7. BÖLÜM / LAYANA 🌓

Siz hiç yanınızda bulunan birinin yanında kendinizi güvende hissettiniz mi? Her gece gördüğünüz kabuslarınızı güzel bir rüyaya cevireniniz oldumu?ben şuanda bunları hissediyor , düşünüyorum.lucas'ın sayesinde .bu yaşadığım şeyler hiç normal değil.benim yerime bi başkasi olsaydı eminimki kafayı yerdi.
Lucas suanda bana sımsıkı sarılıyordu.sanki bıraksa kaybolacakmişim gibi.hic bir şekilde kipirdiyamadim.oldugum yerde kalakaldım.sanirim lucas'dan biraz çekiniyorum.gozlerim yavaş yavaş kapanırken acaba yine diğer insanlar gibi uyuyabilecekmiyim diye düşünüyorum.ne hayet artık uykunun kollarına teslim oldum.

***

Evet bende artık diğer insanlar gibi huzurlu bir şekilde uyuyup huzurlu bir şekilde sabaha gözlerimi araladım.yataktan dogrulduğumda hala gözleri kapalı olan lucas'ı gördüm.bir müddet yüzünü inceledim.gozleri benim gibi renkli değillerdi . saçlarının rengi kahverengi on saçları gözlerinin hizasına kadar iniyor. çene kaslarida epeyce belirgindi.bir müddet yüzünü inceledikten sonra biran önce Lucas uyanmadan hemen kalkmaliyim.

Hızlı ve sessiz adımlarla dolabın önüne geçip giyeceğim kıyafetleri alıp banyoya doğru ilerledim.hafifce kapıyı açmaya çalışırken bir yandanda lucasin uyanıp uyanmadigini kolluyordum .

duşumu alıp üzerimi giyindikten sonra buharlı olan aynanın önüne geçtim.aynaya doğru yakinlastigimda birşeyin yazılı olduğunu farkettim.gozlerimi kocaman açarak yazıya odaklandım."duy beni"yazıyordu.bunu kim yazmış olabilir.acaba arkadaşlar bana şakamı yapıyorlar yoksa halüsinasyon mu görüyorum.gozlerimi birkaç kez ovup, açıp kapattıktan sonra bunun bir halüsinasyon olmadığıni anladım.yazi hala öylece aynanın üzerinde duruyordu.

banyodan çıkıp odama geçtim.lucas yatakta yoktu.sanirim ya kendi odasına geçti yada kahvaltiya indi.kahvalti saatleri her gün aynı.her sabah 10 da kahvaltı yapılır.suanda saat tam 10.odadan çıkıp merdivenden aşağıya indikten sonra herkesin çoktan kalkıp hatta lucasda dahil çoktan kahvaltı için masaya oturmuslardi.

bir müddet lucasla birbirimize bakindiktan sonra biranda tiz bir sesle "acaba biriniz banyonun aynasına birşey yazmış olabilirmi?sanırım biri bana şaka yapmak istemiş."dedim.

Bir müddet birbirlerine baktıktan sonra

İsabelle şaşırmış bir yüz ifadesiyle bana bakarak"Mia ben herhangi birşey yazmadım"dediğinde digerleride isabelleyi onayladı."peki ne yazıyordu aynada "dedi alvin."duy beni yazılmış."dediğimde hala şaşkın şaşkın bir bana bir birbirlerine bakiniyorlardi.

Lucas yüzümü incelercesine bana bakinarak "gördüğüne emin misin ?"diye sordu.ben ise hafif sinirlenmiş yüz ifademle "tabikide gördüm.yaziyi gördüğümde gayet kendimdeydim."

"Madem gördün ohalde birlikte gidip bir bakalım "dedi isabelle.

