6.BÖLÜM / KAN RENGİ GÖZLER 🌓

Buraya ilk geldiğim günde beni takip eden yaratık şuan tam karşımda ve onlardan milyonlarca vardı.ne kadar olduklarını saymıyorum.bile.etrafimizi cevrelemizler.bizi avlamak için sıraya girmişler gibi.bir anda üzerimize saldırmaya başladılar.bizimkilerde trigonlara karşılık veriyor kiminin başını ,kiminin gövdesinden ikiye boluyorlar.bu manzara her nekadar korkutucu olsada bunu yaşamak için yapmak zorundalar.benim yüzümden hayatları tehlikeye girdi.belkide ben olmasaydım.dedigimde bir anda biri beni omzumdan tuttu arkamı gördüğümde o yaratığı gördüm.lucas hızlı bir manevrayla yaratığı kılıcıyla ortadan ikiye ayırdı.lucas kolumdan tutup "iyimisin"diye sordu.bende "evet"diyerek başımı salladım.benim yüzümden oldu .herşey benim yüzümden.ne kadar oldurselerde buradan asla sağ cikamayacagiz .ne kadar oldurursek bı okadar daha geliyor.rkadaslarim. Gitgide zayıf düşmeye basladilar.birbirlerimizin sırtlarına dayandık.alvin;"olursekte beraber ölelim"diye söyledi digerleride albino tastiklediler.ne yani şimdi burada bu canavarların kollarında mi olecektik.gitgide zayıf düşen bedenleri yavaş yavaş hasar almaya başladı.yuzlerindeki ve ellerindeki çizikleri ,kanları görebiliyorum.zar zor dovusselerde sonuçta ölmemek için direniyorlar di.ustelik birde beni korumaya çalışıyorlar.kendilerini korumak yetmedi birde beni koruyorlardi.kimse sizin yaptığınızı yapmaz .daha fazla dayanamayıp yere doğru egildiler.karsidan fazlası gelmeye başladı.tam bulunduğumuz yere yaklaştıklarında daha fazla dayanamayıp yeter diye bağırıp sağ elimi kaldırdım.ellerimden tıpkı lucasin elinde olduğu gibi ışıklar çıkıyordu tek farkı benimki kırmızıydı.bir anda etrafimizi kırmızı bir büyülü kalkan sardı.ne yani şimdi bunu ben mi yapmıştım.ozel büyülü guclerimmi vardı.hepsi şaşırmış bir şekilde bana bakıyordu.isabelle kekeleyerek diğerlerinin de sormak istediği o mağlum soruyu sordu."Mia sen ne yaptın böyle.su ana kadar kimse böyle birşey yapmadı."dediğinde bende söylediğine şaşırdım.ne yani şimdi bunu ilk yapan ben mıydım.ilk defami görüyorlardı.Alvin gulumseyerek"vay be bizim kıza bak güçlü biri çıktı.mia bu kalkanı nasıl oluşturdun böyle."dedi.

Bu kalkanı oluşturduktan sonra hiçbir trigon bu kalkanı aşıp yanımıza gelemedi.girmeye calisanlarda çarpılmış bir şekilde bir kaç metre geriye atıldılar.

Lucas bana dönerek "Mia gözlerin gözlerin kırmızı siyahlı bir renk olmuş ,gözunun çevresinde de siyah damarlar var."dedi.kekeleyerek"ben benn bil bilmiyorum niye ve nasıl böyle oldu ."

Alvin:"Mia her ne yapıyorsan yapmaya devam et .elbet gideceklerdir.o zamana kadar dayan.ve ayrıca kırmızı göz rengine baya yakıştı sana."dedi.izabellede alvinin omzuna vurup"saçma sapan konuşma"dedikten sonra Alvin;" tamam bee "deyip konuyu kapatti.Trigonlar hala kalkanı gecmeye çalışıyorlar.hic pes etmeyecekler gibi sürekli deniyorlar.ayakta durmaktan ayaklarımız agirmaya başlamıştı.lucas yere oturduktan sonra hepimiz yere oturduk.alvin ise trigonlarin bu haliyle eğleniyor kahkaha atiyordu.lucas dayanamayıp öfkeli bir sesle"lan oğlum ne diye gülüyorsun .senimi dinliyecez."

