4.BÖLÜM / LANETİN İZLERİ 🌓

İçimde bana ait olmayan karanlıklar var .sanki içimde bir karadelik var gibi.her karanlık gün geçtikçe bedenimi ,kalbimi ve aklımı içine çekiyor.bu hissi daha yeni yeni hissetmeye başladım.evet ölü ruhların sesini işitiyorum.her ne kadar onları görmesem de zihnim onları hayal edebiliyor.geceleri rüyalarımda sürekli kabuslar görüyorum.gormemek için çoğu zaman uyumamaya calissamda bunu başaramiyorum çoğu zaman hem uykunun hemde kabusun kollarında sıkışıp kalıyorum.cogu insan sabahlari gülerek mutlu bir şekilde kalksalarda ben her seferinde nefes nefese terlemiş ve kanlı bir şekilde uyanıyorum.nedenini. Bende bilmiyorum.ama şunu biliyorum ki diğer insanlardan farklı olduğum.ama bu farklılık benim için iyimi yoksa kötümü bilmiyorum.
Kendi dünyamdan bağımsız farklı bir evrendeyim her ne kadar imkansız görünse de bulunduğun yer dünya değil burası death Valley di! Etraf çok soluk tıpkı resmi çizilip sulu boyayla boyanmış gibi ve boya olarak kapalı tonlar kullanılmış.benim burada bu yerde bu insanlara ne işim var . dünyayı,ailemi ve arkadaşlarımı gerçi tam olarak aile ve arkadaşlarım olmasalar da hala onları seviyor ve değer veriyorum.onlarin vermediği ilgi ve değeri ben onlara vermek istiyorum.cunku biliyorum ilgisizlik değersizlik nasıl birşey benim yaşadıkları ,zorluklarını, mutsuzluğu mu onlar da çeksin istemiyorum.umarim bir gün herşey düzelir.umarim bu lanet yerden kurtulurum.umarımmm.gunduzleri bile karanlıkken geceleri nasıl aydınlık olabilir ki?...

***

Acıyla bir anda yere yığıldım.bu acı çektiğim diğer açılardan çok daha farklı ve oldukça güçlüydü.isabelle telaşlı bir şekilde arkadaşlarına dönerek "lanetlenmiş.bunlar bu izler lanetin işaretleri"

Acıyla isabelle'nin ne dediğini tam olarak anlayamasamda ne yani şimdi ben lanetlimiydim .kime göre ne amaçla lanetlendim.benim kimseye bir zararım olmadı lanetlenecek ne yapmış olabilirim ki? Onca insan varken neden ben neden?Lucas tedirgin bir şekilde "yoksa darkness'ın lanetimi .yoo yok yaaa olamaz böyle bişey bu imkansız .Lucas sencede öyle değilmi?"Lucas gözlerini kocaman açıp kendinden emin bir şekilde cevabı albino tatmin edemesede yinede o cümleyi kurdu."bende bu duruma inanmak istemezdim ama malesef bu durum ,bu izler darknessi işaret ediyor.daha önceden de bu izleri gördük hatırlamıyormusun.?"

Darkness de kimdi daha önce ne yaşamışlar.karanliklarla dolu olan zihnim iyice karışmaya başlamıştı.hissetmis olduğum karanlık acı kendiliğinden yavaşça hafiflemeye başladı.alvin ise lucasin söylediklerine gözleri dolmuş bir sekilde yanıtladı"evet daha önceden de yaşadık ruh taşıyıcıya gözlerimizle gördük bizzat şahit olduk.tekrardan 6 yıl önceki yaşadığımız şeylere dönmek istemiyorum.zaman ilerledikçe darkness dahada güçleniyor ve yenilmez yıkılmaz bir duvar oluyor. Her iki senede bir ortaya çıkıyor yani yeniden doğuyor gibi birşey .kac kişiyi kaybettik o karanlık yüzünden .zar zor yenebildik.tekrardan yenebilir miyiz bilemiyorum."

Kim bu darkness insanmi yoksa hayvanmi? İnsanları bu denli dehşee dusurende kimdi.bu bahsettikleri nasıl oluyorda yok olduktan sonra yeniden hayata dönebiliyor.zihnim iyice kana bulandı ben her ne kadar birşeyleri anlamak için kendimi zorlasamda hala anlayamadigim bir çok sey var.

İsabelle tedirgin bir yüz ifadesiyle"o zaman nasıl üstesinden geldiysek tekrar geliriz .bir kere başaran tekrar başarabilir.hemen umudumuzu yitirmeyelim."

İsabelle'nin söyledikleri tam olarak onları tatmin edemesede en azından birazda olsa tebessüm etmişlerdi.alvin ve isabelle beni kollarımdan tutup kanepeye oturttular.isabelle bana acıyan gözlerle bakıp"Mia acın varmı hala devam ediyormu."

