10.bölüm / siyaha bürünen gözler 🌓

Lucas tehlikedeydi.yaralanmışmıydı yoksa yaralanmak üzeremiydi bilmiyorum.
Benim yerimde onlar olmuş olsaydı,Lucas olmuş olsaydı şuan burada beklemeyip tehlikenin olduğu yere gider kurtarırdı.

Ellerimi havada sağa sola çevirerek sesli bir şekilde şu sözleri söyledim."o gün bir şekilde büyülü kalkan yapıp onları koruduysam belki o zamanda yapabilirim.nasıl yaptığım ile ilgili hiç bir fikrim yok ama en azından deneyebilirim.

# İSABELLE'NİN ANLATIMIYLA #

görüntüde Lucas ile onun boylarında bir erkek gördüm.trigonların yaşadığı bölgedeydiler ve trigonlar ikisininde bölgelerinde olduğunu biliyordu.birlikte kaçıyorlardı.görüntümde son gördüğüm şey tam yakalanmak üzereydiler.devamını istesem de göremedim.

Görüntülerim kısıtlıydı.tıpkı iki dünya arasında kısıtlı bir sürede kalmamız gibi.güçlerimizi kısıtlı sürelerde kullanabiliyoruz.mia içinde oldukça endişeliyim kız bizimle çok gelmek istedi ama bizimle gelirse ölebilir.o bizim kurtuluşumuz olabilir bizi buradan ve darknessden kurtarabilir.

Alvinle arabayla belirli bir yere kadar geldikten sonra arabadan inip görüntümde görmüş olduğum kayalıkların oraya doğru ilerledik .geçit açtığımız yere biraz yakın bir yerdi.

Biz koşarken trigonların iğrenç seslerini işittik .sesleri ne insan sesi nede canavar sesiydi.

Olduğumuz yerde durup seslerin hangi yönden geldiğini anlamaya çalıştık.ses görüntüde gördüğüm bölgeden gelmiyordu .sanırım yer değiştirmişlerdi.

Sağ tarafa doğru gidecekken sesler bize düm düz koşmamızı işaret ediyordu.

Bir müddet koştuktan sonra ne hayet Lucas ve yabancıyı tam karşımızda görmüştük .

Nefes nefese bir şekilde sordum Lucas iyimisin bizi çok korkuttun"

"Ben iyiyim .bir an hiç gelmiyeceksiniz sandım.hadi bir an önce gidelim buradan trigonlar etrafımızı sarmadan"dedikten sonra Lucas yabancıya gidelim işareti yaparak çıkışa doğru koşmaya başladık.

"Lucas neler oluyor yanındaki de kim"dedi Alvin.

"Geçitten geçti.trigonların seslerini duydum.genelde avlanacakları zaman ses çıkarırlar diğer türlü sesleri çıkmaz.geri göndermeye çalıştım ama gönderemedim.mia gibi oda buraya lanetlenmiş.gönderdiğim gibi geçit onu geri püskürttü."

"Neyse şuradan bir kurtulalımda detayları sonra konuşuruz"dedim

Bir anda duraksadık.trigonlar çıkışımızın olduğu bölgeden sürü gibi üzerimize geliyorlardı.arkamıza baktığımızda arkamızdanda geliyorlardı.sağa ve sola baktım her taraftan bizi sarmış ve orta yerde sıkıştırmışlardı.birbirimizin sırtına dayanıp silahlarımızı sıkıca kavradık.

"Arkadaşlar ne yaparsanız yapın sakın ölmeyin buradan hep birlikte çıkıp eve gidelim"dedi Alvin.

Hepimiz başımızı tedirgin bir şekilde salladık.o günde böyle etrafımızı sarmışlardı şanslıydık ki yanımızda Mia vardı ve şuan yanımızda değildi onu tehlikeye atamazdık.

Yabancıya bende fazladan olan kılıcı uzatarak "kendini savunursun"dediğimde elimden kılıcı alıp başını evet anlamında salladı.

Birlikte trigonlarla savaşıyorduk.alvin gücünü kullandığı için kısıtlanmıştı.biz öldürüp yaraladıkça yenileri geliyordu.sanki bize yapılan planlı bir tuzak gibiydi.

