güzel rüya görüyordum.her yer yeşillik çeşitli çiçeklerle dolu olan bir ormandaydim.her bir çiçeği tek tek kokluyordum.sonra bir anda çiçeklerin icinden küçük küçük örümcekler ve böcekler çıkmaya başladı.hepsi üzerime doğru geliyordu.bende arkamı dönüp koşmaya başladım.ben koşarken biranda etraf karanlık oldu yeşilliklerin hepsi yok oldu.ciceklerin Yarısı yanıp kül

Sağlam çiçeklerin icinden de sürekli böcekler çıkıyordu. koşarken ayağimin taşa takilmasiyla yüzüstü yere düştüm.basimi kaldirdigimda gözümün önünde küçük bir çiçek gördüm.ne yanıyordu nede içinden herhangi birşey çıkıyordu.bir anda küçük bir kız çocuğunun sesini duydum.

Onu duymam gerektiğini bana yardım edebileceğini onu şuanda görmenin mümkün olmadığını söyledi.eger onu duymayı kabul edersem çığlık yerine seslerini duyabilirmisim.sonra uyandım.ruyamin gerçek olup olmadığını anlamanın tek bir yolu vardı.oda onu duymayı kabul etmemdi.gozlerimi kapatıp onu düşündüm.bana ulaşmasına izin verdim.ve gerçekten dediği gibi sesini duydum.konusmaya başladık.beni darkness den koruyabilecegini benimde diğer taşıyıcılar dan daha güçlü olduğumu söyledi.ama bu şekilde yardım edemezmis .onu benden başka kimse duyamiyor.benim onu görmem sizinde onu görüp duyabilmenizin bir yolu vardı.ona bir beden buldum karganın içine girecekti.bunun için söylediği herşeyi uyguladım gördünüz gibi sonuç kanla bitti.iste böyle bana inanıyormusunuz?"

"Tabikide sana inanıyoruz .sadece söylediklerin biraz ilginç geldi .hiç böyle bir şey duymamıştım"dedi isabelle."

"Aynen sana inanıyoruz ."dedi Lucas.

"Peki yaptığın şey işe yaradı mı?"dedi alvin.ben ise yerde yatan kargaya bakarak cevapladım "sanırım işe yaramadı. LAYANA'nın sesini daha duyamıyorum."

"LAYANA kim"dedi Lucas .

Lucasin yüzüne bakarak cevapladım "benimle konuşmak isteyen çocuğun adı"dedim.

Biranda ise yaramadığını sandığım şey acaba ise yaramismiydi.kargada ufak bir kıpırdama vardı.hafif hafif kipirdadiktan sonra bir anda karga ayaklandı.ve beklediğim o ses geldi "Mia işe yaradı"dedi LAYANA.

Alvin kekeleyerek "kokokoo konuştu.duydunuzmu karga konuştu."

"Evet duyduk bu nasıl mümkün olabilir"dedi isabelle.lucas bir bana birde kargaya bakarak "Mia şimdi bu karganın içinde o çocuk mu var "dedi.

Tebessüm ederek "evet "dedim.

"LAYANA kendini nasıl hissediyorsun?"

"Gayet iyiyim Mia birileri tarafından görülmeyeli çok oldu.ee beni arkadaşlarınla tanistirmayacakmisin?"

"Tabi tanıştırayım.şu senin önünde olan Lucas ortadaki kız isabelle ve yanındakine Alvin."

Alvin gülerek"memnun olduk karga pardon LAYANA "

"Kusura bakma ufaklık bu bizim için biraz tohaf bir durum.hala olayın sokundayim."

"Şokta olmakta haklısınız .normalde böyle birşeyin mümkün olması imkansız gibi birşey.ama Mia sandığımızdan da güçlü olabilir.bunu yapabilecek tek kişi oydu cesaret ederek başardı"

Lucas bana bakarak"ewet çok cesaretli biri."dediğinde lucasin yüzüne bakıp tebessüm ederek "teşekkür ederim"dedim.

