Kimsin Sen  -Yarı Texting- kitap kapağı

6. bölüm / 23

6. Küçük Sürprizler

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 23Şu an: 6. Küçük Sürprizler

~Cuma Sabahı~

Tuğba sabah alarmının sesiyle uyandı. Yatağından kalktı, elini yüzünü yıkadı ve okul kıyafetlerini giydi.
Bugün cuma olduğu için biraz mutluydu. Sonuçta iki gün boyunca okul yoktu.
Kahvaltısını yaptıktan sonra çantasını alıp evden çıktı.

Okula geldiğinde sınıfa geçti. Nehir çoktan gelmişti.

"Tuğbaaa! Günaydın!"

"Günaydın Nehir."

"Bugün neden bu kadar neşelisin?"

"Bugün cuma. Daha ne olsun?"

"Doğru valla. Hafta sonu geliyor."

Tuğba sırasına oturdu ve çantasından defterlerini çıkardı. Tam o sırada Doğukan sınıfa girdi.

"Günaydın."

Nehir cevap verdi.

"Günaydın Doğukan."

Tuğba ise başını bile kaldırmadı.

Doğukan onun yanından geçerken kısa bir süre durdu.

"Tuğba, günaydın."

Tuğba defterini açmaya devam etti.

Doğukan cevap alamayınca yerine geçti.

~İkinci Ders: Beden Eğitimi~

Öğretmen sınıfa girerek öğrencileri spor salonuna yönlendirdi.

"Hadi çocuklar, bugün biraz farklı bir etkinlik yapacağız. İkişerli eşleşeceksiniz. Birkaç çalışma yapacağız."

Öğrenciler kendi aralarında eşleşmeye başladı.

"Tuğba, benimle eşleşsene!"

Nehir, Tuğba'ya seslendi.

"Tamam, olur."

Tam o sırada öğretmen araya girdi.

"Bir dakika çocuklar. Bugün eşleşmeleri ben yapacağım. Herkes sırayla isimlerini beklesin."

Tuğba hafifçe iç çekti. Nehir'le eşleşemeyecek olması hoşuna gitmemişti.
Öğretmen isimleri okumaya başladı.

"Ali ve Mert."

"Elif ve Nehir."

"Tuğba ve..."

Öğretmen listeye baktı.

"Doğukan."

Tuğba'nın yüzündeki ifade bir anda değişti.

"Nasıl yani hocam?"

Öğretmen gülümsedi.

"Bir sorun mu var Tuğba?"

"Yok hocam."

Doğukan ise oldukça memnun görünüyordu.

"Benim için sorun yok hocam."

Tuğba ona ters ters baktı.

"Zaten sana soran olmadı."

Doğukan gülümsemesini gizlemeye çalıştı.

~Etkinlik Başlar~

Öğretmen öğrencilere eşli denge ve koordinasyon çalışmaları yaptıracaktı.

"İlk olarak eşinizle karşılıklı duracaksınız. Sonra birbirinize topu atacaksınız. Düşürmeden on kez paslaşmanız gerekiyor. Sonra bu tur biticek. 20 kez. Son iki grup kalana kadar devam. Önce alıştırma yapın."

Tuğba ve Doğukan karşılıklı durdu.

"Başlayalım mı?"

Tuğba cevap vermeden topu aldı. Doğukan hafifçe güldü.

"Konuşmuyor muyuz bugün?"

"Hayır."

"Tamam."

Tuğba topu Doğukan'a attı.
Doğukan tuttu ve geri gönderdi.

Bir, iki, üç, dört...

Tam sekizinci pası atacakları sırada Tuğba topu kaçırdı.

"Ah!"

Doğukan topu yerden aldı.

"Bir daha deneyelim."

"Sen at."

"Tamam."

Doğukan topu dikkatlice Tuğba'ya gönderdi. Bu kez Tuğba tuttu.

"Bak, oldu."

"Çok şaşırdım."

"Dalga mı geçiyorsun?"

"Biraz."

Tuğba istemeden de olsa gülümsedi. Fakat hemen yüzünü toparladı. Doğukan bunu fark etmişti.

~Dersin Sonu~

Öğretmen etkinliği bitirdi ve öğrencileri serbest bıraktı.
Doğukan, Tuğba'nın yanına yaklaştı.

"Bugün iyi iş çıkardık."

"Sen çıkardın."

"Beraber yaptık."

"Tamam Doğukan."

"Bir şey soracağım."

"Sor."

"Hafta sonu ne yapacaksın?"

"Evde olacağım. Neden?"

"Öylesine."

"Dediğim gibi senin öylesinelerin hiç bitmiyor."

Doğukan güldü.

"Belki bir gün anlatırım."

Tuğba cevap vermedi ve arkadaşlarının yanına gitti.

~Cuma Akşamı~

Tuğba eve geldiğinde çantasını odasına bıraktı. Üzerini değiştirdi, ellerini yıkadı ve salona geçti.
Biraz televizyon izledikten sonra mutfağa gidip kendisine bir şeyler hazırladı.
Tam odasına geçecekken kapı zili çaldı.

