13.BÖLÜM / GÖLGE CADISI 🌓

Şaşkınlıktan nigelin odamda olduğunu unutmuşum koltukta mışıl mışıl uyuyordu.
Dolabımdan sessizce kıyafetlerimi aldıktan sonra banyoya girip üzerimi değiştim.

Kendimi yatağa uzanıp boğazıma kadar yorganı örttüm.

Sürekli gözümün önüne Lucas ile ilgili görüntüler görünüyor.bana yaklaşması ,burun buruna gelmemiz,elimi tutması ve hatta dudağının dudağıma değmesi.ne oluyordu bana şimdi neden beynim sürekli bunları düşünüyordu.elimle dudağımı tutup hafifçe tebessüm ettim.

Ne yapıyorum ben ya kendine gel Mia kendine gel.hafifçe kendimi silkeledikten sonra ne hayet zihnin artık onları düşünmüyordu.

Ailem için güçlü olmak zorundayım.ne kadar güçlü olursam intikamım o kadar kolay olur.

Uykum gelmişti .Lucas haklıydı fazlaca uykusuz ve yorgundum. Lucas demişken ne güzel ismi varmış.lucas Lucas Lucas Lucas ooo kulağa çok hoş geliyor.ellerimi yüzüme koyup ne diyorum ben ya iyice kafayı yedim manyak mıyım neyim ben.tam güzel uyku uyuyacağım derken çığlık sesleri tekrardan başladı.çok yükses sesle çırlıyorlardı.bu ses beni hem deli ediyor hemde korkutuyordu.nigele bakarak uyuyabilirdim.nigele dönüp yüzüne bakarak uyumaya çalıştım.ama olmuyordu sesler sanki dahada şiddetleniyor gibiydi.lucas ile olduğumda böyle olmuyordu.peki neden aralarındaki fark neydi.

Saatler geçmişti ben ise hala uyuyamamıştım.birden kolumda bir acı hissettim.kolum çizilmişti.kolumu tutup uyumaya çalıştım.gözlerimi kapattım.karanlıkta başka çirkin bir ses duydum.o ses bana "Mia sevdiğin bir kişi daha öldü.lucasa hoşçakal de."dedikten sonra çığlık yerine çirkin gülme sesleri geliyordu.

Yataktan hemen kalkıp gözlerim yaşlar içinde odasına doğru koşmaya başladım. Kapıyı birden açıp yatağına doğru ilerledi.karanlıktan bir şey görünmüyordu.birden abajurden ışık geliyordu.

Lucas arkasına yaslanmış bana bakıyordu.

"Mia bir sorunmu var .neden ağlıyorsun."diyerek yanıma geldi.cevap vermek yerine sadece lucasın boynuna bir anda atlayıp sıkıca sarıldım.hemde sımsıkı ."ölmemişsin ,ölmemişsin"dedim.

"Anlamadım."

"Birşey sorma lütfen .sadece bana biraz sarılırmısın "dediğimde Lucas bana sıkıca sarılıyordu.bir müddet birbirimize sıkıca sarıldık.

Lucastan ayrılıp yatağına oturdum.

Lucasda yanıma oturup yüzüme bakarak .

"Mia ne ölmesi birşey anlamadım anlatıcakmısın"

"Çizilen kolumu tutarak "çığlık sesleri duydum çok fazla ve yüksekti.çirkin bir ses bana seni öldüğünü söyledi"

"Öldüğü sandın yani öylemi"

"Evet şapşal öldün sandım seni birdaha göremeyeceğim sandım"

"Ama bak ölmedim üzülme artık."

Lucasın dikkati çizilmiş koluma gitti.

"Koluna ne oldu "deyip kolumu kendine çekti.

Çığlık seslerini duyduğumda oldu .arada böyle heryerimi çiziyorlar.

Üfleyerek "acıyor mu "dedi.

"Biraz acıyor.çok değil"

Lucas dudağını koluma yaklaştırıp acıyan yere bir buse kondurdu.

"Şimdi daha iyimi"

Gülümseyerek "neydi bu şimdi öpüncemi geçiyormuş acı"

"Ne bileyim filmlerde öyle oluyor ya öpünce geçtiğini söylüyorlar bir deneyeyim dedim."

Gülümsedim."her filmde gördüğünü üzerimde deneyecek misin"

"Evet neden olmasın "

"Neyse İyi olduğuna göre ben artık gideyim.