"Biraz hafifledi.birazda iyiyim."dedikten sonra isabelle tekrardan sırtımı açıp baktı o görmüş olduğu siyah karanlık izler bir anda var olduğu gibi bir anda yok olmuşlardı.

İsabelle;"izler kaybolmuş.ayni diğer taşıyıcı da olduğu gibi kendiliginden oluşup kendiliğinden kayboluyor."

Daha fazla soylenilenlere dayanamayıp söze atladım."iyi güzel kendi aranızda konsuuyorsunuz ama biri bana burada neler olduğunu açıklayabilirim?ve ayrıca darkness de kim .ben neden buradayım."bunları söylerken hem sesim hemde bedenim çok ofkeliydi.ne soyliyeceklerini biran önce duymak istiyorum.diyelimki cevaplarimi aldım ya cevaplardan memnun kalmazsam ....

Hepsi bu tepkimi beklemiyormus gibi şok olmuş bir yüz ifadesiyle bana bakıyordu.bir müddet sessizlik kendini korusada isabelle sessizliği bozarak "Mia bütün merak ettiğin soruları tek tek cevapliyacagiz .konuya söyle gireyim burası dünya değil.cennet veya cehennemde değil.bu söylediklerimin ne başı nede sonu burası herşeyin ortası merkezî.ilk tanıştığımızdada sana söylemiştim burası Araf yani biz öyle isimlemdiriyoruz bizim gibiler burada ışıkların olduğu yerde bizim gibi olmayan kötüler ise karanlık tarafta."

Hala soylediklerine uydurma olarak baksamda söylediklerinde gayet ciddi duruyor .acaba onlar hakkımı yoksa ben delirdimmi.alvin söze girerek devam etti"darkness dediğimiz kişi ise karanligin ve kötülüğün lordu.biz ve bizim gibiler buraya bir bedelden dolayı gelir .kimisi suç işlemekten ,kimisi cinayetten kimisi de kendini oldurmekten .bizi soracak olursan üzerimize bir cinayet kaldı.yapmadigimiz bir şeyden dolayı suçlandik Ve ölen kişinin babası karanlık buyulerle bizi buraya lanetledi.dunyayla tamamen bağımiz koptu.sucsuz yere lanetlendigimiz için gezgin ruhlar olduk.simdi kesin merak ediyorsunundur ne demek diye söyle acikliyayim.gezgin ruh demek iki dünya ,iki diyar arasinda gezebilen demek .tabi burada olduğumuz süre kadar dünyada bulunamiyoruz .bazen 10 dk bazende 15 dk kadar durabiliyoruz."

Alvinin cümlesi bittikten sonra söze atıldım."siz birini öldürme suçuyla lanetlenip gezgin ruh olduğunuza göre darkness denen kişide kendini öldürdüğü için buraya mahkum mu oldu."

Dedikten sonra birbirlerine bakip bakıp durdular .

Alvin;"yani yaklaştın gibi sadece biraz eksik söyledin.soyleki kendini öldürdüğü için lanetlenip bu evrene düştü ve bu evren onun yüzünden oluştu.kara büyüler ,gölgeler her türlü ne kadar karanlık işler varsa hepsini yaptı.ve dahada güçlendi.suanda nerede olduğunu kimse bilmiyor.2 sene önce onu birlik olup geçici süreliğine yok etmeyi başardık.lakin her iki sene geçtiğinde dahada güçleniyor."araya girip sordum."peki tüm bu olayların benimle ne ilgisi var ben neden buradayım ."bu soruyu onlara ok gibi yönettiğimde alacağım cevabın kötü olmasından korkuyorum .her ne kadar cevapdan korksamda bundan kaçmamaliydim.

Lucas;"sanırım anlatılması en zor olan kısımda bana denk geldi.her iki senede bir darkness'ın ruhunun yarisi güçleriyle birlikte bir kişiye geçer .o kişi ilk önce çığlık sesleri duyar ,ardından kabuslar duyar bu şekilde ilk adım gerçekleşir.ikinci evrede ise gölge gezginleri görür . üçüncü evrede buraya haps olur.dorduncu evrede vücudunda siyah damar gibi izler oluşur.sonrasi ise meçhul kişiye göre değişkenlik gösterebilir.kimse ne olacağını bilemez. "

Gözlerim dolmuş bir şekilde "yani şimdi bu evreler bende gerçekleşti sonraki evrelerin ne olacağı belli olmaz öylemi.bu saçmalığa nasıl inanmamı bekliyorsunuz."

