11. BÖLÜM / ALYANS 🌓

Yine dünyam başıma yıkılmıştı.bu kez farklı olur diye düşünmüştüm; Benimle konuşur ,güler.

Ama olmadı her defasında kalbimi acıtmaya devam etti.bu acı lanetten dolayı çektiğim acıdan kat kat daha fazlaydı.

Bir gün beni seni sevdiğim gibi severmisin nigel.bir gün benim sana baktığım gözlerle sende bana bakabilirmisin. Söz veriyorum sana bir gün buradan birlikte kurtulacağız ve el ele olacağız bende sizin gibi sıradan biri olacağım söz veriyorum.

Lucasdan o sözleri duymak biraz olsun içimi rahatlatmıştı. Lucas ile birbirimize bakarken bir anda yanımıza bir karga geldi bu layanaydı.

Lucas layananın olduğunu farkederek önümden çekildi.

"Layana nerelerdeydin çok merak ettim seni"

"Kusura bakma uyuduğun için haber veremedim.etrafı inceliyordum.bilgi toplamak için"

"Bulabildin mi bari "dedi Lucas .

"Henüz birşey bulamadım.geçitten birimi geçti biri bu tarafa geçmiş .tanıdık biri değilmiş bir karga bana o şekilde söyledi."

"Evet nigel diye biri.mia'nın dünyadan arkadaşı"dedi Lucas.

Layana bana dönerek "şu bana anlattığın

Nigelmi"

"Evet o"dedim.

Lucasa dönerek layanayla yalnız konuşabilir miyim Lucas "

"Tabi"dedikten sonra yanımızdan ayrıldı.

Layananın yanına oturdum.

"Yani şimdi bu gelen yeni kişi nigel öylemi"

"Vay be özlemiştin de zaten "

"Yine aynı şekilde sana anlattığım gibi davrandı bana beni görmezden geliyor kaba davranıyor ve bana artık deli değilde korkutucu diye hitap ediyor. "zor günler geçirmiş olmalısın."

"Evet biraz öyle oldu.hep bir kardeşim olsun istemiştim.dertleşebileceğim.ağlıyabileceğim ve hatta gülebileceğim bir kardeşim olsun istemiştim.sana çok alıştım layana sen artık benim kardeşimsin seni ne olursa olsun koruyacağım."

"Sende benim için bir abla gibisin beni koruyacağını biliyorum.bende seni koruyacağım Mia abla"

Dediğinde ikimizde gülüyorduk.

"Abla üzülme artık nigelden daha iyi birini bulursun nede olsa çok güzel bir kızsın"

"İltifatın için teşekkür ederim ama ben nigelden başka kimseyi istemiyorum.bugün onu kurtarmama rağmen bana teşekkür etmek yerine hakaretler etti."

"Kurtarmak derken anlamadım."

"Lucasın canı bir şeye sıkıldı evden ayrıldı hava almak için sanırım.sonra isabelle bir görüntü gördü ikisinin tehlikede olduğunu onlar gittiler beni burada bıraktılar.ben ise yerimde durmadım yanlarına gittim son anda onlara yetiştim .trigonlar bizimkileri sıkıştırmıştı.sonra bir baktım aralarında tanıdık bir yüz var o güzel yüz nigeldi. Nigele bakakalmıştım. Sonra karnına bir darbe aldı ve yaralandı.yanıma gitmek istedim.yaratıklar heryerdeydi.etraflarını sarmıştı.ama beni fark ettikleri halde yanıma gelip beni öldürmeye çalışmadılar sanki planlı gibiydi.tuzak gibi yani.bende sesli bir şekilde neden yanıma gelmiyorsunuz pis yaratıklar yoksa benden korkuyor musunuz dediğimde bir anda yanıma üşüştüler .sonra bir ses duydum çirkin ve ürkünç bir sesdi.

"Yoksa sen trigonların sesinimi duyuyorsun"

"Evet bana darknessin süprisini beğendinmi senin için getirdi buraya dediler ve sonrada şimdi senin gözlerinin önünde arkadaşlarını parçalayacağız dedi.öfkelendim hemde fazlasıyla yanımdan ayrılıp arkadaşlarımın üzerine koşmaya başladılar istemsizce sol elim onlara doğru kalkıp hedef aldı.ve oldukları yerde hareketsiz duruyorlardı.gözlerim ve çevresi siyah ve siyah damarlarla çevrildi.bileklerimdeki damarlar belirginleşip siyah renk oldu parmak uçlarımda aynı şekilde.