Hep birlikte masadan kalkıp odama doğru ilerledik.en önden ben gidiyordum.hafifte banyonun kapısını açıp içeri girdiğimizde hepsi buharlı olan aynaya bakıyordu.bir müddet aynanın altına üstüne her yerine baktıktan sonra Alvin bana dönerek "Mia burada hiçbir şey yazmıyor."dedi.nasil yazmıyor ya ben hala o yazıyı görüyorum bu nasıl birşey.vebim gördüğümü onlar görmüyorlar mı.ofkeli bir şekilde kekeleyerek "Na nnaa nasıl görmüyorsunuz.hicbiriniz mi goremiyorsunuz.size aynada yazı var diyorum.biri onu duymami istiyor.yoksa sizdemi benim deli olduğumu düşünüyorsunuz?"dedim.oldugum yere çömelerek iki elimle saçlarımı karıştırarak fısıltıyla deli değilim demeye. Başladım.lucas biranda yanıma doğru çömelerek"sen deli değilsin.sana inanıyorum . inanıyoruz."birden başını kaldırarak lucasin yüzüne bakarak"gerçekten bana inaniyormusunuz?"dedim.basimda olan ellerimi elleriyle indirdikten sonra "evet sana inanıyoruz ve her zamanda inanacağız."dedi.bunu duymaya o kadar çok ihtiyacım vardı ki o an az da olsa bana inandıkları için içim rahatladi.lucas diğerlerine kaş göz işareti yaparak banyodan çıkmalarını sağladı.kutuphanede biraz araştırma yapmanız gerekiyor deyip yanımızdan ayrıldılar .Lucas beni yerden kaldırıp yatağa otutturdu.bana doğru eğilerek "su alıp geliyorum"dediğinde başımı ileri geri salladım.yavas yavaş yine sesler duymaya başladım yorganı üzerime cektigimde görünmeyen biri veya birileri tarafından üzerimden çekilip yere düştü .bir anda çığlık attım.o esnada Lucas hızlıca elindeki bardağı komidinin üzerine koyarak yanıma oturdu."Mia noldu bir sorunmu var.ciglik seslerini duydum .dedi.ben ise başımı kaldırıp yüzüne doğru bakarak "söylersem bana hala inanmaya devam edebilecek misin"

Elini elimin üstüne koyarak"tabiki herzamn ne olursa olsun sana inanacağım"dediğinde okadar rahatladım ki anlatamam ."sesler duymaya başladığımda korktuğum için yorganı üzerine cektigimde biri veya birileri bilmiyorum .yorganı üzerimden çekti."dediğimde şaşkın şaşkın bana bakıyordu."hayalet gibimi yani."dediğinde"evet onun gibi." Dedim .istersen biraz dinlen uyu ben yanında olacağım."uykum yok "diyerek ayağa kalkıp pencerenin önüne geçip dışarıyı seyretmeye başladım.lucas hafifçe bana doğru yaklaşarak"peki uyumak istemiyorsun anladım.ne yaparsan yap yaninda olacağım endişe etme."dediğinde hafifçe arkamı dönüp tebessüm ederek" teşekkür ederim" dedim.lucas ise teşekkürü duyduktan sonra hafif bir tebessüm edip yanıma doğru yaklaştı.suanda aynı pencerenin önünde aynı gökyüzünün altında yan yana dışarıyı seyrediyorduk.disarda fazlaca karga ve kunduzlarla doluydu.aralarindan bir karga diğerleri gibi havada dolanmayi değilde benim penceremde olmayı tercih ediyor.bir kaç gece yine o kargayı gördüm.her tarafı siyah olan karganın tek bir farklı yönü var oda boynunun altında kahverengi renklerden oluşan desenler vardi.ormandaykende yine oradaydı.ozaman pek dikkatimi çekmiyordu ama şuan farkediyorumda ben neredeysem o karga orada oluyordu.kargayi incelerken bir anda gözümün önündeki cam birden buharlaşıp birşeyler yazılmaya başladı. "Sana ulasmama izin ver "yazıyordu ağzım açık pencereye baktığımda Lucas bende bir tohaflik olduğunu farkederek "Mia ne oldu bir sorunmu var "kekeleyerek"banyoda olan yazı şimdi pencerede yazıyor"dediğimde Lucas gözlerini irilestirip"ne yazıyor banyodaki in aynisimi"diye sordu.bunu sorduguna göre demekki gerçekten bana inanıyor.