Lucas;"bu anlattıklarımın hepsinin sende mevcut oldugununu sende bende çok iyi biliyoruz.duyduklarını anlattığında seni deli ilan ettiklerini sevdiklerini teker teker kaybettiğini biliyoruz.biz senin yanındayız.deli oldugunuda düşünmüyoruz.zamani geldiğinde ki ne zaman olacağını da bilemeyiz darkness ortaya çıktığında ruhunu senin içinden aldığında aramızda büyük bir savaş çıkacak.bu sefer diğerinden daha güçlü olacağı kesin .umarım tekrar yenebiliriz."tedirgin bir şekilde sordum.:"peki içimden kendi parçasını aldığında ne olacak eski halime döne bilecekmiyîm."dediğimde bir müddet birbirleriyle bakıstıktan sonra tam Lucas ağzını açıp birşey diyecekken isabelle araya girdi."iyileşirsin sanırım.sen şimdi bunları düşünüp kafa yorma.biraz dinlenmelisin .bugün senin için epeyce yorucu geçti odaya gidip dinlen"

"Peki"deyip odaya doğru ilerledim.yataga uzanıp yorganı üzerime çektim.yeni tanıdığım arkadaşlar dinlenmemi uyumamı söylediler ama ben geceleri rahat uyuyamıyorum sürekli kabuslar ve sesler duyuyorum.bugun konuşulanlar hala zihnim almıyor.onca kişi arasından neden ben darkness'ın ruh tasiyicisiydim.bunu dünyadan birilerine anlatmış olsam kesinlikle bana deli raporu yazdırırlardi.

İsabelle'nin anlatımıyla

Herşeyi o kadar açıkça Mia ya anlatmayalım .

Lucas:"neden sonunda öleceğini söylemedim"

Alvin;"aynen bunu bilmesi gerekiyor."

"Çocuklar söylediğimiz de ne olacak sanıyorsunuz üzülüp kafasına takicak.durumu bu kadar kötüyken öleceğini söylediğimiz de ne olacağını düşünün.

Alvin;"gerçi doğru söylüyorsun sevgilim kız zaten perişan bide öleceğini söylersek iyice perişan olacak."

"Yarın ilk işimiz onu dünyaya götürmek buradan ne kadar uzak olursa onun için o kadar iyi .burada bizimle olması evrelerin hızlı oluşmasını sağlıyor.dunyada olursa evreleri daha yavaş oluşur ve darknessin ona ulaşması zor olur."

Lucas:"aynen biran önce onu buradan uzaklastiralim.neyse bu kadar konuşma yeter.yarin erken kalkıcaz haydi uyuyalım."

Alvin:"bence de uyuyalim.iyi geceler kardeşim."

Hızlı adımlarla odamıza doğru ilerledik .alvinle sevgili olduğumuzdan beri her akşam onunla birlikte uyuyorum.uzerimizi değiştirip kendimizi yatağa uykunun kollarının arasına teslim ettik.

****

Her ne kadar bir sağa bir sola dönsemde uyuyamıyorum.hickiriklarim boğazımda dugumlendiler.hala garip garip çığlık sesleri duyuyorum.cigliklarin geldiği yöne doğru baksam da kimseyi baktığım yerde göremiyorum.evimdeyken her gece korkup annemin yanına gittiğimde sürekli bana kızıp hatta. Bazen vurup beni tekrardan yatağıma gönderirdi.suanda eskisinden de fazla korkuyorum .çünkü burası benim evim değil.burasi bir yabancının eviydi.ciglik sesleri artmaya başladığında boynumda acılar hissettim.sanki birileri beni fırlamış gibi.daha fazla dayanamayıp yataktan hızlıca fırlayıp bulunduğum katın biraz ilerisinde bir oda gördüm .kapı yarıya aralikti.aradan odanın içerisine baktığımda yatakta iki kişiyi gördüm.isabelle ve Alvin birlikte sarılır vaziyette uyuyorlardi.isabellenin yanına gidemem.gelir gelmez aralarına girdiğim için benden nefret etsinler istemem.son kalan umudumda pek içler açısi olmasa da buna mecburdum.sonucta bir zaruretim vardı.ben diğer insanlar gibi değilim.isabellenin odasından ileriye doğru yürümeye başladım .koridorun son bulduğu yerde bir kapı belirdi.kapiyi açıp içeriye girdiğimde biri ışıkları hızlıca açtı.ve o beklemiş olduğum mağlum soruyu sordu."senin burada ne işin var.odalarimi karıştırdın istersen seni odana goturebilirim"dedikten sonra ayağa kalktı.

"Odamı karistirmadim.ben sadece ben sadececceeec"kekelemekten söyliyemedim Lucas dayanamayıp araya girdi."ne söyliyeceksen söyle ağzının içinde geveleme."dedikten sonra bir anda ağzımdan su cümle çıktı."seninle birlikte yatabilir miyim??"

Bölüm sonu ☠️