Bölümler 23Şu an: 20. Cevapsız Mesajlar
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime · Okuduğun bölüm
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
~Cumartesi Sabahı~
Uzaklaştırmanın ilk günüydü. Sabah alışkanlıkla erkenden uyandım. Bir süre tavana baktıktan sonra bugün okula gitmeyeceğimi hatırladım.
Telefonumu kontrol ettim. Doğukan'dan mesaj yoktu. Dün gece iyi geceler demiştik. Belki hâlâ uyuyordu.
Kahvaltıdan sonra ders kitaplarımı açtım. Birkaç soru çözdüm. Sonra telefonuma baktım. Hâlâ bir şey yoktu.
"Ne yapıyorsun?"
Mesajım gönderildi ama cevap gelmedi. Bir süre bekledim. Ardından başka bir konu açıp yazdım.
"Bugün hava çok güzel."
Yine cevap yoktu.
~Öğle~
Biraz ev işleriyle uğraştıktan sonra odama geçtim. Doğukan'ı aramayı düşündüm ama vazgeçtim. Belki babasıyla konuşuyordu. Belki de telefonu yanında değildi.
Nehir'den mesaj geldi.
Nehir: Uzaklaştırma nasıl gidiyor?
"Çok sıkıcı."
Nehir: Doğukan'la konuştun mu?
"Hayır, cevap vermiyor."
Nehir: Belki meşguldür.
"Belki."
Nehir'in dediği gibi düşünmeye çalıştım. Ama içimdeki huzursuzluk büyüyordu.
~Pazar~
Pazar günü de benzer geçti. Ders çalıştım falan...
Doğukan'a birkaç kez daha mesaj attım. Mesajlarımın hiçbiri cevaplanmadı.
"İyi misin?"
"Bir şey mi oldu?"
"Konuşabilir miyiz?"
Telefonu masaya bıraktım. Bir insanın birkaç gün içinde bu kadar sessizleşmesi normal miydi?
~Pazartesi~
Uzaklaştırmanın üçüncü günüydü. Sabah uyandığımda ilk işim telefonumu kontrol etmek oldu. Doğukan'dan hâlâ mesaj yoktu.
Nehir'i aradım.
Tuğba: Nehir, Doğukan'la konuştun mu?
Nehir: Hayır. Neden?
Tuğba: Bana cevap vermiyor.
Nehir: Belki telefonunu kullanamıyordur.
Tuğba: Bilmiyorum. Ama merak ediyorum.
Nehir: Biraz daha bekle.
Telefonu kapattım. Biraz daha beklemekten başka ne yapabilirdim?
~Çarşamba Akşamı~
Uzaklaştırmanın son günlerine yaklaşmıştık. Doğukan'a son bir mesaj gönderdim.
"Yarın okula dönmeden önce konuşabilir miyiz?"
Mesajı gönderdikten sonra uzun süre ekrana baktım. Cevap gelmedi.
O gece uyumadan önce kendime Cuma günü neyi soracağımı düşündüm. Neden cevap vermediğini, neden beni aramadığını, neden birden uzaklaştığını... Her şeyi.
~Perşembe Sabahı~
Okula dönmemize bir gün kalmıştı. Evde durmak istemedim. Biraz yürüyüş yapmak için dışarı çıktım. Hava serindi. Parkın içinden geçerken salıncakların olduğu tarafa baktım.
Doğukan oradaydı. Yanında Beste vardı. Doğukan, Beste'yi salıncakta sallıyordu. İkisi de konuşuyor, arada gülüyordu.
Olduğum yerde durdum. Telefonum elimdeydi. Günlerdir cevap beklediğim kişi karşımdaydı. Üstelik benimle değil, Beste'yleydi.
Bir süre onları izledim. Sonra içimde biriken sorularla yanlarına doğru yürüdüm.
Artık cevap beklemeyecektim. Cevapları kendim bulacaktım.
--------
Doğukan yapıyor yine bazı b@kluklar. Yakında öğrenilir...
Sonraki bölümde görüşürükk
Bölüm etkileşimi
