Kimsin Sen  -Yarı Texting- kitap kapağı

21. bölüm / 23

21. Parktaki Karşılaşma

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 23Şu an: 21. Parktaki Karşılaşma

~Perşembe Öğleden Sonra~
Parkın girişinden salıncaklara doğru yürüdüm. Doğukan beni fark ettiğinde yüzündeki gülümseme kayboldu. Beste de başını çevirdi.

Tuğba: Doğukan.

Doğukan ellerini salıncağın zincirlerinden çekti. Beste yavaşça ayaklarını yere bastı.

Doğukan: Tuğba? Burada ne yapıyorsun?

Tuğba: Yürüyüşe çıkmıştım. Seni gördüm.

Beste: Merhaba Tuğba.

Tuğba: Merhaba.

Bir an ne söyleyeceğimi bilemedim. Sonra günlerdir içimde birikenleri hatırladım.

Tuğba: Sana kaç kere mesaj attım, biliyor musun?

Doğukan: Tuğba...

Tuğba: İyi misin diye sordum. Konuşabilir miyiz dedim. Bir kere bile cevap vermedin.

Doğukan: Şu an konuşmak istemiyorum.

Tuğba: Neden? Bir açıklama yapamaz mısın?

Beste: Belki de şimdi sırası değildir.

Tuğba: Ben seninle konuşmuyorum Beste.

Doğukan gözlerini kaçırdı. Onun bu tavrı, içimdeki son umudu da azaltıyordu.

Doğukan: Tuğba, artık konuşmak istemiyorum. Seni görmek de istemiyorum.

Tuğba: Ne?

Doğukan: Lütfen bunu uzatma.

Bir süre yüzüne baktım. Belki şaka yaptığını, birazdan sözlerini geri alacağını düşündüm. Ama ifadesi değişmedi.

Tuğba: Peki. Madem öyle.

Arkamı döndüm. Gözlerim dolmuştu ama orada daha fazla kalamazdım. Parktan çıkarken arkamdan seslenmesini bekledim. Seslenmedi.

~Eve Dönüş~
Eve vardığımda kapıyı kapatıp çantamı yatağın üzerine bıraktım. Telefonumu masaya koydum. Ekranda Doğukan'la olan konuşmamız açıktı. Günlerdir gönderdiğim mesajlar cevapsız duruyordu.
Bir süre ekrana baktım. Sonra telefonu ters çevirdim.

~Akşam~
Ödevlerimi açtım. Birkaç gündür doğru düzgün ders çalışmamıştım. Doğukan'ın cevap vermesini beklemekten başka bir şey yapmamıştım. Şimdi ise önümde tamamlamam gereken konular vardı.
Defterimi açıp ilk soruya baktım. Dikkatimi toplamak zor oldu. Yine de kalemimi elime aldım.

~Gece~
Telefonum bir kez daha titredi. Hemen baktım. Bildirim Doğukan'dan değildi. Nehir yazmıştı.

Nehir: Nasıl geçti günün?

"Onu gördüm."

Nehir: Doğukan'ı mı?

"Evet. Beste'yleydi."

Nehir: Konuştunuz mu?

"Artık beni görmek istemediğini söyledi."

Nehir hemen aradı. Telefonu açtım ama konuşmak istemedim.

Nehir: Tuğba, belki bir sebebi vardır.

Tuğba: Ne sebebi olursa olsun bunu söylemesine gerek yoktu.

Nehir: Haklısın.

Tuğba: Ben sadece nedenini bilmek istedim.

Nehir bir süre sustu. Sonra başka şeylerden konuşmaya çalıştı. Ona teşekkür edip telefonu kapattım.
Yatağa uzandım. Birkaç gün önce her şey ne kadar farklıydı. Şimdi ise aynı şehirde, aynı okulda, aynı insanlarla birlikteydik ama aramızda görünmez bir mesafe vardı.
O gece kendime bir söz verdim: Artık cevapsız mesajların başında beklemeyecektim.

-------

Tuğba' ya üzüldüm açıkçası...

Sonraki bölümde görüşürükk

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

21okunma 9beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…