Yabancıda oldukça iyi kılıç kullanıyordu.en azından onu korumuyorduk.kendini koruyabiliyordu.

Bu şekilde ne kadar dayanabiliriz bilmiyorum.iyice gücümüz tükenmişti. Tam umudumuz bitmişken karşıdan birini gördüm tanıdık biri Mia buradaydı.

"Mia git buradan "dedim.

"Sizi bırakıp hiçbir yere gidemem"dedi Mia

# MİA'NIN ANLATIMIYLA #

ben doğru olanı yapmıştım.onlar burada can çekişirken ben evde hiçbirşey yapmadan gelmelerini bekliyemezdim.yanlarımda tanıdık bir yüz gördüm bu beni güldürmüştü .özlediğim bir yüzdü bu nigeldi.peki onun burada ne işi vardı.

Ona doğru baktığımda göz göze geldik ikimizde birbirimize bakıp donup kalmıştık.onun burada ne işi vardı.bir an önce yanına gitmek istiyorum.her ne kadar beni sevmesede nefret etsede yanında olmak ve onu yakından seyretmek istiyorum.nigel bir anda karnına bir darbe aldı trigonlardan biri onu yaralamıştı.lucas bana bakarak nigeli yaralayan trigonu öldürdü.

Nigeli ilk defa yaralı ,kanlar içinde görüyordum.ve bu beni deliye döndürdü bir anda öfkeyle "nigel diye bağırdım.hepsi bir yandan savaşıyor diğer yandan bana ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı.nigele doğru koşmaya başladım.

"Mia ne yapıyorsun delirdinmi gelme buraya"dedi isabelle.

"Mia gelme heyy Mia duyuyor musun "dedi Lucas

Onlara hiç kulak asmadım.

Bir anda duraksadım öfkeden vücudum alev alıyordu.

"Heyyy pis yaratıklar bana doğru gelsenize yoksa benden korkuyor musunuz sizi ötlekler "dediğimde bir anda bütün hepsi bana doğru koşmaya başladı.beni çevrelemişlerdi tam ortalarındaydım.bizimkiler beni göremedikleri için daha da tedirgin bir şekilde bağırıp çağırıyorlardı tek kurtuluşları olan beni kaybetmek üzereydiler.

İğrenç bir ses işittim.ben o yaratıkların sesini duyabiliyordum."Mia darknessin sürprizini beğendinmi senin için dünyadan buraya getirdi.

Şimdi senin gözlerinin önünde arkadaşlarını parçalıyacağız."dedi trigonlardan biri.

Yanımdan yavaş yavaş ayrılarak arkadaşlarıma doğru ilerliyorladı.

Öfkelendim hemde fazlasıyla .

Tek elimi istemsizce kaldırıp trigonlarla doğru uzattım.hepsi olduğu yerde duruyordu.bizimkilerin ise hiç sesleri çıkmıyor sadece şok içinde izliyorlardı.nigelde aynı şekilde yarasını tutup beni izliyordu.

Gözlerimin siyahlaştığını hissettim.ellerimdeki damarlar siyahlaştı parmak uclarım siyahlaştı.

Trigonların hepsi olduğu yerde duruyor hareket edemiyorlardı.altlarında olan gölgeleri onları sıkıca tutuyordu sanırım ben gölgeleri kontrol edebiliyordum.elim önde trigonların tam ortalarına kadar yürümeye başladım.tam ortalarına geldiğimde yine o çirkin ses "bizi bizimle ,gölgelerimizlemi öldürmeyi düşünüyorsun.çok komiksin Mia çok"dedi trigonlardan biri.

"Evet aynen öyle .şimdi o çirkin kulaklarınızı açın ve beni iyi dinleyin.öldükten sonra nasıl söylersiniz bilmem ama darknesse söyleyin kimse benim sevdiklerime dokunamaz ben varken asla izin vermem .şuan yapacaklarım size bir ders olsun.bir daha sevdiklerime dokunmamayı öğrenin ."dedikten sonra elimi yumruk yapıp ters çevirdiğimde gölgeleri onların her birini paramparça etti.her yer kan olmuştu .

Bana bakıyorlardı siyah olmuş gözlerime.