"İstersen yanımda uyuyabilirsin eskisi gibi "

"Yok ben gideyim"dedikten sonra ayağa kalkıp odadan çıktım.kapıya yaslamarak gülümsüyordum.neyseki ölmemiş çok korktum öldü diye .eğer o ölseydi tüm bu dünyayı başlarına yıkardım.tekrar bir ses işittim.bu ses sanki benim sesim gibiydi.benim ama değilim gibiydi. O ses bana "Mia lucası yalnız bırakma sıradaki hedef o yanında sen olursan daha güvende olur ."

"Sen kimsin sana neden güveneyim"

"Ben senim Mia ben senin karanlık tarafınım"

"Peki madem sen bensin o zaman sana inanabilirim. Darknessin ruhunun bir parçası karanlık tarafında yani bende.tehlikede veya ihtiyacın olduğunda beni çağırabilirsin.yer değiştirebiliriz .ben senden daha güçlüyüm.

"Yoksa sen gözlerim siyaha döndüğünde o sensin değilmi ben değildim ."

"Evet Mia ben siyah sen ise beyazsın."

"Bilgi için saol ya "

"Mia ne dikiliyoruz kapıda çocuğun yanında olmamız gerekiyor cadılar onun peşinde sen varken gelmezler "tamam şimdi giriyorum yarın detaylı konuşucaz bunları."

Dedikten sonra karanlık tarafımın sesi daha gelmedi.

Kapıyı açıp hemen lucasın yanına yorganın içine girdim. Lucas bana doğru dönerek "demek fikrini değiştirdin "evet burda uyumaya karar verdim."

"Kararını ne değiştirdi."

"Kendim "

"Vayy tohaf bir cevap."

Lucas beni kendine çekip kolunun altına aldı.

"Umarım böyle uyumamızda bir sakınca yoktur"

Birşey diyemedim.

"Sessiz olduğuna göre sakınca yok."

Gülüyordum.gülüyordu.hemde çok güzel gülüyordu.iki dünyayı da bana unutturacak kadar her kötü anı silecek kadar etkileyici gülüyordu.elimi yavaşça yanağına getirip okşamaya başladım.her bir santimini ezberlemeye çalışıyordum. Şaşırmış beni seyrediyordu utangaçlığımı bir kenara koyup elimi yüzünde gezdirmeye devam ettim.

Lucas biraz daha bana yaklaşarak durumu dahada kolaylaştırıyordu.içimde tarif edemediğim bir his vardı.farklıydı ama çok güzel bir hisdi. Aklıma karanlık tarafımın söyledikleri geliyordu. Şu andan itibaren Lucas tehlikedeydi.

Ve onu korumalıydım ne pahasına olursa olsun korumalıydım.

Gözlerim dudaklarına kaydı.öpmek istiyordum.

Oda farketmişti dudaklarına baktığımı hem elimi hemde gözlerimi üzerinden çektim.

Gülümseyerek "istersen sana yardımcı olayım ."

"Ney anlamadım"

Lucas iyice bana yaklaşıp aramıza bir santim bırakmıştı.dudakları bana çok yakındı öpmek istiyordum.birşey yapamadığımı farkettiğinde tam geriye çekilecekken biranda dudaklarına yapıştım.hem sıkıca sarılıyorduk hemde öpüşüyorduk.dudaklarını hiç bırakmak istemedim.bir anda duraksayıp kendini hafifçe geriye çekti.ani bir hareketle kendime geri çekip tekrar dudaklarına yapıştım.güldüğünü hissediyordum.sanki bilerek yapıyordu.benim ne yapacağımı denemek için. Bir anda ikimizde duraksadık."Lucas gözlerin az önce beyazdı"

"Mia inanmayacaksın belki ama bende sana aynı şeyi diyecektim.seninde gözlerin beyaz

"Niye böyle birşey oldu şimdi.sana hiç daha önce böyle bir şey olmuşmuydu."hayır ilk defa oluyor "

"Yarın bizimkilere bi sorarız belki onlar bilir"

"Devam etsek mi "

Gülümseyerek "neye "dedim.

Aslında neyi kasdettiğini biliyordum.

"Biliyorsun işte ne olduğunu "

"Yooo bilmiyorum."

