15.BÖLÜM / BÜYÜLÜ TAÇ 🌓

Gözlerimi ilk araladığımda Lucas hala yanımdamı diye baktığımda yanımda değildi.sanırım erken uyanıp salona inmişti.
Çalar saati elime alıp baktığımda çoktan öğlen olmuştu.erken inen Lucas değildi ben geç uyanmıştım.kimse beni uyandırmaya gelmemişti.yorgun ve uykusuz olduğumu bildiği için yoksa uyandırmaya mı kıyamadı ne kadar tatlı.solmdaki komidine baktığımda tepside özenli hazırlanmış olan kahvaltıyı gördüm.tepsiyi üzerime koyup afiyetle yemeğe başladım.hem yiyor hemde gülüyordum.ilk defa benim için kahvaltı hazırlanmıştı. Çok hoşmuş.

Kahvaltımı bitirdikten sonra hızlıca odama gidip duş aldıktan sonra dolabımın önüne geçtim.bugün diğer günlerden daha şık ve güzel olmak istiyorum .oyüzden gözüme ilk çarpan siyah mini elbisemi elime aldım.acaba bunu giyindiğimde Lucas ne tepki verecek .beni beğenirmi çok merak ediyorum.

Üzerimi giyindikten sonra birkaç takı takıp saçımı at kuyruğu bağladım.

Ne hayet bizimkilerin yanına gitmek için hazırdım.merdivenlerden aşağıya indiğimde bizimkiler beni farketmedi. Layana bizimkilere dünkü konuştuklarımızı anlatıyordu .hatta konu neredeyse bitiyordu .son konuşmalarınızı söylüyordu.

Nigel orada değildi.yanlarına oturup "günaydın arkadaşlar .bende size anlatmak için yanınıza geliyordum layana benden önce davranmış "

Dediğimde kimse söylediğimle ilgilenmiyordu baştan aşağıya beni süzüyorlardı.

"Mia bir yere mi davetlisin bizim haberimiz yok "dedi isabelle .

"Yooo bir yere davetli değilim."

"Niye böyle süslenip püslendin ozaman ."dedi isabelle.

"Öylesine ya kendim için bir farklılık oldun diye "

"Haaa farklılık diyorsun yani"

"Evet aynen ."

"Yakışmış gerçekten "

"Teşekkür ederim isabelle."

"Mia abla çok güzel olmuşsun"dedi layana"

"Teşekkür ederim o senin güzelliğin"dedim.

Lucas hiçbir şey dememişti.acaba beğenmedi mi.?neden birşey demiyor yaa.o sırada nigel bize doğru gelmeye başladı.beni farkettiğinde "Mia çok güzel olmuşşsun elbise sana çok yakışmış "dedi.nigel.

"Teşekkür ederim nigel"diyerek hafifçe tebessüm ettim.

Nigel sürekli bana bakıyordu.sanki gözünü benden alamıyor gibiydi.lucas yanımda oturuyordu ani bir hareketle yanında olan yastığı bacaklarımın üzerine koyup kulağıma hafifçe fısıldayarak "yastık böyle kalsın"deyip kendini geri çekti.neden böyle yaptı şimdi.bir şeyemi sinirlendi.bir taraftan nigel bana bakıyor bir taraftanda Lucas bakıyordu.lucas daha fazla dayanamayıp kulağıma yaklaşıp fısıltıyla "seni odanda bekliyorum"dedikten sonra yanımdan kalkıp gitti.

Herkes durumun tohaf olduğunun farkındaydı fakat bildiklerini belli etmemeye çalışıyorlardı.

Ayağa kalkıp odama doğru ilerledim.lucas dolabının önünde dikilmiş benim gelmemi bekliyordu yanına gidip "Lucas bir sorunmu var "

"Evet var "

"Nedir"

"Elbisen"

"Ne olmuş elbiseye yoksa yakışmamış mı beğenmedin mi.?"

"Yooo çok beğendim yakışmışta"

"Ee o zaman sorun ne "

"Çok dikkat çekiyorsun"

"Neden dikkat çekmek suçmu "

"Evet suç başkalarının dikkatini çekiyorsan suç"

"Anlamadım"

"Sana bakmamaları gereken kişiler sana bakıyor film gibi seni seyrediyorlar "

Tebessüm ederek cevapladım"sen bu durumdan rahatsız mı oldun "

"Evet "

"Peki ozaman sen bana kıyafet seç istediğini şimdi giyineceğim olurmu "

"Gerçekten mi şimdi seçeyimmi "

"Evet seç istediğini"dediğimde dolabımdan bir kaç kıyafetimi çıkarıp baktıktan sonra ne hayet yarım saatlik arayıştan sonra aradığını bulmuştu. Pantolon ve gömleği uzatıp "bunları giyinebilirsin"

"Tamam "dedikten sonra elinden aldım.

