14.BÖLÜM / LUNA 🌓

Neydim ben yoksa bende onlar gibi birer katil cadı mıydım.masum insanları avlayıp onlarla besleniyormuydum.

Yooo hayır ben onlar gibi değilim.asla insanlara zarar vermem. Onları bir avım olarak görmem.ben avcı değil kahraman olmak istiyorum.ben bir cadı değil sıradan bir insan olmak istiyorum. Ay olduğum gibi güneşte olmak istiyorum.ben hem gece hemde gündüz olmak istiyorum.

İsabellenin söylediklerine karşı donup kalmıştım.

Her gün yeni şeyler ve farklı bilgiler ediniyorduk.

Her gün geçtikçe benim canım dahada çok yanıyordu.çünkü her seferinde istemediğim şeyler meydana geliyordu.

Bedenimi hafifçe silkeleyip kendime gelmiştim.

Lucas sessizliği bozarak sordu "mia gücünü kontrol edebiliyor musun ?"

"Sanırım ufak tefek şeyler yapabiliyorum .az önceki gibi"

"Saol Mia yaaa senin sayende kurtulduk .az kalsın sabaha hepimiz ölüyorduk"dedi Alvin.

"Yapmam gereni yaptım "dedim.

"Benim anlamadığım bir şey var bu cadı senden neden korkup kaçtı.bizden daha güçlü değil miydi bunlar."dedi isabelle.

"Şimdi Mia bu cadı sana gölge cadısı demişti.neden kütüphaneye gidip araştırmıyoruz.belki birşeyler buluruz."dedi nigel.

"Güzel fikir hadi kütüphaneye gençler "dedi Alvin.

Birlikte kütüphaneye gidip olabilecek bütün kitaplara bakmaya başladık.hepimiz harıl harıl gölge cadısı adında birşeyler arıyorduk.

Henüz hiçbirimiz birşeyler bulamadık.

"Arkadaşlar birşey buldunuz mu ?"dedim.

"Kitap bitti ben birşey bulamadım"dedi Lucas.

Ardından alvinde "yok" dedi.

İsabelle,nigelde aynı şekilde bulamadıklarını söylediler.

"Kitapta gölge cadısı ile ilgili hiçbir şey yok.adı bile geçmiyor."dedi Lucas .

"Nasıl yaaa nasıl hiçbir bilgi olmaz "dedi Lucas .

Karanlık tarafımdan bir ses işittim bundan sonra sana gölge diye hitap edeceğim.

"Mia gücünü test etmek için ölüm cadısı yeşil cadıyı gönderdi.onlarda senin hakkında bir bilgiye sahip olmadığı için birşey yapamıyorlar.tıpkı sizin gibiler. Sizin onları araştırdığınız gibi onlarda seni araştıracaklar.ben öğrendikçe sana söyleyeceğim."dedi gölge.

"Tamam .bundan sonra sana gölge diyeceğim bir sakıncası olmaz umarım."dedim içten.

"Tabi istediğin şekilde seslenebilirsin"dedi gölge.

"Şu konuya açıklık getireyim seninle konuşmam gerekiyor "dedim

"Tamam"dedikten sonra sesi kesildi .

"Arkadaşlar yeşil cadının burada olmadı beni ve gücümü test etmek içindi.nasıl ki biz onları araştırdıysak onlarda beni araştırdı.sonuç olarak benimle ilgili bir şey bulamadılar."dedim.

"Sen bu sonuca nasıl vardın "dedi Alvin.

"Öyle hissettim.sizcede mantıklı değilmi."dedim.

"Bence mantıklı"dedi isabelle.

"İyide madem kitapla gölge cadısıyla ilgili birşey bulamadık.adı bile yok.onlar senin gölge cadı olduğunu nereden biliyor."dedi nigel.

"Çok güzel bir soru .bunun cevabını bende bilmiyorum.öğrenince sizede söylerim."dedim

"Nederen öğreneceksin ki"dedi Alvin.

"Öğrenirim işte biyerden siz boşverin şimdi .bugünlük bence bu kadar yeter dinlenelim yarın olsun o zaman kaldığımız yerden devam ederiz."dedim.

"Peki size iyi geceler "dedi Alvin.

Ve isabelle ile birlikte odalarına geçtiler.

"Mia bekledim seni o kadar ama gelmedin."dedi nigel.

"Biraz işlerim vardı oyuzden gelemedim."

"Peki şuan işin varmı"

"Var .layanayı bekliyeceğim beni beklemene gerek yok sen uyu"dediğimde Lucas aramızdan ayrılıp odasına geçti.

"Peki madem iyi geceler Mia "

"Sanada iyi geceler nigel".

Terasa çıkıp layananın gelmesini bekledim.

Onu beklerken gölgeden birazdaha bilgi alabilirim.

"Heyy gölge orada mısın?"

"Buradayım Mia"

"Gölge lucasta bir farklılık hissettim sende hissettinmi.sanki gücümün bir parçası ondada var gibiydi."

"Evet Mia onda bir tuhaflık var "

"Nasıl bir tohaflık"

"Ona baktığımızda gölgesini göremeyiyorum."

"Bu kötü bir şey mi peki."

"Bende bilmiyorum ilk defa gölgesiz biriyle karşılaşıyorum".

"Vayy demekki seninde bilmediğin şeyler oluyormuş.gölge sence onları yenebilirmiyiz."

"Sen veya ben ikimiz ayrıyken çok güçsüzüz.ama eğer biz olursak bizi kimse durduramaz."

"Anladım"dediğimde layananın terasa doğru uçtuğunu farkettim.yanıma konup.

"Mia abla benimi bekliyordun."

