Bölümler 23Şu an: 14. Küçük Bir Yakınlık
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime · Okuduğun bölüm
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
~Pazartesi Sabahı~
Hafta sonu beklediğimden hızlı geçmişti. Cumartesi ders çalışmış, pazar günü de biraz dinlenmiştim. Doğukan'la çok fazla mesajlaşmamıştık ama akşamları birbirimize iyi geceler demeyi ihmal etmemiştik.
Okula girdiğimde Nehir yanıma geldi.
Nehir: Hafta sonu neler yaptın?
Tuğba: Ders çalıştım, biraz dinlendim.
Nehir: Doğukan'la?
Tuğba: Nehir!
Nehir: Sadece sordum.
Gülerek sınıfa çıktık. Doğukan sırasının yanında ayakta duruyordu. Beni görünce elindeki kitabı kapattı.
Doğukan: Günaydın.
Tuğba: Günaydın.
Doğukan: Ödevleri yaptın mı?
Tuğba: Evet.
Doğukan: Bir soruda takıldım. Sonra gösterir misin?
Tuğba: Tabii.
~İkinci Ders~
Öğretmenimiz ödevleri kontrol ederken Doğukan defterini bana uzattı. Soruyu gösterdim ve nasıl çözdüğümü anlattım. Dikkatle dinledi.
Doğukan: Sen anlatınca daha kolay oluyor.
Tuğba: Çünkü çok basit.
Doğukan: Benim için değilmiş demek ki.
Tuğba: Biraz daha çalışman lazım.
Güldü. Öğretmen dönünce ikimiz de önümüze baktık.
~Öğle Arası~
Bahçede otururken Doğukan yanımıza geldi. Bu kez elinde küçük bir paket vardı.
Doğukan: Bunu sana aldım.
Tuğba: Nedir?
Doğukan: Aç bak.
Paketi açtığımda sevdiğim çikolatalardan birini gördüm. Şaşırarak ona baktım.
Tuğba: Nereden biliyorsun bunu sevdiğimi?
Doğukan: Geçen gün kantinde almıştın.
Nehir: Demek dikkatli biri.
Doğukan: Bazen.
Tuğba: Teşekkür ederim ama her seferinde bir şey almana gerek yok.
Doğukan: Canım istedi.
Nehir gülümseyerek ayağa kalktı.
Nehir: Ben sınıfa gidiyorum. Siz gelirsiniz.
Arkasından bakıp başımı iki yana salladım.
Tuğba: Nehir bilerek yapıyor.
Doğukan: Bence bizi yalnız bırakmak istedi.
Tuğba: Aynı şey.
Çikolatadan bir parça aldım. Doğukan'ın yüzünde memnun bir ifade vardı.
~Son Ders~
Dersin sonlarına doğru sınıfa Beste girdi. Öğretmene bir evrak bırakacağını söyledi. Çıkarken gözleri bizim sıraya takıldı. Doğukan'ın bana verdiği çikolata masanın üzerindeydi. Beste'nin bakışları bir an orada kaldı.
Beste: Doğukan, sonra konuşacağız.
Doğukan: Konuşmayacağız Beste.
Beste: Sen bilirsin.
Kapıdan çıktı. Sınıftaki birkaç kişi bize baktı. Ben çikolatayı çantama koydum.
Tuğba: Onunla böyle konuşmak zorunda değilsin.
Doğukan: Seni rahatsız etmesine izin vermeyeceğim.
Tuğba: Ben kendimi savunabilirim.
Doğukan: Biliyorum. Yine de yanında olmak istiyorum.
Bu kez cevap veremedim.
~Akşam~
Eve geldiğimde çantamı bıraktım. Çikolata paketini masaya koyup bir süre baktım. Küçük bir hediyeydi ama günümü güzelleştirmişti.
Telefonum titredi.
Doğukan: Eve vardın mı?
"Vardım."
Doğukan: Güzel. Çikolatayı beğendin mi?
"Çok."
Doğukan: Sevindim.
Telefonu kapattım. Belki de yakınlık büyük sözlerle değil, insanın sevdiği küçük şeyleri hatırlamakla başlıyordu.
--------
Ah benim saf Tuğba'm...
Sonraki bölümde görüşmek üzeree
Bölüm etkileşimi