"Bundan sonra gözümüz hep miada olacak canavarlar onu almaya gelebilirler yakında darkness de gelir.onu korumalıyız."dedi LAYANA.

Alvin bir kasini kaldırarak "birşeyi merak ediyorum da sen kaç yaşındasın acaba."

"14yaşındayım."dedi layana

"14 yaşında olan bir kız çocuğu bize nasıl yardım edebilir"dedi Lucas.

"Küçük olabilirim ama akıllı ve yetenekliyim."

"İyi bakalım öyle olsun ne yeteneğin var bende merak ediyorum."dedi Lucas.

***

Aksam yemegimizi yedikten sonra herkes odalarına çekildi.layanayla baya iyi anlaşmaya başladık.cok iyi bir çocuk.ama neden lanetlendigini merak ediyorum.ama bunu benim sormamla değilde onun bana anlatmasiyla bilmek istiyorum.pijamalarimi giyip dişlerimi fircaladiktan sonra yatağıma yattım.layanada sağ tarafımda yatıyordu.bir kargayı yanınızda yatarken hayal etsenize ne kadar tohaf olurdu.suanda ben o tohafliklari yaşıyorum."layana doydunmu?"

"Evet doydum midem küçük olduğu için"

Dedi.soyledigine tebessüm ederek cevapladım.acaba bu bulunduğu durumdan memnun mu .geldiği yeri arıyorum.insan her ne kadar kötü şeyler yaşasada yerini özlüyor."Mia hiç endişelenme ne olursa olsun seni koruyacağım."dedi layana ."şüphem yok layana koruyacağını biliyorum ."

"Nereden biliyorsun?"

"Gözlerinden ve samimiyetinden"dedim.

"Mia beni bırakma olurmu.senden başka kimsem yok."

"Seni asla bırakmam layana .her zaman yanında olacağım yanımda olacaksın."dediğimde daha cevap vermedi sanırım uyuyordu.umarım son söylediklerimi duymuştur.

Sağa dönüyorum uyuyamıyorum.sola dönüyorum uyuyamıyorum.bu sefer çığlık seslerinden dolayı değil.beni rahatsız eden başka birşey var.yatagimdan kalkıp mutfağa doğru ilerledim .dolaptan bardak alıp su doldurdum.suyu içtikten sonra mutfaktan çıktığımda kanepede birinin olduğunu farkettim.kim olduğu pek anlaşılmıyordu.kanepeye doğru yakinlastigimda yatan kişinin Lucas olduğunu gördüm.uzerinde birşey örtülü değildi.yukariya çıkıp dolabımdan bir yorgan alıp aşağıya indim.yorgani açıp ayaklarından başlayıp çenesine kadar örtmeye başladım.burun burunaydik.neredeyse tenlerimiz birbiriyle temas edecekti.bir anda bir el kolumu tutup beni kendine çekti.ne olduğuna anlam veremedim.lucas ne yapmaya çalışıyordu.kanepe genişti iki kişi rahatlıkla yatabilirdi.yan yana birlikte kanepedeydik ikimizde uzaniyorduk.kolumu hala tutuyordu."Lucas ne yapıyorsun?"

"Senin gelip üzerimi ortmeni bekliyordum"

"Gelicegimi nereden çıkardın."

"ihtimal de olsa seni bekledim."

"Peki ne için beni bekledin"dediğimde bir anda bana sıkıca sarılıp gözlerini kapattı.

"Bunun için" dedi.

"Nasıl anlamadım"dedim.

"Seninle birlikte uyumak için buna beni sen alıştırdın."dediğinde dilim kilitlendi hiç birşey diyemedim.kalkmaya calistigimda beni daha sıkı tutmaya başladı.hic gitmemi istemiyor gibiydi.peki neden gitmemi istemiyor.

Gözlerini açıp mavi gözlerime baktığını hissettim "SENSİZ UYUYAMİYORUM MİA". dedi güzel bir ses .....

BÖLÜM SONU ☠️