"Aynısını yazmadı."ne yazdı "dedi Lucas.

"Sana ulasmama izin ver yazıyor."dediğimde Lucas hala sasirmaya devam ediyor.elleriyle omuzlarından tutarak beni yatağıma otutturdu.saat yavaş yavaş akşama yaklaştı.bana dogru egilerek "hadi Mia biraz uyumalisin ozaman kendini daha iyi hissedersin."dediğinde bu sefer akdi bir şey ne söyledim nede uyguladım.bir anda bir imi tutup "ben yanındayım korkmana gerek yok"dediğinde başımı yastığa koydum.bir müddet gözlerimi açıp kapattıktan sonra ne hayet uyumustum.saniyim şuanda ilk defa kâbus değilde diğer insanlar gibi rüya görüyorum.etraf yemyeşil meyveli ağaçlarla ve çeşitli çiçeklerle dolu.onca çiçeğin yanına gibip koklamaya başladım.her bir çiçeğin kendine ait güzel bir kokusu var.koklamak için diğer bir çiçeğe yaklastigimda birden çiçeğin içinden birsuru örümcekler çıkmaya başladı.bir anda kendimi geriye doğru attım .etrafa diğer çiçeklere baktığımda bagzi çiçekler yanıp kül oluyor .bagzi çiçeklerdende küçük küçük siyah hayvanlar çıkıyor.arkami dönüp hızlı hızlı koşmaya başladım bir yandan koşuyor bir yandanda arkama bakıyorum.hersey üstüme üstüme gelmeye başladı.etraftaki yeşillikler kaybolmuş yerini karanlık doldurmuştu.bir anda ayağım taşa takılıp yere yüz üstü düştüm.basimi kaldirdigimda onca karanlığın kötülüğün arasında minicik bir çiçek vardı.hafifce ses işitmeye başladım.bu ses aynı küçük bir kız çocuğunun sesi gibiydi."Mia artık beni duy.sana yardım edebilirim.suanda beni goremessin ama duyabilirsin.beni duymayı kabul edersen sesim sana çığlık olarak yansımayacak.vakit daralıyor.mia beni duymayı kabul et"dedi o duyduğum küçük kız sesi.hayvanlarin hepsi üzerime geldiğinde çığlıklar atarak yatağımda diklendim.lucas yanımda dedildi.yanimda kimse yoktu.hala çığlık sesleri kulaklarımin içinde geziniyordu.bu gorduklerimde neydi gercekmiydi.artik bu seslerden korkmamaliyim.gorduklerimin gerçek olup olmadığını anlamamin tek bir yolu vardı.oda küçük kız çocuğunun bana dediğini yapmak."heyy çocuk benimle konuşan ,sesini duyurmaya çalışan çocuk seni duymak istiyorum."dedigimde çığlık sesleri bir anda kesildi.bu sefer hiçbir şey duyamiyordum.cocuk seni duymak istiyorum dedim .seninle konuşmak istiyorum lütfen artık bana birses ver ve delirmedigi kanıtla"diyerek gözlerimden yaş akmaya başladı ve o beklenen ses geldi."Mia seni duyabiliyorum.sende beni duyabiliyor musun?"dedi küçük kız çocuğuna benzeyen ses."evet seni duyabiliyorum küçük kız."sonunda cagrilarima karşılık vermeyi başardın.uzun zamandır sana ulaşmaya çalışıyorum."dediğinde aklımda onlarca soru işareti vardı."neden "diye sordum."lanetlendigini biliyorum.darkness konusundada sana yardım edebilirim.sen diğer taşıyıcılar dan daha güçlüsün.kimse bana senin gibi ulaşamadı beni duyamadi.lanetin aşamalarından bahsetmislerdir sana son aşamaya kadar sana göz kulak olunması gerekiyor .sen güçlü oldugun gibi darkness de güçlü olacak.eger senin yanında olabilirsem seni darkness ve yaratık ordusundan koruyabilirim."söyledikleri şeyler yavaş. Yavaş kafama oturmaya başladı.tipki yapboz parçalarının birleşmesi gibi."iyi güzel soyluyorsunda küçük kız seni göremiyorum bile.sadece sesini duyabiliyorum.bu şekilde nasıl beni koruyabilirsin .üstelik sesin küçük bir kız çocuğunun sesi.henuz bunu anlamış değilim."evet haklısın küçük bir çocuğum benim adım LAYANA 11 yaşındayım.inan bana yanındakilerden daha güçlüyüm seni en iyi ben koruyabilirim.anlatacagim fazlaca şey var .ama okadar vaktim yok .heran bağlantımız kopabilir.sana yardım etmemi istiyorsan dediklerimi yapmalısın."peki ne yapmam gerekiyor."