Ben yaratıkların gölgelerini kontrol edebiliyordum onları gölgeleri tutuyordu benim emrimle.

Yine o çirkin sesi işittim bana bizi kendi gölegelerimizle mi öldüreceksin deyip dalga geçiyordu.bende öldükten sonra şuan söyliyeceklerimi darknesse nasıl iletirsiniz bilmem ama yinede söyliyeyim.kimse benim sevdiklerime zarar veremez ben olduğum müddetçe asla bu size bir ders olsun sevdiklerime bir daha asla dokunmamayı bilin dedim ve orada onları paramparça ettim.sonrada bayılmışım.ayıldıktan sonra hatırlamıyordum ama nedense sana anlatırken hatırladım herşeyi."

"Mia sen sandığımızdan da güçlüsün.bu bir tuzaktı.sana bilerek nigeli gönderdi aklının karışması için.gücün ne zamanlarda ortaya çıkıyor."

"Yani sanırım tehlikede olduklarında onları kaybedeceğimi düşündüğüm zamanlarda oluyor."

"Gücünü test etmek için ne kadar güçlüsün onu öğrenmeye çalıyor."

"Nasıl yani"

"Şöyleki gücünün kaynağını anladı öfke ve kaybetme korkusu .eğer kaybedeceğim birileri olmazsa gücün tükenecek karşı koyamayacaksın.oyüzden arkadaşlarını öldürecekti.işler değişti.çünkü oda senin gölge gücünü bilmiyordu.planını bozdun."

"Yani şimdi bundan sonra hedefi ben değilde sevdiğim insanları Yok etmek öylemi"

"Evet aynen öyle şimdiden sonra daha dikkatli olmalıyız nasıl ki senin yeni güçlerin varsa onunda olabilir ."

Hadi gel aşağıdakilere söyliyelim bilmeleri gerekiyor sen hepsini salona çağır ben orada bekliyor olacağım."

Dedikten sonra terastan ayrılıp oturma odasına geçtim .layanada bizimkileri çağırmaya gitti.

Hepsi tek tek gelip boş olan yerlere oturdular nigel ise en son geldi.

"Mia bir sorunmu var neden hepimizi buraya topladın"dedi Alvin.

"Arkadaşlar bugün yaşadığımız olayı hepimiz biliyoruz lafı fazla uzatmayacağız.

Size bir soru soracağım.benim güçlerim ne zaman beliriyor."

"Öfke ve kaybetme korkusu "dedi Lucas

Diğerleri de onayladılar .

"İşte darkness bunu biliyor .eğer kaybetmekten kortuğum kimse kalmazsa gücüm tükenecek oyüzden nigeli buraya getirdi .ve sizleri öldürecekti."

Hepsi şok olmuşlardı bunu beklemiyorlardı.

Nigel bir anda ayağa kalkıp yakama yapıştı.

"Ne yani bütün bu olanlar benim bu lanet yere gelmem herşey senin suçun .daha bana ne yapabilirsin"

Lucas hemen nigeli üzerimden çekti.alvin ve Lucas nigeli zor zaptediyordu.

"Herşey senin yüzünden dünyada seni gördüğüm yetmiyormuş gibi birde senin yüzünden burada kapana kısıldım.senden nefret ediyorum nefret senden ve sana ait olan herşeyden."

Dayanamayıp karşılık vermeye başladım.

"Senin sizin gibi olmamak benim suçummu benim yüzümden mi.ben her gün normal biri olmak için dua ediyorum.sıradan sizin gibi sade bir hayat yaşamak istiyorum .ama olmuyor ne kadar istesem de ne kadar çabalasamda olmuyor anladınmı, anladınızmı olmuyor olamıyorum.her gece bazen çoğu zaman çığlık sesleri duyuyorum.sabah uyandığımda sırtım tırmalanmış kanlar içinde uyanıyorum .siz geceleri mışıl mışıl uyuyup rüyalar görürken ben ise uyuyamayıp bağzende uyuya kaldığımda kabuslar görerek sabah uyandığımda ben ve yatağım kanlar içinde uyanıyoruz.

