12.BÖLÜM / 3 CADI 🌓

İnanması zor ve asla olmasını istemediğim bir şey duydum benim anne ve babam ölmüşmüydü.daha doğrusu öldürülmüşmüydü.
Gözlerim hafifçe aralanıyor .başucumda bulanık gördüğüm biri belirdi.görüntü iyice netleştikten sonra başucumda olanın Lucas olduğunu anladım .eli saçlarımdaydı okşuyordu.bir müddet ona bakındım.uyandığımı farkettiğinde elini saçlarımdan çekti.yataktan hafifçe diklenerek "Lucas çok kötü bir kabus gördüm"

"Ne gördün Mia anlatmak istersen dinlerim."

"Ailem ,ailem ölmüştü darkness öldürtmüştü.hediye olarak da bana ailemin kanlı alyanslarını göndermişti.ohh bee rüyaymış .gerçek diye o kadar korktumki sana anlatamam."

"Şeyy miaa rüya değildi malesef hepsi gerçek"

"Yoo yoo gerçek değil rüyaydı sadece biraz gerçekçiydi"

Lucas omuzlarından tutarak "keşke rüya olduğunu söyleyebilseydim."

Gözlerim dolmuştu. Ayağa kalkıp isabellenin sesinin olduğu yöne salona ilerledim.lucasda peşimden geldi.

Herkes salondaydı.isabellenim önüne geçtim.

"Mia uyanmışsın"dedi isabelle.

"Şimdi sen beni bırakta geçmişi görebilir misin onu söyle.bir nesneye dokunup önceden olan biteni görebilir misin."

"Şey Mia hiç sanmıyorum daha önce hiç öyle bişey yapmadım ve denemedim.geleceklerden saniyelik görüntüler görebiliyorum.istemsizce oluyor elimde olmadan ama istersen seni. İçin deneyebilirim."

"Tamam o halde alyanslar nerede "

Lucas zincire geçirmiş alyansaları bana uzatarak.kolye olarak kullanırsın diye düşündüm"

Elinden alıp "teşekkür ederim"dedim.

Yüzükleri isabelleye uzattım.isabelle elimden yüzükleri alıp sıkıca kavrayarak gözlerini yumdu.bir müddet o şekilde durdu.

Gözlerini açıp bana bakarak "Mia üzgünüm olmuyor deniyorum olmuyor yapamıyorum "

Dedikten sonra kollarını aşağıya indirdi.

"Pes etme lütfen birazdaha dene "

"Peki"dedikten sonra denemeye devam etti.

Hala herhangi bir gelişme yoktu.tam pesedeceğini anladığım anda omzundan tuttum.

Bu sefar gözlerim beyaza bürünmüştü.ikimziinde başı geriye doğru eğildik.

"İsabelle burası benim evim bunlarda anne ve babam.annem yemek yapıyor babam ise TV karşısında gazetedeki bulmacaları çözüyordu.

Bir anda pencereden biri belirdi bir kadın ama sanki bu dünyadan değil gibiydi.gözleri kırmızıydı.parmakları ise ince ve uzundu normal bir insan parmağına göre fazlaca uzundu.

Ailemi birden tek eliyle havaya kaldırdı ağzı kocaman açıldı ve ateş püskürdü.ailemi ve evimizi yakıp kül etti.aişemin yanına gidip parmaklarından alyanslarını çıkardı.

Engel olmaya çalıssamda engel olamadım.

Pencereden Kadının gittiği yönü takip ettiğimde

Yanında başkalarıda vardı.üç kişiydiler.yüzlerini tam net göremeden görüntü kayboldu ve başlangıç noktasına geri döndük.

Elimi hemen isabelleden çektim.

"Az önce ne oldu öyle "dedi Alvin.

"Aynen o kadar seslendik size cevap vermediniz "

"Geçmişi gördük mianın ailesinin nasıl öldürüldüğünü"dedi isabelle.

"İyide bu nasıl mümkün oldu.ikinizinde gözleri beyaz oldu ."

"Bende nasıl oldu bilmiyorum ama ne olduysa Mia bana dokunduktan sonra oldu ."dedi isabelle.

