Bölümler 23Şu an: 13. Adını Koyamadığım
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime · Okuduğun bölüm
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
~Cuma Sabahı~
Cuma sabahı okula giderken içimde garip bir heyecan vardı. Doğukan'la dün konuştuğumuzdan beri kendimi daha rahat hissediyordum. Fakat Beste'nin sözleri de aklımın bir köşesinde duruyordu.
Sınıfa girdiğimde Nehir hemen yanıma geldi.
Nehir: Bugün yüzün gülüyor.
Tuğba: Öyle mi?
Nehir: Hem de bayağı.
Tuğba: Abartıyorsun.
Nehir: Ben sadece gördüğümü söylüyorum.
Tam cevap verecekken Doğukan sınıfa girdi. Sırasına geçmeden önce yanıma uğradı.
Doğukan: Günaydın.
Tuğba: Günaydın.
Doğukan: Bugün çıkışta biraz yürüyelim mi?
Tuğba: Bakalım.
Doğukan: Bu, evet demek mi?
Tuğba: Bu, bakacağız demek.
Gülerek yerine geçti. Nehir dirseğiyle koluma dokundu.
Nehir: Bakalım demiş. Çok net bir cevap.
Tuğba: Sus artık.
~Öğle Arası~
Kantinden dönerken Beste koridorda önümü kesti.
Beste: Tuğba, seninle konuşmam gerekiyor.
Tuğba: Konuş.
Beste: Doğukan'la aranızda ne var?
Tuğba: Bunu neden bana soruyorsun?
Beste: Çünkü onu tanıyorum. Bir süre sonra sıkılabilir.
Tuğba: Bu senin düşüncen.
Beste: Onu benden daha iyi tanıdığını mı sanıyorsun?
Tuğba: Böyle bir iddiam yok.
Beste bir adım yaklaştı.
Beste: Ben onu uzun zamandır tanıyorum.
Tuğba: O zaman onun kararlarına da saygı duymalısın.
Yanından geçip gitmek istedim.Ancak arkamdan söylediği sözler beni durdurdu.
Beste: Sonra üzülme.
Dönüp baktım ama cevap vermedim. Koridorun sonunda Doğukan'ı gördüm. Bizi fark etmişti.
Doğukan: Bir sorun mu var?
Tuğba: Yok.
Beste: Biz konuşuyorduk.
Doğukan: Konuşmanız bittiyse Tuğba'yla gideceğim.
Beste'nin yüzü gerildi. Doğukan'la birlikte sınıfa döndük.
~Son Ders~
Ders sırasında öğretmenimiz grup çalışması verdi. Nehir başka bir grupla eşleşmişti. Ben de Doğukan'la aynı gruptaydım. Çalışma kâğıdını aramızda paylaştık.
Doğukan: Şu soruyu sen çözmek ister misin?
Tuğba: Olur.
Bir süre sessizce çalıştık. Sonra Doğukan kalemini bıraktı.
Doğukan: Beste'nin söylediklerini kafana takma.
Tuğba: Takmıyorum.
Doğukan: Yüzünden belli oluyor.
Tuğba: Her şeyi yüzümden okuyamazsın.
Doğukan: Denemek istiyorum.
Başımı kaldırdım. Gözlerinde şaka yapmadığını gösteren bir ifade vardı. Hemen kâğıda döndüm.
~Okul Çıkışı~
Nehir servisine yetişmek için erkenden ayrıldı. Ben kapıya çıktığımda Doğukan bekliyordu.
Doğukan: Yürüyelim mi?
Tuğba: Olur.
Bir süre okulun çevresinde yürüdük. Sınavlardan, öğretmenlerden ve hafta sonu planlarından konuştuk. Konuşmak düşündüğümden kolaydı.
Eve yaklaşınca durdum.
Tuğba: Ben buradan gideceğim.
Doğukan: Tamam. İyi hafta sonları.
Tuğba: Sana da.
Tam ayrılacakken Doğukan seslendi.
Doğukan: Tuğba.
Tuğba: Efendim?
Doğukan: Bugün benimle yürüdüğün için teşekkür ederim.
Gülümsedim.
Tuğba: Önemli değil.
Apartmana girerken arkamı dönmedim. Ama yüzümdeki gülümsemeyi de saklayamadım. Adını koyamadığım şey, belki de yavaş yavaş kendini belli ediyordu.
------
Yavaş yavaş Tuğba'da değişiyor...
Sonraki bölümde görüşürükk.
Bölüm etkileşimi
