5.BÖLÜM / GEZGİN RUHLAR 🌓

O gün öğrendim ; neden diğer insanlardan farklı olduğumu,ben gerçekten bahsettikleri kişi miyim?yoksa öyle sandıkları birimiyim?darkness den bahsederken gözlerindeki korkuyu karanlığı görebiliyorum.onlari bu denli korkutan kişi gerçektende kötü birimi?

Bulundugum yer ne dünya nede cehennemdi.ikisinin ortası sanki arafta gibiyim.hem bedenim hemde zihnim kanla dolu. Hayatım öylesine karanlık ve korkunç ki kanım bile bana sırt dönmüş siyaha bürünmüştü.ben birşeyleri değiştirmeye çalissamda bazı şeylerin izi hep kalıyor.dunyada mutsuz olsamda yinede oraya dönmek istiyorum.burada olduğu gibi acaba bana iyi davranirlarmi.belki ortalıktan koyboldugum için ailem ve arkadaşlarım beni arıyorlardır.cok az kaldı beni bulmanıza en kısa sürede yanınızda olacağım....

***

Evet resmen o soruyu lucasa sordum.seninle yatabilir miyim dedim.bunu söylemek benim açımdan cesaret işi.ben bu cesareti meraklı olduğum için değil ihtiyacım olduğu için korkmamak için bir gecede diğer insanlar gibi rüyalar görmek için .bir müddet sustu .hiç bir şey söylemedi.oldugu yerde hareketsizce bana bakıyordu.sonra elini hafifçe başına koyup başını hafifçe kaşırak "neden burada benimle uyumak istiyorsun bir odan ve yatağın olmasına rağmen"diye söyledi.ben ise utanır vaziyette başımı öne eğerek "korkuyorum.hala sesler duyuyorum.uyusamda çok kısa sürüyor kabuslar görüyorum"diye söyledim.lucas ise ellerine öne doğru birleştirerek"anladım. Ohalde sen yatağa geç ben kanepede uyuru...."cümlesini tam bitirmesine izin vermeden direk gözlerim dolmuş bir şekilde söze atladım"olmaz .yanımda yatsan olmaz mı?sesler duydugumda ve korktuğunda yanımda seni görmek istiyorum."evet resmen ilk defa bir erkeğe bu şekilde söylemiştim.lucas ise sasirmaktan bir hal oldu.oylece karşımda donup kaldı.her soyledigim ,kurduğum cümleler karşısında göz bebekleri dahada büyüyordu.sanirim yanında olmamı istemiyordu.tabiki buna mecbur değil.yuzune bakarak hiç söylemek istemediğim kelimeleri söyledim."şeyyy kabul etmek zorunda değilsin zaten.ben en iyisi gideyim.beni dinlediğin için teşekkür ederim."dedikten sonra arkamı dönüp kapıya doğru yürümeye başladım.tam çıkacakken biri kolumdan tuttu."kabul etmediğimi söyledim."dediğinde önümü dönüp yüzüne bakarak"kabul ettiğinide söylemedin"dedim.hafifce tebessüm ederek"sadece biraz şaşırdım oyuzden hemen cevap veremedim."tebessüm ederek yanıtlarım"yani bu kabul ediyorum demek mi oluyor."dedigimde başını ileri geriye salliyarak yatağa uzandı .başını yastığa koyup yanına gelmem icin işaret etti. Yavaş adımlarla yanına doğru ilerledim.lucas'dan fazlaca cekinsemde yinede yanında olacaktim.annemin yapması gerekeni şuanda Lucas yapıyor.yanina usulca uzanıp yorganı üzerime çektim. Sırt sırta bakıyorduk.hafif bir şekilde ona doğru dönüp "Lucas aslında isabelle'nin yanına gidicektim ama alvinle birlikteler di oyuzden senin yanına geldim."Lucas bana doğru dönüp "aciklamama yapmana gerek yok . seni yanlış anlamadım korkma."söylediğine karşı olarak hafif bir tebessüm ettim .Doha sonrasında "iyi geceler Mia" dedikten sonra gözlerini kapattı.bende" iyi geceler" deyip gözlerimi yumdum.

Aradan çok fazla bir zaman geçmeden yine çığlık sesleri duymaya başladım.kulaklarimi ellerimle kapatsamda çığlık seslerini hala duyuyorum.her ne yaparsam yapayım bir türlü bu çığlık seslerinden kurtulamiyorum.sesler o kadar çok yakından geliyorki sanki çığlıkçilarla aynı ortamdaymisim gibi hissettiriyor.lucasa doğru dönüp yüzüne baktım .sanırım uyuyordu.benim yüzünden uykusunun bölünmesini istemem.bu çığlıklara ,bagirislara nasıl dayanabilirim bilmiyorum.bir anda vücudumun arkasında acı hissettim.sanki birileri beni dinle diye sinyal veriyordu.canim öyle çok yanıyorduki bu acılar gün geçtikçe dahada dayanılmaz hale geliyordu.cigliklarin şiddeti attığında dayanamayip bir anda lucas'a sarıldım.oyle sıkı sarıldım ki korkularım geçsin istedim.hem sarılıyor hemde yüzüne bakıyordum.gozlerini açıp hadi bir ses tonuyla "çığlıklar mi duymaya başladın diye söyledi."bende başımı ileri geri sallayarak "evet "dedim.gozlerini tekrar kapatıp bana eşlik ederek bir anda bana sarıldı.bu yaptığı şey hiç beklenmedigim bir şey di .böyle tepki verebileceği aklımın ucuna bile gelmezdi.bundan memnun değilim diyemem.aksine bu beni rahatlattı.onun bana sarilmasiyla sesler hafifledi.gozlerimi kapatıp uyumaya çalıştım.ne hayet uykuya daldım....