Şaşkınlıktan ne bir. Şey diyorlar nede tepki veriyorlardı.sanki tüm gücümü kullanmış gibi oldukça yorgundum.gözlerimin düzeldiğini hissettim.asıl rengi olan maviye döndüler.bir anda kendimi yerde buldum yere yığılmıştım .gözlerim hafif hafif açıp kapanıyordu.son duyduğum şey lucasın ismimi seslenişiydi.

Sonunda nigele olan özlemim son bulacaktı .ona olan hasretim bitecekti.çünkü o artık benimle birlikte burada olacaktı.

Ya yetişemeseydim ya ölseydi o zaman kendimi asla affetmezdim.çünkü ölseydi benim yüzümden ölmüş olacaktı.gözlerimi açtığımda yanımda lucası gördüm bana bakıyordu.nigelin olması gereken yerde. Neden Lucas vardı.neden nigel değilde Lucas yanımdaydı.benim lucasa değil nigele ihtiyacım vardı.

Hafifçe yatakta diklendim.

"Lucas ne oldu bana "dedim.

"Fazlasıyla güç kullandığın için bünyen daha fazla kaldıramadı ve bayıldın."

"Ne yaptım ki bir şey hatırlamıyorum "

"Trigonlarla konuştun ve ayrıca gölgelerini kontrol edip onlara saldırtıp paramparça ettin"

Gülerek cevapladım "bunlara inanmamı beklemiyorsun heralde "

"Mia ciddiyim bir yerden uydurmuyorum"

"Ben yaptım yani ama neden birşey hatırlamıyorum ."

"her gücün bir yan etkisi var belkide ondan olabilir ."dedi Lucas.

"Nigel nerede "dedim.

"Gayet iyi durumda odasında dinleniyor."

"Peki herşeyi biliyormu benim neden burada olduğumu buranın neresi olduğunu "

"Evet herşeyi anlattık."

"Ne zamandan beri baygınım."

"İki gündür baygın durumdasın "

"İki günmü"dedikten sonra yataktan kalkıp kapıya doğru yöneldim.lucas arkamdan nereye diye seslensede yürümeye devam ettim.

Alvinlerin odasına girdiğimde nigel yatağa uzanmış etrafı inceliyordu.

Cesaretimi toplayıp yanına oturdum.

Gülümseyerek "nigel nasılsın iyimisin "dedim.

Soğuk bir yüz ifadesiyle bana bakıp "sanane nasılsam nasılım"

"Sadece nasıl olduğunu merak etmiştim."dediğimde Lucas kapıdan Mia hadi gel nigelin biraz yalnız kalması gerekiyor."

"Mümkünse beni merak etme deli.yoo hayır kusura bakma deli demiyecektim.korkutucu diyecektim.dışarda gördüğümüz yaratıklardan hiçbir farkın yok senin.sende onlar gibi canavarsın hem onlarında dilinden iyi anlıyorsun .

Bırak artık kızım peşimi sana bundan sonra deli değil korkutucu diyeceğim.dünyada rahat vermiyordun.en azından bu dünyada biraz gurur yapta beni rahat bırak .hadi şimdi defol git yanımdan"dediğinde gözlerimden yaşlar akıyordu.durduramıyordum.ayağa kalkıp odadan dışarıya çıktım.lucas kolumdan tutup beni durduttu "nereye gidiyorsun"

"Biraz kafa dinliyeceğim beni yalnız bırak "dedikten sonra kolumu çekip yanından ayrıldım.üçüncü kata terasa çıktım.etraf karanlıktı bakabileceğim ,seyredebileceğim bir yıldız yoktu.yıldızları sanki gökyüzünde varmış gibi düşündüm.ağlıyordum.sular seller gibi ağlıyordum.onun hayatını kurtarmışken neden bana teşekkür etmek yerine hakaretler ediyordu .

Bir anda arkamdan biri bana sıkıca sarılıyordu.

Bu kokuyu tanıyordum bu lucastı.

"Ağlama lütfen değmez hele onun için hiç değmez."

"Neden beni sevmiyor neden sevemiyor .sence ben sevilmeyecek korkutucu birimiyim."dediğimde kollarını. Benden çekip önüme geçti."ben onun gibi düşünmüyorum sen hiçte korkutucu değilsin .sen sevilmeyi hak eden birisin..."

# BÖLÜM SONU ☠️ #