Alvin gülerek"napiyim ya çok komikler şunların tiplerine bakın."dedi.lucas daha karşılık vermeden sadece alvine öfkeli bir bakış attı.sayilari giderek azalmaya başladı.yavas yavaş gitmeye başladılar.suanda ne kadar olduklarını sayabileceğimiz kadarı buradaydı.etraf iyice kararmış aradan tam tamına 3 saat geçmişti.biz üç saattir bu pisliklerin gitmesini bekliyoruz.ne hayet hepsi gitti.lucas bana dönerek"Mia kalkanı kaldirabilirsin gittiler."diye söyledi.bende ellerimi salladım.birkac hareket yapmadım ama kalkanı kaldiramadim.

İsabelle;"arya noldu bir sorun mu var .?"diye sordu.bende hafif bir ses tonuyla"sanırım kalkanı kaldıramıyorum."

Alvin şaşırmış bir şekilde"ne nasıl yani kaldıramıyorsun."

"Basbaya işte kaldıramıyorum ."dedim.herkez bir anda ayağa dikildi bende onlarla birlikte sıkıldım.gozdeki değişiklik hala gitmemisti.lucas yanıma gelerek"Mia korkmana gerek yok artık yanlız değilsin.kendini korumana gerek yok bizde seni koruyacağız.simdi sakın bir şekilde gözlerini kapat derin bir nefes al ve yapmak istediğin şeye odaklan."dedi.bende "tamam "deyip söylediklerini yapmaya başladım.kalkani kaldirdigimi düşündüm ve bir andan kalkan ortadan kayboldu.isabelle:"Mia gözlerin eski haline döndü."Lucas;"hadi onlar geri gelmeden bir an önce buradan çıkalım."dedikten sonra Lucas arkasını dönüp yürümeye başladı.bizde arkasından onu takip ettik.mumkun oldukça ses cikarmamaya çalıştık.zor da olsa yarım saat yürüdükten sonra ne haye yola çıktık.hizli adımlarla arabaya doğru koşmaya başladık.bir müddet kostuktan sonra ne hayet arabaya ulaştık.arabaya binip ewe doğru yola koyulduk.ne hayet oradan sağ salim cikabildik.herhangi birine birşey olsaydı kendimi asla affetmezdim.saat baya geç olmuş gece on ikiye gösteriyor.ewe vardigimizda yorgun olduğumuz için herkes odalarına çekildi.tabiki onlar dinlenirken ben seslerden ve kabuslardan dolayı uyuyamiyacagim.uzerimi değişip kendimi yatağa attım.bir gece lucasin yanına gittim diye diğer gecelerde de böyle olacak diye bir şey yok.ciglik sesleri yavaş yavaş kendini belli ederken zaman geçtikçe sesleri dahada artıyordu.dayanamayip yorganın içine girdim.oesnada kapı çaldı bu ses tanıdığım birine aitti. Bu lucasin sesiydi"Mia içeri gelebilirmiyi."

"Gelebilirsin "dediğimde kapıyı açıp içeri girdi.yatagimin boş olan tarafına geçtikten sonra yatağa uzanıp yorganı üzerine çekti.tabi ben şuanda şoktayım.hic beklemedigim bir anda beklemedigim bir hareketti .lucas sasirdigimi fark ederek korktuğunu ve kabuslar gördüğünü düşündüm yalnız kalma diye geldim ama istersen gidebilirim"dediğimde" yok kal gitme" dedim. Lucas tebessüm ederek daha birşey söylemedi.sirtim lucas'a dönüktü o ise sırtıma dönüktü.bir anda karnıma doğru dolanan iki el hissettim.bu eller lucasin elleriydi.bana sarılıyordu......

Bölüm sonu ☠️