Bölümler 23Şu an: 9. Biraz Daha Yakın
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime · Okuduğun bölüm
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
-Yine önceki bölümleri okuyunca dedim ki 'artık karakter anlatımı olmalı' Güncelleme hayırlı olsunn. Keyifli okumalar-
-Pazartesi Sabahı-
Alarmım çaldığında telefonu kapatıp birkaç dakika daha yatakta kaldım. Hafta sonu boyunca Doğukan'la konuştuğumuz mesajlar aklımdan çıkmamıştı. Artık onunla eskisi kadar rahat konuşabiliyordum ama yine de aramızda adını koyamadığım bir şey vardı. Bazen bir mesajına hemen cevap vermek istiyor, bazen de fazla hevesli görünmemek için telefonu masaya bırakıyordum. İnsan kendi kendine neden böyle oyunlar oynar ki?
Hazırlanıp mutfağa geçtip kahvaltıyı hazırlamaya başladım.
Kahvaltımı bitirip çantamı aldım. Apartmandan çıktığımda hava serindi. Okula giden yol boyunca telefonum bir kez titredi.
Doğukan: Günaydın. Okula geliyor musun?
"Geliyorum."
Doğukan: Güzel. Kapıda bekleyeyim mi?
"Hayır, gerek yok. Az kaldı."
Doğukan: Peki. Yine de acele etme.
Telefonu çantama koydum. Yüzümde beliren gülümsemeyi fark edince hemen kendime geldim. Daha sabahın başında böyle davranmam normal değildi.
~Okul Bahçesi~
Nehir beni kapıda karşıladı. Yanında Doğukan da vardı. Beni görünce elini kaldırdı.
Doğukan: Sonunda geldin.
Tuğba: Daha zil çalmadı.
Doğukan: Ben de onu söylüyorum. Erken geldin.
Nehir telefonunu cebine koyup bize baktı.
Nehir: Siz ikiniz sabah sabah ne konuşuyorsunuz?
Tuğba: Hiçbir şey.
Doğukan: Çok önemli bir konu.
Nehir: Tabii, kesin öyledir.
Nehir'in imalı bakışlarına dayanamayarak sınıfa doğru yürüdüm. Doğukan da yanımıza katıldı. Koridorda yürürken çantamın fermuarının açık olduğunu fark etti.
Doğukan: Tuğba, çantan açık.
Tuğba: Aa, sağ ol.
Fermuarı kapatırken defterimin kenarı dışarı çıkmıştı. Doğukan defteri düşmeden tuttu. Küçük bir hareketti ama o an nedense dikkatimi çekti.
~kızım sen de her şeyden etkileniyorsun-
~İlk Ders~
Öğretmenimiz sınıfa girince herkes yerine geçti.
Ders boyunca tahtadaki notları yazmaya çalıştım. Arada bir arka sıralardan gelen kalem tıkırtısını duyuyordum. Doğukan'ın olduğunu biliyordum. Bir ara başımı çevirdiğimde bana bakıyordu. Göz göze gelince hemen önümü döndüm.
Dersin sonunda öğretmen ödevleri hatırlattı. Defterimi kapatırken Nehir kulağıma eğildi.
Nehir: Bence biri bugün dersten çok sana bakıyor.
Tuğba: Saçmalama.
Nehir: Ben bir şey demedim ki.
Tuğba: Nehir!
Nehir: Tamam, sustum.
~Öğle Arası~
Nehir ile birlikte kantinden aldığımız tostlarla bahçedeki banka oturduk. Birkaç dakika sonra Doğukan yanımıza geldi.
Doğukan: Yer var mı?
Nehir: Tuğba'nın yanına oturabilirsin. Ben zaten kalkacaktım.
Tuğba: Nehir, nereye?
Nehir: Su almaya.
Nehir'in uzaklaşmasıyla Doğukan yanıma oturdu. Bir süre ikimiz de konuşmadık. Sessizlik rahatsız edici değildi ama ne söyleyeceğimi bilemiyordum.
Doğukan: Bugün biraz sessizsin.
Tuğba: Her zamanki gibiyim.
Doğukan: Bence değilsin.
Tuğba: Beni bu kadar iyi tanıdığını nereden çıkardın?
Doğukan: Tanımaya çalışıyorum.
Cevap veremedim. Zil çaldı. Ayağa kalktım ve sınıfa doğru yürümeye başladım.
Tuğba: Bakalım. Beni gerçekten iyi mi tanıyorsun?
Sınıfa dönerken arkamdan geldiğini biliyordum. Bir şey söylemedi. Ben de dönüp bakmadım. Ama o gün ilk kez, okulun bitmesini istemediğimi fark ettim.
------
Arkadaşlar yakında kitabın finalini vereceğim 23. Bölüm final olacak yüksek ihtimal.
Görüşürüzz
Bölüm etkileşimi