"Ben çıkıyorum o zaman"dediğinde arkadını dönüp yürümeye başladı.

Arkasından seslenerek "bekle"dedim.

Dönüp bana bakarak "efendim "dedi .

Yanına gidip önünde durdum. "Teşekkür ederim."

Dedim.

"Ne için teşekkür ediyordum anlamadım . "

"Sabahki kahvaltı için teşekkür ederim çok lezzetliydi eline sağlık "dedikten sonra yanağına bir buse kondurdum .yanağını tutarak ben gideyim"dedikten sonra ne diyeceğimi beklemeden hızlıca odadan ayrıldı.

Sanırım utandı.yanakları kıpkırmızıydı.heo ben mi utanıcam birazda o utansın deyip kendi kendime gülmeye başladım.

Ben gülerken bir anda gölgem bana seslendi

"Miaa"

"Efendim gölge"

"Cadılar büyülü bir tacın peşindeler .onlardan önce biz bulmalıyız ele geçirirlerse hiç iyi olmaz "

"Peki ne yapmamız gerekiyor.ilk önce tacı elegeçirelim sonrasına bakarız."

"Tamam ben hemen bizimkilere haber vereyim" dedikten sonra hızlıca odadan ayrılıp telaşlı bir şekilde bizimkilerin yanına koştum ."arkadaşlar acil bir durum var "

"Ne oldu Mia nefes nefese kalmışsın "dedi isabelle.

Lucas bana yaklaşarak "iyimisin "diye sordu.

"Ben iyiyim arkadaşlar .cadılar büyülü bir tacın peşinde onu bulurlarsa hiç iyi şeyler olmayacak"dedim.

"Büyülü tacı cadılar nereden biliyor ve asıl soru şu ki sen nereden biliyorsun.ben ve lunadan başka kimse bilmiyordu."

"Aaa şey yaaa öğrendiğinizde benden korkarsanız"

"Korkmayız sadece doğruyu söyle yeter"dedi Alvin.

"Peki .ben kendi gölgemle konuşuyorum.yani karanlık yanımla"herkes şaşırmıştı.

"İyide karanlık tarafım dediğin bize dost değilde düşman olması gerekmiyormu"dedi nigel.

"Evet bende öyle biliyordum .ama her defasında bana yardım ediyor.sen yaralandığı da nigel sonra o cadıyı bulmamız bilmediğimiz şeyler hakkında bilgi vermesi hepsi onun sayesinde."

"Eğer sen ona inanıyorsan bizde sana inanıyoruz "dedi isabelle.

"Layana bildiğin birşey varmı büyülü taçla ilgili."

"Evet .size bahsetmiştim ya lunadan .ölmeden önce gücünü bir taca aktardı."

"Nasıl aktardı derken "dedi Alvin

" kısacası luna ve mianın güçleri benzer eğer o tacı bulurlarsa şartlar eşitlenicek tacı takan kişi gölgelere hükmedebilecek."

"Oooo bu çok korkunç "dedi isabelle.

"Peki biz bu tacı onlardan önce nasıl bulucaz "dedi Lucas .

Dediğinde Gölge yine konuştu. "Arkadaşlar sessiz olun gölge konuşuyor."dedim .

Bu sefer gölgeye sesli bir şekilde karşılık verecektim.artık arkadaşlarım da biliyordu.

"Mia eline kağıt ve kalem al "dedi gölge .

"Kalem kağıtmı napıcam onları"dedim.

"Dediğimi yap "diye bağıdı.hdmen çekmeceden kalem kağıt alıp koltuğa oturdum.

"Gölge aldım şimdi ne yapacam"

"Gözlerini kapat karanlık tarafının açığa çıkmasını iste ve gücünü kullandığında bedeninin nasıl olduğunu düşün "

"Tamam " dedikten sonra dediklerini yapmaya başladım.

"Mia şimdi gözlerini aç "dediğinde gözlerimi açtığımda gözlerimin kendi renginde olmadığını hissettim.gözlerim siyaha bürünmüştü.

"Mia gözlerin siyah "dedi isabelle.