"Kütüphanenizde yaratıklarla ilgili bi bilgi resim birşey varmı ne olduklarına dair"

"Evet birkaç kitap vardı."dedi Lucas

"Hadi kütüphaneye "dedikten sonra hepbirlikte kütüphaneye ilerledik.lucas raflardan o kitaplaeı bulmaya çalışıyordu.

Bir kaç tanesini verip ortamıza masaya bıraktı.

"Ne arıyoruz "dedi nigel.

"Parmakları ince ve uzun olan insan parmağından daha uzun.gözleri kırmızı öyle birşey işte "dedim.

Hepbirlikte bakıyorduk .Lucas sayfayı çevirdiği de isabelle "işte bu" diyerek sayfayı tuttu

"Mia buydu değilmi yanlış olmasın"dedi isabelle .

"Evet buydu."dedim.

Lucas sayfadaki yazıları okumaya başladı "ateş cadısı .varlığı mevcut ama henüz hiçbir gözle görülmemiş saklanması iyi bilirler .

Beslenme şekli avını yakarak beslenir.oldukça tehlikeli ve yakıcıdırlar.zayıflığı bilinmiyor."

"Ne bu şimdi ne saçma ilk defa duyuyorum "dedi Alvin.

"Aynen bende kardeşim"dedi Lucas .

"İki kişi daha vardı.mia sen hatırlıyor musun"dedi isabelle." yüzlerini pek hatırlamıyorum.mantar şeklinde bir şapkası vardı şapkasımda kurumuş ağaç dalları ve yaprakları vardı.göz çevresi sanki yosun kaplamış gibiydi.daha hatırlamıyorum"dedim.

"Ee kızım önemli detayları aklında tutmuşsum bu iyi bir şey "dedi Alvin.

Kitaplardan bakmaya devam ettik tam tarif ettiğim gibi birşey bulduk adı yeşil cadı.

Yaşam alanı orman.varlığı mevcut kimse tarafından görülmemiş. Avlanma şekli avına yeşil bir salgı püskürtür .bu sıvı avını felç eder. yuvasına taşır o şekilde kurbanlarını canlı canlı yer .buluntuğu ortamın rengini veya şeklini alıp kamufle olabilir.zayıflığı bilinmiyor."

"Lannn çok iğrenç ne bu yaa "dedi Alvin.

"Sıradaki ne hatırlıyor musunuz ?"dedi nigel.

"Evet .upuzun siyah saçları ve başında siyah iki boynuz vardı.gözleri ise mor renk."

Biraz sayfaları karıştırdıktan sonra Lucas bulmuştu ."buldum.adı ölüm cadısı "dedi Lucas

"Eee devamını okusana daha ne olabilir ne şaşırtabilir "dedi Alvin

"Edemiyorum "dedi Lucas.

"Neden "dedim.

"Çünkü adı haricinde başka bir bilgi yok "

"Ne demek yok "dedikten sonra kitabı elime alıp sayfaya baktım."gerçektende hiçbir bilgi yok."dedim.

"Ne yapıcaz peki "dedi isabelle.

"İyi tarafından bakalım en azından ne olduklarını biliyoruz buda iyi bir şey "dedim.

"Ee peki şimdi ne yapıcaz "dedi nigel.

"Henüz bende bilmiyorum.bekleyip neler olduğunu görücez.sizden başka kimsen kalmadı.geç oldu isterseniz uyuyun siz ."dedim.

"Benim uykum yok.uyumak isteyen uyuyabilir"dedi Lucas.

"Biz gidiyoruz biraz dinlensek iyi olur ."dedi Alvin.

İsabelle ile birlikte odalarına geçtiler.

"Mia dışarıya diğer kargalara bi sorayım belki bilen olur en ufak bir bilgi bile işimize yarayabilir"

Dedi layana.

"Peki layana çok geç kalma ama .ozaman bende terasa çıkıyorum biraz hava alacağım"dediğimde nigel ve Lucas ikiside bende dediler.

Şaşırarak "sizde mi tek olsam daha iyi.nigel sen benim odamda kalabilirsin.belki gelmem sabaha kadar terasta kalabilirim biraz düşünmeye ihtiyacım var."

