3.BÖLÜM / ARAF 🌓

Küçük kız duyduğu seslerden korkmuş kendini koruyacakmis gibi yorganına sıkıca sarılmıştı.kucuk yüreği korkuyla çarparken usulca yatağından kalktı.sanki nefes bile alsa onu yakalayacaklardi.sessiz adımlarla odadan çıktı ve annesinin odasına doğru yürüdü.annesi belki onu korurdu.babasi henüz eve gelmemişti.yavasca kapıya yaklaşıp itikledi.kapı gıcırtilarla açıldı.kucuk kız annesinin yanına yaklaştı.ona izinsiz sarilamazdi.hoş izin alsada vermezdi ama belki bir umut bu gece izin verir annesine sarılarak uyurdu. Tekrar duyduğu çığlıkla korkmuş acelece annesine seslenmisti.
Anne!korkuyorum anne!

Kadın küçük kızın sesiyle uyanmış uyandırdığı için sinirlenmişti.kizin kolundan tutarak onu geriye doğru itiklemisti.ne oluyor sana kim dedi buraya gir diye git zıbar diye söylendi.kucuk kız o odaya geri gitmekten korkuyordu.

"Anne ne olur beni gönderme söz sesim çıkmaz .yerdede yatarım odada canavarlar var.ciglik atıyorlar"

Kadın bunları duyunca dahada sinirlendi.zaten zor uğraşıyordu onunla.birde delirmisti.bunu kimse duymamaliydi.kizini hastaneye götürmeye karar verdi ve onu odasına gönderdi.

Küçük kız hickiriklarinin arasında uyuya kalmıştı.sabah annesinin ona bagirmasiyla korkuyla yatağından sıçramışti.

Annesi,"çabuk hazırlan bir yere gideceğiz."dedi.

Küçük kız sevinmişti.ilk defa annesiyle bir yere gidecekti.heyecanla yataktan kalktı.bugun güzel giyinmeliydi .dolaptan beyaz elbisesini aldı ve onu giydi.saclarinada kırmızı çiçekli tokalarini taktı.heyecanla annesinin yanına koştu.kadin küçük kıza tiksinircesine bakmış daha sonra arabaya binmislerdi.

Kız her ne kadar gidecekleri yeri annesine sormak istesede annesinin ona kizacagini biliyordu.bu günü bozmak istememişti.ilk defa bu kadar mutluydu.araba büyük bahçeli beyaz bir binanın önünde durdu.etrafta tohaf insanlar vardı.onlarda beyaz giyinmisti.kiz şaşırdı annesi onun elinden tuttu ve binaya girdiler.asansorle üst kata çıkıp sekreterin yönlendirilmesiyle annesi odaya girdi.10 dakika sonra onunda çağırdılar.karsisinda beyaz önlük giyen biri vardı.galiba doktordu ama o hasta degildiki niye gelmişlerdi buraya.doktor küçük kızın yanına yaklaşmış ve ona acıyan gözlerle bakmış.

Doktor,"Bak tatlım şimdi seninle biraz sohbet edicez."dedi.

Kız usulca başını sallamıştı.bunun üzerine doktor kıza bağzi sorular sorup onunla konuşmuştu.en son sorduğu soru kızın hayatında silinmeyecek izler bırakacaktı.

Küçük kız bilseydi onlara anlatirmiydi.

Doktor,"tatlım galiba geceleri uyuyamiyormuşşun.bana sebebini söylemek istermisin?"dedi.

Kız yine usulca başını sallamış ve gece onu rahatsız eden cigliklardan, aldığı kötü kokulardan ve kendisini almak istediklerinden,durmadan adını fisildadiklarindan bahs etmişti.doktor dikkatlice dinlemiş küçük kız için üzülmüştü.oda onu deli zannetmiş ve hastaneye yatırmaya karar vermişti.kimsenin kıza bulaşan lanetten haberi yoktu.o gün kız çığlıklarla zor tutulmuş annesinin sözleri kulaklarında çınlamisti.

Annesi,"sen delisin Mia tedavi görmelisin burada kalacaksın"dedi

Kız daha çok ağlamış .