"Evet seni bekledim."

"Neden saat çok geç oldu".

"Sana sormam gereken bir şey var .ama önce olanları anlatayım "

"Abla olanları az önce bir kargadan dinledim bizim evin dışındaymış.bende duyar duymaz geldim.başın saolsun."

"Cadıları da biliyorsun ozaman "

"Evet biliyorum birkaç karga şans eseri görmüş .sonra bir anda yok olmuşlar."

Bizde yeşil cadıyla karşılaştık bana gölge cadısı dedi."

Kekeleyerek cevapladı "nasss ne ne dedi"

""Gölge cadısı dedi.üstelik hiçbir kitapta ne bir bilgi nede adı geçiyor.sen bir şey biliyormusun."

"Biliyorum "

Şaşırarak sordum "biliyormusun "

"Evet o üç cadı varya onlar da senin gibi taşıyıcıydılar.

İlk taşıyıcı ölüm cadısıydı darknessin ruhunun bir parçası onu ölüm cadısına dönüştürdü.

İkincisi ateş cadısı üçüncüsüde yeşil cadı."

"Peki darkness neden ruhunu onlardan geri almadı "

"Darknessle anlaşma yaptılar sonsuza kadar senin hizmetinde olacağız diyerek "

"Peki ben bana neden şaşırdın"

"Gölge cadısı bir efsane .uzun yıllar önce senin gibi olan bir kız çocuğu vardı adı lunaydı.normalde taşıyıcılar asıl semptomlarını senin yaşında gösteriyordu luna ise çok küçük yaşta büyük semptomlar gösterdi.diğer taşıyıcılardan çok daha güçlü ve farklıydı.

Gölgeleri kontrol edebiliyordu.tıpkı senin gibi"

"Layana sen ağlıyor musun sesin tohaf geliyor yoksa lunayı tanıyormuydun."

"Evet luna benim çok yakın bir arkadaşımdı."

"Sonra ne oldu."

"Darkness onu öldürdü.ben ve darknessden başka kimse gölge cadıyı bilmiyor."

"Cadılar öğrenmiş"

"Darkness söylemiştir.bir şekilde iletişim halindeler henüz nasıl olduğunu çözemedim ama bir tahminim var ölüm cadısı olabilir."

"Yarın bizimkilerede bunladı anlatalım onlarda bilsinler.arkadaşın için gerçekten çok üzgünüm.layana hadi uyuyalım sende çok yorgunsundur.odamda nigel var .istersen yatağıma yatabilirsin"

"Peki sen "

"Lucasın yanına gideceğim"

"Oooooo Lucas abinin yanınamı "

"Layana hadi uç bakıyım "

"Tamam abla yaa uçtum ben "

Gülümseyip çatıdan ayrıldım.lucasın odasının önünde durup kapıyı çalıp çalmamak arasında kaldım.bence uyuyordur uykusundan uyandırmak istemem.usulca kapıyı açıp içeriye girdim.yatağa doğru yaklaştığımda kıpırdamıyordu.yorganı kaldırıp yanına uzandım.açılan üzerini kendimle birlikte örttüm.

Yüzüne doğru dönüp yüzünü seyrederek uyumak istedim.elim istemsizce lucasın yüzünde dolanıyordu.kendime engel olamıyordum.onu izlemek o kadar güzelki.içime ayrı bir his ayrı bir güzellik katıyordu .onunlayken hiç çığlık sesleri duymuyor ve aynı zamanda kâbus yerine rüya görüyordum.nigel ile olduğumda ona baktığımda bunları hissetmiyordum.bana iyi gelmiyordu tam tersi kötü geliyordu. Ben ise inatla bana iyi geldiğine kendimi inandırmaya çalışıyordum .nigel bana iyi gelmiyormuş.kendimi bir yalana inandırmışım.gerçeklerkden uzaklaşmışım.bana iyi gelen biri varken neden nankörlük edeyim ki Odadaki şamdan yandığı için yüzünü hafifçe görebiliyordum.gözlerini açıp.mavi gözleriyle bana bakıyordu .hızlıca beni kolunun altına alıp kendine çekti.hafif uykulu sesiyle "böyle uyuyalım olurmu "dediğinde cevap veremedim.

"Bu sessizliğini evet olarak kabul ediyorum"dediğinde tebessüm ediyordum.

Birbirimize sıkıca sarılıyorduk.onun kollarının arasından ayrılmak istemedim.onun ile birlikteyken hep mutlu oluyorum.gülmek istiyorum.lucası ilk gördüğümde de farklı bir şeyler hissetmiştim.gün geçtikçe onu tanıdıkça bu his dahada kuvvetlendi.iyiki sizi tanıdım ve iyiki seni tanıdım.seninle ilgili merak ettiğim birşey var neden senin gölgen yok.neden biz senin gölgeni göremiyoruz.hafifçe başımı kaldırıp alnından öptükten sonra tekrar başımı göğsünün üzerine koydum.size söz veriyorum ne olursa olsun sizi koruyacağım, seni koruyacağım.ucunda ölsem bile yinede sizi kurtarmaktan asla vazgeçmeyeceğim.benim hiç arkadaşım olmadı.siz bana arkadaş oldunuz ,benim kardeşim de olmadı layana bana kardeş oldu.

Ve lucas kimse bana senin davrandığın gibi senin bana hissettirdiğin güzel şeyleri kimse bana hisettirmedi.gücümü yavaş yavaş kullanmayı öğrendim gölge sayesinde.ama ölmemek için çok dikkatli olmam gerekiyor aksi halde sonum luna gibi olacak .....

# BÖLÜM SONU #

☠️