"Ruh olduğum için bir beden lazım.arkadaslarininda beni farketmesini istiyorsan bana bir beden bulmalısın.bedensizde beni asıl halimle görebilirsin fakat arkadaşların senin beni gördüğün gibi göremezler."onlarında görmesini istiyorum."

"Ozaman bize bir beden lazım.ölü olan bir beden olmaz onun için kara büyüler kullanılması lazım bize canlı bir beden lazım.canli bedene girmem daha kolay olur."dediğinde düşünmeye başladım .nereden bir beden bulabilirim .düşünürken bir anda gözüm pencerenin kenarında duran kargaya takıldı."LAYANA hayvan olurmu mesela karga "aaaa evet olabilir bak bu fikir hiç aklıma gelmemişti.ama söyle bişey varki beni kendi halimle değilde o hayvan olarak gorebileceksin.arkadaslarinla ve sen sesimi hayvanın bedeninde duyabilirsin."

"Tamam ozaman yapalım."dedikten sonra pencereyi açıp kargayı içeriye aldım."peki şimdi ne yapicam"diye sordum."bulunduğun yere oturup eline kesici birşey al."dediğinde etrafına bakındım etrafta hiç kesici birşeyler yoktu.gozum biranda komidinin üzerinde olan bardağa takıldı .bardağı yere atıp kırdıktan sonra bir parça cam aldım." LAYANA aldım şimdi ne yapmalıyım"

"Elini kesip kanınla çember yapıp kargayı çemberin içine koy.bende o çemberin içinde olacağım yaptıktan sonra sen çemberin içinden çık.kaninin birazını kargaya sür ve iki elini çemberin çizgisinin üzerine koy.ellerin hem çemberin içinde hemde dışında olacak şekilde yerleştir ve yapmak istediğin şeyi düşün.canin biraz aciyabilir."

"Olsun birşey olmaz yeterki işe yarasın "dedikten sonra camla sol avucumun içini kestim.sag işaret pamagimla elimdeki kanı alarak yerde çember çizdim.kargayi çemberin içine koyduktan sonra cem erin içinden çıktım."LAYANA çemberin içinde misin "diye sordum.

"Evet içindeyim Mia "dediğinde "tamam başlıyorum "deyip parmağımda olan kanı karganın tüylerinin üzerine sürdüm.iki elimide LAYANA'nın dediği gibi hem içeride hem dışarıda kalacak şekilde çizginin üzerine koydum. Şuanda bu aşamaya kadar hiç birşey hissetmiyorum.sadece yapmam gereken tek bir şey vardı oda yapmak istediğim şeyi düşünmek.o küçük kızın ruhunun karganın içine girdiğini düşündüm.birden damarlarım kalinlasip siyah renk oldular.bir anda başım yukarıya doğru diklendi.her yerim acımaya başladı.nerdeyse damarlarım patliyacakti.daha fazla dayanamayıp çığlıklar atmaya başladım.ciglik seslerimi duyan arkadaşlarım hızlıca odamdan içeriye girdiklerinde şok olmuş bir şekilde bir bana birde kanların olduğu yere bakıyorlardı........

BÖLÜM SONU ☠️