***

Gözlerimi açıp saate baktığımda saat 9 olmuştu.ve ben ilk defa bu kadar huzurlu uyuyabilmistim.lucas hala uyuyordu.sessizce yataktan kalkıp odadan çıktım . Bana verilen odaya girdim.oda sanki benim için özel olarak seçilmiş dizayn edilmisti.dolapta giyebilecegim çeşit çeşit elbiseler,çekmecelerde takılar ve makyaj malzemeleri vardı.sanirim bunları dünyadan alıp getirmişlerdi.bonyaya gidip duş almak için üzerimi cikardigimda gözüm aynadaki yansımama takıldı.sirtimda yeni oluşan izler,kesikler vardı.sanki yırtıcı bir hayvan tarafından saldırıya ugramisim gibi.yavas adımlarla küvetin içine girip dusumu aldıktan sonra üzerimi giyinmek için dolaba yöneldim.dolaptan kırmızı kazak ve deri pantolonu alıp giyindim.

İsabelle kapıyı çalıp içeriye girdi."Mia uyanmissin güzel uyuyabildinmi."tebessüm ederek sorusunu cevapladım."evet ilk defa bu kadar huzurlu uyuyabildim.isabelle gülerek"sevindim kahvaltı hazır sende hazirsan birlikte geçelim ."olur "deyip birlikte merdivenden aşağıya doğru inmeye başladık.merdivenin son basamağına geldiğimde Lucas çoktan kalkıp hazırlanmış ve masaya oturmuştu.goz göze geldiğimizde hemen gözlerimi ondan çekip başımı öne eğerek masaya doğru geçip boş bir yere oturdum.lucas her bana baktığında gözlerimi sağa sola kacirirken bir anda elim çatala değdi ve çatalı yere düşürdüm.bir anda herkes bana baktı.catali almak için egildigimde Alvin sessizliği bozarak sordu."bı sorun mu var .yada hastamisin yanakların kızarmış.bunu söyledikten sonra lucas'a baktım .tebessüm ediyordu."yok iyiyim.sadece biraz uykum var okadar."

Dedim.lucas birden başını kaldırıp bana doğru bakarak"kahvaltıdan sonra seni evine bırakmak için geçit açarız."dedikten sonra Alvin araya girdi."trigonlarin yaşadığı yere nasıl giricez.onceki gibi elimizi kolumuzu salliyarak bölgelerine giremeyiz.gecitin sadece orada acabilecegimizi biliyorlar.her an bizi kolluyor olabilirler."isabelle tedirgin bir sesle"isterseniz siz gelmeyin ben miayı evine gönderirim.sansi varken bizim gibi burada hapis hayatı gecirmesin .belki lanet bu şekilde aktiflesmez."dedikten sonra Lucas sesi öfkeli bir şekilde"tabikide yalnız sizi oraya göndereceğimizi düşünmüyorsun dur .hep birlikte oraya gideceğiz."alvinde lucas'a katılarak "aynen sizi yalnız gondermeyiz.silahlarimizi kuşanıp gidelim."dedi.

Durum gerçekten ciddiydi.beni evime göndermek için daha yeni tanımış olduğum insanlar kendilerini tehlikeye atacak kadar onemsemislerdi.hic kimse kendini riske atacak kadar bana sahip çıkmamıştı.kimse yeni tanıdığım insanlar gibi olmamıştı.kekelekerek "seyy benn benn size ne kadar çok teşekkür etsem azdır.gercekten çok teşekkür ederim."dedim.isabellede "teşekkür etmene gerek yok.arkadaslar bu gibi durumlarda birbirine yardım etmeli."dedi.

İsabelin ve diğerlerinin bu düşüncesini beni mutlu etmişti.simdi gerçekten benim arkadaşlarım miydi.arkadaslik bu duyguysa çok güzel bir duyguymus....

