Bölümler 23Şu an: 12. Söylenemeyenler
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime · Okuduğun bölüm
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
~Perşembe Sabahı~
Sabah okula giderken kendime bugün hiçbir şeyi kafama takmayacağımı söyledim. Sonuçta Beste'nin mesajları Doğukan'ın geçmişiydi. Benimle ilgili olmayan bir konuyu büyütmemeliydim.
Bahçeye girdiğimde Doğukan beni bekliyordu.
Doğukan: Günaydın.
Tuğba: Günaydın.
Doğukan: Bugün daha iyi misin?
Tuğba: İyiyim.
Doğukan: Güzel.
Sınıfa birlikte çıktık. Nehir sıramızın yanında bizi görünce kaşlarını kaldırdı.
Nehir: Siz artık beraber mi geliyorsunuz?
Tuğba: Tesadüf.
Doğukan: Her sabah tesadüf olabilir.
Nehir: Tabii, tabii.
Ders başlayınca konuşma bitti. Öğretmenimiz yaklaşan sınav için konu tekrarı yaptırdı. Notlarımı alırken Doğukan'ın bir kâğıdı bana doğru ittiğini gördüm. Üzerinde küçük bir not vardı: “Bugün öğle arasında konuşabilir miyiz?" Başımı kaldırıp ona baktım. Sadece gülümsedi.
~Öğle Arası~
Bahçenin daha sakin bir köşesine geçtik. Doğukan ellerini cebine koymuştu. Bir süre konuşmadan durdu.
Doğukan: Beste'nin mesajları yüzünden aramızın değişmesini istemiyorum.
Tuğba: Aramız değişmedi.
Doğukan: Emin misin?
Tuğba: Sadece ne düşüneceğimi bilmiyorum.
Doğukan: Sana yalan söylemeyeceğim. Beste geçmişimdeydi. Ama artık onunla olmak istemiyorum.
Tuğba: Peki neden hâlâ sana yazıyor?
Doğukan: Bunu ben de bilmiyorum. Ona açıkça konuşmak istemediğimi söyledim.
Tuğba: Belki de bunu kabul etmek istemiyordur.
Doğukan: Olabilir. Ama bu benim kararımı değiştirmiyor.
Söylediklerini dinledim. Sesinde kararsızlık yoktu. Yine de içimdeki huzursuzluk tamamen geçmedi.
Tuğba: Bunu bana anlatman iyi oldu.
Doğukan: Bana güvenmeni istiyorum.
Tuğba: Güvenmek zaman alır.
Doğukan: Beklerim.
Zil çaldığında birlikte sınıfa döndük. Koridorun başında Beste'yle karşılaştık. Bizi yan yana görünce adımlarını yavaşlattı.
Beste: Doğukan, iki dakika konuşabilir miyiz?
Doğukan: Konuşacak bir şeyimiz yok.
Beste: Lütfen.
Doğukan: Beste, söyledim. İstemiyorum.
Beste'nin bakışları bana kaydı.
Beste: Senin yüzünden böyle davranıyor.
Tuğba: Sinirini bana atma Beste.
Beste: Daha ne kadar böyle sürecek bakalım.
Doğukan araya girdi.
Doğukan: Yeter. Tuğba'yla konuşma şekline dikkat et.
Beste hiçbir şey söylemeden uzaklaştı. Ben de sınıfa girdim. Doğukan arkamdan geldi.
~Okul Çıkışı~
Nehir'le kapıya doğru yürürken Beste'yi uzakta gördüm. Telefonunu elinde tutuyor, ara sıra bizim tarafa bakıyordu.
Nehir: Bence bu kız kolay vazgeçmeyecek.
Tuğba: Ben de öyle düşünüyorum.
Nehir: Peki sen?
Tuğba: Ben ne?
Nehir: Doğukan'ı gerçekten önemsiyor musun?
Cevap vermedim. Nehir de üstelemedi.
Eve döndüğümde telefonuma Doğukan'dan mesaj geldi.
Doğukan: Bugün olanlar için üzgünüm. Seni rahatsız etmesini istemem.
"Ben iyiyim. Sen de kendini yorma."
Doğukan: Yine de bilmeni istiyorum. Benim için önemli olan sensin.
Mesajı birkaç kez okudum. Cevap yazmak için klavyeyi açtım ama sonra vazgeçtim. Bazen insanın kalbini en çok, tam da duymak istediği sözler şaşırtırdı.
------
Beste yine bir şeyler karıştırıyor...
Sonraki bölümde görüşürüzz
Bölüm etkileşimi