Herkes bana deli diyor ,psikolojisi bozuk akıl hastası diyor.beni kimse sevmiyor neden ben söyliyeyim çünkü farklıyım senden ,sizden,herkesden farklıyım korkuncum ,ürkütücüyüm . yaa beni ailem sevmiyor siz niye sevesinizki.ben yaşadığım süre boyunca anne ve baba sevgisi nedir bilmiyorum .şuandada yanlarında yokum ya beni hiç önemsememişlerdir bile.ben onlar için ha varım hada yokum .umurlarında bile değilim.belki kardeşim olursa o beni sever dedim.ama ailem ne düşünüyor biliyormusunuz ya oda bana benzer diye istemiyorlar.

Ya bu yaşadıklarım size kolay mı geliyor.ya siz benim yaşadıklarımı birazını yaşamış olsaydınız çoktan ölmüştünüz.

Defalarca intaar etmeye çalıştım kendimi öldürmeye çalıştım .ve hiçbirindede başarılı olamadım.çünkü darknessin ruhunun bir parçasını içimde taşıdığım için duyduğum çığlık seslerin sahipleri beni koruyorlardı.

İşte ben ölmeyi bile beceremiyorum artık.nigel senden ne öğrendim biliyormusun.gülmek ve mutlu olmak bana göre değilmiş ben bunu anladım.benim ait olduğum yer burası.ben karanlığa aidim aydınlığa değil.ben güneşe ait değilim ben aya aidim."dedikten sonra arkamdaki koltuğa oturdum.gözlerimdeki herbir damla sert sert yere damlıyordu .

Nigel sakinleşmiş bizimkiler onu bırakmıştı.bu şekilde karşılık vereceğimi hiç düşünmemişti.önceden sadece susup bir köşede ağlardım asla ne olursa olsun karşılık vermezdim.şimdi ise işler değişti.hafifçe yanıma yaklaşarak hiç beklenmedik bir şey söyledi.

"Özür dilerim Mia ben bunları bilmiyordum.gerçekten özür dilerim .beni ve benim gibi sana kötülük edenleri affet olurmu."

"Dilim sizi affettiğini söylesede kalbim sizi affetmek istemiyor.hee ne kadar sana ... Neyse boşver ."

"Cümlenin devamını getir sana .."

"Artık bir önemi yok"dedim.

Artık kimse konuşmuyordu herkes sessizdi.

Birden dışardan sürü halinde karga sesleri yükselmeye başladı.ve o çirkin sesi tekrar işittim.

"Seçilmiş kişi dışarda seni bekliyoruz sana darknessin süprizi var"dedi çirkin ses.

"Mia noldu bi ses mi duydun "dedi Lucas.

"Evet trigonların sesi.bana darknessin bir süprizi varmış dışarda."

Dedikten sonra evden çıkıp etrafa bakındım.kalkanın diğer köşesinde üç tane trigon bize bakıyordu.

Kalkana yaklaşarak çirkin sesin sahibine baktım.

Trigon elindekileri önüme attı.

Elime alıp baktığımda bunlar anne ve babamın alyanslarıydı.alyanslar kırmızıyla boyanmış gibiydi.ama üzerindekiler boya değil beni korkutan kandı.

Çirkin ses yeniden konuştu.

"Darkness mesajını aldı.ve sanada şu mesajı iletmemi söyledi.yanındakileri koruyabilirsin peki ya yanında olamadıklarını diye söyledi.

Bunları sana hediye etti"dedikten sonra trigonlar yanımızdan ayrıldı.

Yere çökmüştüm.alyansları sıkıca kavrayıp kalbime gömerek hayır bu mümkün değil ailem ölmüş olamaz yoo yooo gerçek değil .inanmıyorum.omzumda bir el hissettim

"Mia çok üzgünüm "dedi isabelle.

"Hayır benim ailem ölmedi biliyorum ölmedi hala yaşıyorlar .bu bir kabus dimi uyanmak istiyorum.evet evet kesin kabus görüyorum"dedikten sonra ayağa kalktım.ve şu sözleri bağırıp çağırarak söyledim."seni bulup öldürücem darkness ailemin ölmesine sebep olan herkesi bulup tek tek işkence ederek öldürücem.duydunmu beni duydunmu."

Dedikten sonra başım hafifçe dönüyordu.ayakta olan ben bir anda yere yığılmıştım. Ağlamaya alışkın olan gözlerim artık kapanmıştı...

# BÖLÜM SONU ☠️ #