"Kim o?"

Kapıyı açtı. Kapının önünde kimse yoktu. Ancak yerde bir poşet vardı. Tuğba eğilip poşeti aldı. İçinde iki tane taze ekmek bulunuyordu.

"Bu ne ya?"

Etrafına baktı ama kimseyi göremedi. Poşetin içinde küçük bir not vardı.

'Güzel bir kahvaltı yapmayı unutma.'

Tuğba notu birkaç kez okudu.

"Kim bırakmış bunu?"

~Cumartesi Sabahı~

Tuğba kahvaltı hazırlamak için mutfağa gitti. Buzdolabını açtı ancak yumurtaların bittiğini fark etti.

"Harika. Şimdi markete mi gideceğim?"

Tam o sırada kapı zili çaldı. Tuğba kapıya yöneldi.
Kapıyı açtığında yine kimse yoktu. Bu kez kapının önünde küçük bir poşet vardı. İçinde bir kutu yumurta ve yanında küçük bir çikolata bulunuyordu. Poşetin içinden bir not daha çıktı.

'Bugün kahvaltısız kalmak yok.'

Tuğba şaşkınlıkla etrafına baktı.

"Bu ne şimdi? Kim yapıyor bunu?"

Telefonunu eline aldı. Aklına ilk gelen kişiye mesaj yazdı.

Doğukan: "Günaydın."

"Sen misin?"

Doğukan: "Ben miyim?"

"Kapıma birileri sürekli bir şeyler bırakıyor. Sen misin?"

Doğukan: "Ne bırakıyorlar?"

"Önce ekmek. Şimdi de yumurta ve çikolata."

Doğukan: "Vay be. Şanslısın."

"Doğukan, ciddi soruyorum."

Doğukan: "Benim olduğumu nereden çıkardın?"

"Bilmem. Aklıma sen geldin."

Doğukan: "Belki de değildir."

Tuğba mesajı okuyup telefonu masaya bıraktı.

~Cumartesi Öğleden Sonra~

Tuğba odasında kitap okuyordu. Birkaç saat sonra kapı zili yeniden çaldı.
Bu kez kapının önünde küçük, şık bir kutu vardı. Kutuyu açtığında içinde birkaç tane zarif bileklik ve bir çift küpe gördü.

Tuğba şaşkınlıkla kutuya baktı. İçinden çıkan notta ise yalnızca şu yazıyordu:

'Bunların sana yakışacağını düşündüm.'

Tuğba artık iyice meraklanmıştı.
Ekmek, yumurta, çikolata, şimdi de takı...
Bunları kim bırakıyordu? Üstelik kendisini tanıyan biriydi. Çünkü notlarda ona özel bir şekilde hitap ediyordu.
Telefonunu alıp yeniden Doğukan'a yazdı.

"Doğukan."

Doğukan: "Efendim?"

"Bir şey soracağım."

Doğukan: "Sor bakalım."

"Bir insan neden tanımadığı birine sürekli hediye gönderir?"

Doğukan: "Belki de tanımadığı için değil, tanıdığı için gönderiyordur."

Tuğba bu cevabı okuyunca duraksadı.

"Ne demek istiyorsun?"

Doğukan: "Belki seni mutlu etmek istiyordur."

"Kim olduğunu bilmediğim birinin hediyelerini kabul etmek istemiyorum."

Doğukan: "O zaman kim olduğunu öğrenmeye çalış."

"Zaten çalışıyorum."

Doğukan: "Kolay gelsin o zaman."

Tuğba telefonunu kapattı.

~Pazar Akşamı~

Tuğba hafta sonunu düşünüyordu. Kapısına bırakılan hediyeler hâlâ aklındaydı.
Acaba bunları Doğukan mı gönderiyordu? Ama neden?
Üstelik Doğukan'a hâlâ biraz kırgındı. Ona güvenmek konusunda da kararsızdı.
Tam yatağına uzanmıştı ki telefonuna bir mesaj geldi.

Doğukan: "Hafta sonun nasıl geçti?"

"Garip."

Doğukan: "Neden?"

"Birisi bana sürekli hediye gönderiyor."

Doğukan: "Şanslısın."

"Doğukan, bir şey saklıyorsun gibi geliyor."

Doğukan: "Belki de."

"Ne demek belki de?"

Doğukan: "İyi geceler Tuğba."

"İyi geceler."

Tuğba telefonunu kenara bıraktı.
Acaba bütün bu sürprizlerin arkasındaki kişi gerçekten Doğukan mıydı? Yoksa başka biri mi?
Bunu henüz bilmiyordu. Ama pazartesi günü onu bekleyen bir sürpriz daha vardı.

--------

Sizce bu hediye gönderen kişi kim? Cevabı belli ama neyse. Tahminleriniz--->Yorumlara

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

68okunma 29beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…