"İyi peki"

Üzüldüğünü farkettiğimde tekrar dudaklarına yapıştım.gözlerim kapalıydı.kendimi ona ve dudaklarına bırakmıştım.hafifçe gözümü açtığımda gözleri yeniden beyaza bürünmüştü.

Duraksayıp kendimi geri çektim.

"Noldu bir sorunmu var "

"Gözlerin az önce yine beyaz oldu.benimkileri gördünmü"

"Seninkiler normaldi mavi"

"Çok tohaf neler oluyor böyle."

Birden bağırışma sesleri işittik.bu nigelin sesiydi.hemen kalkıp odaya doğru koşmaya başladık.alvin ve isabellede oradaydı.

"Neler oluyor"dedim nigele dönerek.

"Odada birşey var sanki eşyalar sürekli hareket ediyor."

"Nasıl yani"dedi Alvin.

"Hareket ediyor yani öylemi"

"Evet" dedi nigel

"Eminmisin belki sana öyle gelmiştir "dedi Lucas .

"Gerçekten eminim .henüz kafayı yemedim.sanki biri varmış gibi."dedi nigel.

Aklıma karanlık tarafımın söylediği şeyler geldi .yoksa bunlar bizimi izliyor. Öyle olsa bile kalkanı nasıl geçsinler.hiç mantıklı gelmiyor.

"Nigel doğru söylüyor olabilir"

"İyide bu çok mantıksız geliyor hiçbir yaratık buraya giremez"dedi Alvin.

"Bir dakka bir dakka az önce sen ne dedin."

"Hiç bir yaratık giremez dedim"

"İşte bu .kalkan yaratıkların girmemesi için onlar yaratık veya canavar değil onlar cadı."dedim.

"Yani diyorsun ki kalkanı geçebilirler."dedi Lucas.

"Aynen öyle "

"Peki şimdi nereden anlıyacaz burada olup olmadıklarını"dedi nigel.

İçimden düşündüm belkide karanlık tarafım biliyordur.ne yapıcağımı buldum .

"Sanırım ben nasıl yapacağımızı biliyorum bana biraz zaman verin ve sessiz olun"

Ses vermeden hepsi merakla beni seyrediyordu.

Gözlerimi kapatıp karanlık tarafımla konuşmaya çalıştım.içten içe konuşmaya çalışıyordum eğer beni duyarlarsa benden korkabilirler."heyy karanlık tarafım orada mısın "

Ses yoktu ."lütfen cevap ver sana ihtiyacım var sensiz ve senin güçlerin olmadan yapamam "

"Buradayım Mia "

"Bana yardım edermisin"

"Gözlerini aç Mia "

"Anlamadım"

"Mia gözlerini aç"diye bağırdığında hemen gözlerimi açtım.gözlerim siyahlaşmıştı.

"Mia neler oluyor gözlerin "dedi Lucas.

Ses vermedim .

Siyah gözlerimle etrafa baktım.ve odamda olmayan bir nesneyle karşılaştım.hafif yeşil ve kahverengi tonlarında bir şamdandı. gölgesine baktığımda gölgesi şamdan değilde bir insana hatta cadıya benziyordu.şamdan'ın hizasına geçip.elimi korkuluğa doğru kaldırıp şamdanı havaya kaldırdım.gözlerim ve çevresi damarlarım,ellerimin damarları siyaha bürünmüştü tıpkı o günkü gibi.her nezaman bu gücü kullansam bedenim bu şekilde oluyor.

"Yeşil cadı kendini göster "

Dediğimde şamdan hala şamdandı.

"Hey sana söylüyorum duymadınmı beni."

Dediğimde birden şamdan bir cadıya dönüştü bu yeşil cadıydı.

"Kusura bakmayın rahatsızlık verdim şimdi gidiyorum.sizin burada olduğunuzu bilmiyordum gölge cadısı"

"Anlamadım bana mı dedin."

"Evet size dedim .şimdi gitmem gerek "dedikten sonra bir anda ortadan kayboldu.

Gözlerim ve ellerim normale dönmüştü .

"Bu az önce sana ne dedi Mia ve biz az önce ne yaşadık ."dedi Lucas .

İsabelle bana bakıp tedirgin bir yüz ifadesiyle"Gölge cadısı dedi sana gölge cadısı.

Mia sende onlar gibisin darknessin ruhu seni o şeye dönüştürmüş.".......

# BÖLÜM SONU #

☠️