Birden başım geriye giderek elim istemsizce kalemi alıp kağıdın üzerinde hareket ediyor ve birşeyler çizip karalıyordu.bir kaç dakika sonra ortaya bir resim çıkmıştı.resim bittikten sonra gözlerim normale dönmüştü.bizimkiler resme yaklaşarak "burasıda neresi böyle "

"Hiçbir fikrim yok "dedi Alvin.

Layana kağıdın üzerine uçup konduktan sonra

"Ben burayı biliyorum."dedi.

"Dur tahmin edeyim bolca tehlikeli ve yaratıklarla dolu değil mi.?"dedi Alvin.

"Evet nereden bildin"dedi layana.

"Tahmin etmek zor değil hiçbir zaman işimiz kolay olmaz '.dedi Alvin.

"Ee ne yapıyoruz şimdi"dedi nigel .

"Şuan birşey yapamayız .sabah ki vakti beklememiz gerekiyor.yaratıklsr o zaman uyuyorlar.ve bizim de orada hiç uyumamamız gerekiyor.o yüzden bence herkes odasına geçip dinlensin ."dedi layana.

"Peki o zaman öyle yapalım herkes odalarına dağılsın "dedim.

Herkes onaylamıştı.itiraz eden kimse olmadı.isabelle ve Alvin odalarına ilk çıkanlar oldu.

"Mia gelicekmisin odaya "

"Yoo hayır "

"Nerede uyuyacaksın "

"Bi yer bulurum ben sen merak etme beni."

"Üzerini neden değiştin sana çok yakışmıştı"dediğinde Lucas öksüre öksüre odasına doğru ilerledi.

"Neyse sana iyi geceler nigel.

"Sanada mia.seni hep bekliyor olacağım "

Dediğinde yanından ayrıldım.lucasın odasının önüne geçip kapıyı tıkladığımde Lucas "içeri gel" dedi. Odaya girip kapıyı kapattığımda lucasın yatağına doğru ilerledim. Bir anda Lucas karşımda üstü çıplak bir şekilde belirdi.hemen elimle gözlerimi kapattım.

"Madem müsait değilsin ne diye gel diyorsun"

Dediğimde üzerime gelip yatağın üzerine düşmeme sebep oldu.üzerime doğru eğilerek "beni dinleyip üzerini değiştirdiğin için teşekkür ederim "dedikten sonra yanağıma bir buse kondurdu.lucas üzerimden kalkıp elindeki t-shirtü giydi.tıpkı benim ona teşekkür ettiğim gibi oda bana teşekkür etmişti.yüzü gülüyordu gayet halinden memnun gibiydi.ben ise utanıyordum.o zaman utanan o iken gülen bendim.şimdi ise işler değişmişti.yatakta diklenip belimdeki ipleri çözdükten sonra yatağın içine girip yorganı üzerime aldım.çok geçmeden lucasda yatağın içine girip üzerini örttü.utanmıştım.şuanda yüzüne bakamazdım.arkamı ona döndüm.

Lucas ise beni kendine çekip kolunun altına alıp sarıldı."yüzünü görmeden uyuyamam arkanı bana dönme olurmu"dedi.

"Tamam "dedim

"Mia seni çok özledim."

"Özledin mi "dedim şaşırarak.

"Evet özledim.hemde çok "

"İyide uzun bir süre ayrı kalmadıkki"

"Bir saniye bile seni görmesem çok özlüyorum .elimde değil"

"Güzelmiş"

Dediğimde elini yanağıma getirip okşamaya başladı.

"Çok güzelsin "dedi kısık bir sesle.

Cevap vermedim sadece tebessüm ediyordum.

"Mia "dedi güzel sesiyle.

"Efendim Lucas "

"Seni öpebilirmiyim."

Şaşırarak anlasamda tekrar sordum "nasıl anlamadım"

"Seni öpebilirmiyim .eğer istemezsen arkamı dönerim."

Arkasını döneceğinden korktuğum için "öpebilirsin"dedim.

Lucas yavaş yavaş dudaklarıma yaklaşarak

"İyiki varsın "dedi.bende ona kısık bir sesle "sende iyiki varsın" dedim.dudaklarını dudaklarıma burnunu burnuma sürtüyordu.

Öpüyordu öpüyordum öpüşüyorduk.onu ve dudaklarını hiç bırakmak istemedim.sonsuza denk onunla bu şekilde durabilirdim.keşke daha önceden çıksaydın karşıma keşke daha önce tanısaydım.sanırım bu tanımlayamadığım his sevgiydi .bu güzel duygu aşktı.lucas ben kendimi sana kaptırdım,sana kapıldım. Geç farkettiğim için özür dilerim....

#BÖLÜM SONU#

☠️