Bölümler 23Şu an: 11. Ekrandaki İsim
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
~Çarşamba Sabahı~
Dün akşamdan beri Beste'yi düşünüyordum. Doğukan onunla yeniden başlamak istemediğini söylemişti. Buna inanmak istiyordum. Yine de insanın geçmişinden biri ansızın karşısına çıkınca her şey biraz karışıyordu.
Okula geldiğimde Doğukan bahçede arkadaşlarıyla konuşuyordu. Beni görünce yanlarından ayrıldı.
Doğukan: Günaydın.
Tuğba: Günaydın.
Doğukan: Biraz uykusuz görünüyorsun.
Tuğba: Geç yattım.
Doğukan: Yine ders mi çalıştın?
T: Hayır. Uyku tutmadı.
Birlikte sınıfa çıktık. Dersler normal geçti. Fakat öğle arasına doğru Doğukan'ın telefonu birkaç kez titredi. Ekrana bakıp telefonu ters çevirdi. Bunu fark etmiştim ama çaktırmamaya çalışmıştım.
~Öğle Arası~
Nehir kantine gitmişti. Ben sınıfta çantamı düzenliyordum. Doğukan yanıma geldi.
Doğukan: Bir şey göstereceğim.
Tuğba: Ne oldu?
Doğukan: Önce yanlış anlama.
Telefonunu bana uzattı. Ekranda Beste'nin mesajları vardı. Mesajları açmak istemedim ama Doğukan telefonu önümde tutuyordu.
Beste: Konuşmamız gerekiyor.
Beste: Beni görmezden gelme.
Beste: Seni hâlâ unutamadım.
Beste: Tuğba'yla aranızda ne var bilmiyorum ama benimle konuşmadan karar verme.
Bir süre ekrana baktım. Sonra telefonu ona geri verdim.
Tuğba: Bunları neden bana gösteriyorsun?
Doğukan: Senden saklamak istemedim.
Tuğba: Bana açıklama yapmak zorunda değilsin.
Doğukan: Belki değilim. Ama aramızda bir şey olacaksa bilmeni istiyorum.
Söyledikleri karşısında ne diyeceğimi bilemedim. Onun geçmişiyle ilgili bir şey öğrenmek istememiştim ama şimdi öğrendiğim şeyleri de yok sayamıyordum.
Tuğba: Ona cevap verdin mi?
Doğukan: Hayır.
Tuğba: Vermeyi düşünüyor musun?
Doğukan: Hayır, Tuğba.
İsmimi söylerken sesi ciddileşmişti. Başımı eğip defterimin kenarıyla oynadım.
~Son Ders~
Ders boyunca öğretmenin anlattıklarını dinlemeye çalıştım. Fakat aklım sık sık aynı yere gidiyordu. Beste hâlâ Doğukan'ı seviyordu. Peki Doğukan gerçekten onu geride bırakmış mıydı?
Zil çalınca çantamı topladım. Doğukan kapının yanında bekliyordu.
Doğukan: Birlikte çıkalım mı?
Tuğba: Nehir'le çıkacağım.
Doğukan: Tamam. Yarın görüşürüz.
Onun yüzündeki hafif hayal kırıklığını fark ettim. Ama bugün yalnız kalıp düşünmeye ihtiyacım vardı.
~Akşam~
Eve geldiğimde telefonumu masaya bıraktım. Bir süre sonra ekran aydınlandı.
Doğukan: Bugün seni kırdıysam özür dilerim.
"Önemli değil."
Doğukan: Önemli. Yanlış anlamanı istemiyorum.
"Yanlış anladığımı söylemedim."
Doğukan: Biliyorum. Yine de açık olmak istedim.
Mesajı okudum ama cevap yazmadım. Çünkü ne yazarsam yazayım, asıl merak ettiğim şeyi sormayacaktım: Beste geri dönerse Doğukan ne yapacaktı?
Telefonu kenara bıraktım. Tam ders kitabımı açmıştım ki yeni bir mesaj geldi.
Doğukan: İyi geceler Tuğba.
Ekrana baktım. Birkaç saniye sonra cevap yazdım.
"İyi geceler."
Belki de bazı soruların cevabını hemen öğrenmek mümkün değildi.
------
Artık aklıma fikir gelmiyor bölümler için. Neyse yapacağız bir şeyler
Sonraki bölümde görüşürüzz
Bölüm etkileşimi