"Hayır anne ne olur beni bırakma !ben senin kızınim .nolur benide götür."

Kadın sinirlenerek, "sen benim kızım değilsin .babanla umurumuzda bile değilsin.senle hiç ugrasamayiz kal burda "deyip gitmişti.kizin ruhu parçalanmış gözü açılmış hayallerini, umutlarını , çocukluğunu hastanede o odada bırakmıştı.defalarca iğne yemiş ilaç kullanmış adeta bedeni parçalanmıştı.

****

Gözlerimi araladigimda yatağın üzerinde uzaniyorum.ama burası benim odan degildi.odada aynı benim gibi karanlıkt, her yer siyahtı.olanlar aklıma gelince korkuyla yerimden siçradim.nerdeydim neler oluyordu burada . hızla ayağa kalktım.biraz basım dönsede bunu dert etmedim.yavas adımlarla kapıya doğru giderken kapı açıldı.iceriye benim yaşlarımda kıvircik saçlı bir kız girdi.yüzünde kocaman bir tebessüm vardı.

" Ooo sen kalmışsın.ben isabelle .kendini nasıl hissediyorsun?daha iyi misin ? Adın ne?"

Ard arda sorduğu sorularla afalladim.bunu oda fark etmiş olacak ki "kusura bakma heyecanlaninca çok konusurum "dedikten sonra güldü.bu kız ne kadar çok gülüyordu.

Sonra kendimi toparladim.

"Ben neredeyim? burası neresi?"diye sordum.izabelle,"burası benim evim.arabanin önünde bayıldın.senin burada hatta o ormanda ne işin var orası çok tehlikeli trigonlarla dolu.nasil sağ kaldın sasirdim doğrusu" trigon mu oda ne oluyor ayrıca bende bilmiyorum burada o ormanda ne işim var.tam olarak burası neresi?"

İsabelle,"buraya Araf diyebiliriz bizler ne yaşayanız nede ölüyüz. ölü ruhlar diyarının en sakin güvenilir bölgesidir."

Duyduklarimla şok geçirdim.nasil yani .hayır şaka yapıyor olmalısın.dunyada öyle biryer yok .dediğimde kız saskin şaşkın bana bakıyordu.

İsabelle,"ilk geldiğimizde bizde boyleydik .zamanla sende bizim gibi alışırsın."

Ne alismani ne oluyor burada benim burada olmamam lazım eve dönmem gerek .

İsabelle,"sakin ol önce bir duş al .ben sana kıyafetlerimden birkaç bişey getireyim.sonrada konuşalım.

Zaten yikanmam gerekiyordu .oyuzden tamam deyip gösterdiği yere banyoya girdim. duş alıp banyodan çıktıktan sonra yatağın üzerine bıraktığı kıyafetleri giyindim.sacimida topuz bağlayıp odadan çıktım.merdivenlerden inerken isabelleyi ariyordum.asagida tekli koltukta oturuyordu .

Yanına gittim.isabelle,galiba önce tanismaliyiz .ben isabelle adımı soylemistim sanırım."deyip elini uzattı

Bende elimi uzatip bende Mia dedim.

İsabelle,"şimdi anladığım kadarıyla burası hakkında bir fikrin yok."

Evet dedim .ve hala aklım almıyor.neler olduğunu anlamaya çalışıyorum ama bir türlü anliyamiyorum .Araf diye bir yer olabilirmi çok saçma geliyor.

Biz konuşurken kapının açıldığını gördüm içeriye boylu poslu yakışıklı iki erkek girdi.

Alvin,"uyandın mi ?bizde senin uyanmani bekliyorduk."

Lucas,"isabelle umarım misafirimize iyi davranmissindir."

İsabelle,"tabikide iyi davrandım bende olanları anlatıyordum mia da aynı bizim gibi ilk başta buraya geldiğimiz gün gibi inanmak istemiyor.buradan çıkış yolu bulmaya çalışıyor."

İsabelle sırtım çok yanıyor deyip yerde kivranmaya başladım.isabelle ve diğerleri hemen yanıma gelip ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı.isabelle arkadan kazagimi kaldırıp gördüğü şey karşısında şok oldu..

Bölüm sonu ☠️