"Peki dedi.ama yinede seni bekleyeceğim oda müsait olacak ."dedi nigel.

"Bende odama gideyim o zaman "dedi Lucas.

Oturma odasından ayrılıp herkes odalarına geçti.ben ise üçüncü kata çıkıp terasa girdim.terastaki eski püskü olan çift kişilik salıncağa oturdum.lucasın benim için ailemin alyansını kolye gibi kullanabilmem için zincir takmıştı .ve şimdi elim kolyemi sıkıca kavramış gözlerim ise gökyüzüne dalmıştı.birden terasın kapısı açıldı.yanıma birinin oturduğunu hissettim.kendine ait bir kokusu vardı.kim olduğunu bilsemde yinede soluma dönüp baktım.lucas yanımdaydı.

"Neden geldin yalnız kalmak istediğimi söylemiştim."

"Aslında yalnız kalmak istemiyorsun"

"Ee söyledim ya duymadınmı yalnız kalmak istiyorum düşünmem gereken şeyler var "

"Dilin yalnız kalmak istesede kalbim yalnız kalmak istemiyor"

"Çok biliyorsun .çok bilmiş seni"

"Şuanda burada terasta olman uykum yok demen sabaha kadar düşünücem demen bunlara inanmadım "

"Nedenmiş "

"Bizide kaybetmek istemiyorsun.oyüzden kendince bizi korumaya çalışıyorsun.bize belli etmeden tehlikeli bir şey varmı diye kontrol ediyorsun.gözlerinden uyku akıyor .yorgunluktan bitkin düştün."

"Anlaşılan çok belli ettim"

"Hayır seni çok iyi tanıyorum "

"Demek öyle.başka ne biliyorsun peki"

"Plan kuruyorsun aileni öldürenlerin hepsini öldürmek için ama planına bizi dahil etmiyeceksin herşeyi bizsiz yapacaksın."

"Yaaaa niye bu kadar iyi tanıyorsun beni şimdi yapamıyacağım senin yüzünden gözün hep üstümde olacak "

"Mia benim gözlerim geldiğin ilk günden beri üzerindeydi."

Gülümsedim.birşey diyemedim.bu cümlesi sanki hoşuma gitmişti.mavi gözleri mavi gözlerime bakıyordu.

Birden ellerimi tutup "Mia yalnız değilsin .ve hiçbir şeyi yalnız yapmak zorunda değilsin.sana yardım edip etmememiz bizim tercihimiz bırakta sana yardım edelim.ailenin intikamını birlikte alalım.tek başına olmaz cadılar çok güçlü özellikle ölüm cadısı ."

"Nereden biliyorsun."

"Patron olanlar genelde uzaktan seyrederler.patron olanlar sadece büyük patronu öldürmek için meydana çıkarlar.ve tohaf olan şu ki kitapta adından başka hiçbir bilgi yok.bu demek oluyor ki büyük bir güce sahip .darknessle nasıl işbirliği yaptılar bilmiyorum ama bildiğim tek şey güçlü olmaları."

"Doğru söylüyorsun.fevri hatalar yapmamalı planlı hareket etmeliyiz"

"Aynen öyle."

"Buarada kolye için saol tekrar.böyle daha iyi oldu."dedikten sonra gülümsedim.

Yavaşça sağ elini elimden çekip yanağıma dokundurdu.hafifçe ileri geri yanağımı okşuyordu."gülmek sana çok yakışıyor her zaman ne olursa olsun böyle gülümse olurmu"

"Her zaman gülmem için her zaman mutlu olmam gerekiyor."

"Ozaman her zaman mutlu olman için elimden geleni yapacağım"

Tekrar gülümsedim.bu gülüşüm diğer gülüşümden birazdaha fazla ve samimiydi.lucas yavaş yavaş dudaklarıma doğru yaklaşıyordu aramızda sadece bir santim kalmıştı.birden dudakları dudaklarıma değdi.utanmıştım hemen ayağa kalkıp arkama bile bakmadan hızlıca yanından ayrılıp odama doğru koşmaya başladım...

# BÖLÜM SONU #

☠️