Kahvaltımız bitmiş masadan kalkıp etrafı toparladık.ust kata çıkıp boş görünen bir odaya girdik.yerde kapaklı kare bir kapı vardı.alvin kapıyı kaldırdığında aşağıya doğru inen merdiven basamakları gördüm.arkadaslarim önden ilerlerken bende onların adımlarıni takip ettim.son basamağa bastığımda karşımda vitrinlerde ,masaların üzerlerinde olan birbirinden çeşit silahlar mevcuttu.herseyden fazlasıyla vardı.hizli şekilde kim en iyi ne kullanabiliyorsa onları alıyordu.lucas bana doğru gelerek

Keskin bir bıçak uzattı.filimlerde ninjalarin dövüş için kullandıkları bıçağa benziyordu."Mia bu bıçağı al.belki lazım olur kullanman gerekir savunmasız kalma."dediğimde gözlerimi buyultup"ben benn bunu kullanamam"dediğimde Lucas bıçağı elime verip parmaklarımı bıçağa doğru kapttirarak kullan demiyorum.savunmasiz kalma diye veriyorum."dedikten sonra kafamı öne doğru onaylarcasina salladım.silahlarinj kusandiktan sonra evden çıkıp arabaya bindik.lucas arabayı sürüyor ben ise onun arkasında oturuyorum.

"Trigonlar ne oluyor "diye sordum.isabellede "birini oldurenler yani soğuk kanlı katiller lanetlenip triginlara dönüşüyor.ne insan nede hayvanlar .insanı ozelliklerini kaybedip canavarlasiyorlar.ve anliyacagin baya tehlikeli miacim.hani ilk tanistigimizda kurtulduğunu şaşırdım demistimya seni bulduğumuz da onların alanlarından çıkıyordun.ve seni takip eden şey bir trigondu.gerci hala nasıl kurtulduğuna şaşırıyoruz ."dedi.

Bir müddet ilerledikten sonra bir anda Lucas arabayı durdurdu."geldikmi?" Diye sordum.lucas;evet geldik ama biraz yurumemiz gerek arabayı görmemeleri lazım .Mia sakın yanımdan ayrılma."dedi."tamam"deyip lucasi takip ettim.sesziz adımlarla ilerliyorduk .etraf hafif aydinlikti.buranin gunduzude geceside aynı.etraftan değişik çığlıklar eşliğinde hayvan sesleri geliyor.ama bu çığlıkları duyarken bu sefer yalnız değilim yanımda arkadaşlarımda var.ormana yaklaştığımızda benim çıkmış olduğumuz yerden geri içeriye girdik.narin ve hızlı şekilde ilerledik.yarim saat kadar bu şekilde yürüdük.etrafta sesler olmasına rağmen kimse yoktu.tabiki bu iyi biseydi.bir anda duraksadilar.alvin"ne hayet geldik diye söyledi"evet ne hayet gelmiştik."sizlere ne kadar teşekkür etsem az.cok teşekkür ederim.sizi tanıdığım için gerçekten çok mutluyum.iyiki sizinle karşılaştım.bana arkadaşlığın ne demek olduğunu hissettirdiğiniz için teşekkür ederim."dedikten sonra hepsi teker teker benden memnun olduklarını iyimi tanidiklarini dile getirdiler.

Bir yanım mutlu buradan ayrılacağım için diğer yanım ise arkadaşlarımdan ayrılacağım için üzgün.ama ben buraya ait değilim.oyuzden o kötü hayatımı yaşamaya tekrar gidiyorum.lucas elini kaldırıp birkaç hareket ettikten sonra bir anda elinden mavi ışıklar çıkmaya başladı.elini uzattığı yerde ise mavi ışıklar çıktı.tipki filmlerde gördüğüm sihirli gecitlere benziyor.lucas ;"Mia geçitten geçebilirsin.gitmek istediğin yeri düşün.gecit seni oraya geçirerek "dedikten sonra gecite doğru ilerledim.gecidin önünde durdum.arkami dönüp son bir kez arkadaşlarıma bakıp el salladım.onlarda bana eşlik ederek el salladılar.onume dönüp geçitten geçtim.

İsabelle;"miaya alışmıştım .çok ozliyecegim."

Evimi düşündüm.evimde yatağımda olmayı düşündüm.ama bir anda hiç beklenmedik birşey oldu .ben eve geldiğini sanarken yine başladığım noktaya geri dönmüştüm.gecit beni arkadaşlarımın önüne savurdu.

İsabelle hemen yanıma eğilip"iyimisin.yaralandinmi "

"İyiyim .niye beni evime bırakmadı.neden buradayım".diye

sordum.

Alvin;"sanırım zaman gezginleri tarafından lanetlendin .gecitlerimizin ise yaramasi için ya laneti yapanın ölmesi yada laneti bozması gerekir.diger türlü evine donemessin."

Dediğinde başımdan aşağıya kaynar su dökülmüş gibi oldum.ne yani şimdi ben eve gidemiyecekmiyim diye düşünürken.bir anda çığlık ve hayvan sesleri çoğalmaya başladı.sanki birşeyler bize yaklaşıyor gibiydi.lucas biranda bağırdı"geliyorlar . herkes bir yerde dursun"dediğinde şok olmuş bir şekilde öylece kala kaldım.lucas beni yerden kaldırıp yanına çekti.biranda bizi çevreleyen trigonlari gördük.etrafimizi çember gibi sarmislardi.....

Bölüm sonu 💀