Kimsin Sen  -Yarı Texting- kitap kapağı

7. bölüm / 23

7. Sürprizlerin Sahibi

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 23Şu an: 7. Sürprizlerin Sahibi

~Pazartesi Sabahı~

Tuğba alarmın sesiyle uyandı. Hafta sonu boyunca kapısına bırakılan hediyeler hâlâ aklındaydı. Özellikle takı kutusunun içindeki notu tekrar tekrar okumuştu.
Acaba gerçekten Doğukan mıydı? Yoksa başka biri mi?
Yataktan kalktı, elini yüzünü yıkadı ve okul kıyafetlerini giydi. Kahvaltısını yaptıktan sonra çantasını alarak evden çıktı.

~Okulda~

Tuğba sınıfa girdiğinde Nehir'in sırasına oturmuş telefonuyla ilgilendiğini gördü.

Tuğba: Günaydın.

Nehir: Günaydın kızım. Ne bu surat?

Tuğba: Ne suratı?

Nehir: Bir şey düşünüyorsun. Anlat bakalım.

Tuğba: Ya hafta sonu garip şeyler oldu.

Nehir: Ne oldu? Anlat çabuk!

Tuğba bir süre düşündü. Nehir'e anlatıp anlatmamak konusunda kararsızdı.

Tuğba: Birisi kapıma sürekli hediyeler bırakıyor.

Nehir: NE?

Tuğba: Bağırma kızım!

Nehir: Ne hediyesi? Kim bırakıyor?

Tuğba: Bilmiyorum işte. Önce ekmek, sonra yumurta, çikolata, bir de takı.

Nehir: Kızım senin kapına market mi açmışlar?

Tuğba gülmemek için kendini zor tuttu.

Tuğba: Ne bileyim ben?

Nehir: Peki şüphelendiğin biri var mı?

Tuğba'nın aklına hemen Doğukan geldi.

Tuğba: Var gibi.

Nehir: Kim?

Tam cevap verecekken sınıfın kapısından Doğukan girdi. Tuğba gözlerini ona çevirdi. Doğukan da onu fark etmişti.

Doğukan: Günaydın.

Nehir: Günaydın Doğukan.

Tuğba: ...

Doğukan cevap alamayınca Tuğba'nın sırasına yaklaştı.

Doğukan: Tuğba, sana bir şey soracağım.

Tuğba: Sor.

Doğukan: Hafta sonu gelen hediyeleri beğendin mi?

Tuğba bir anda ona döndü.

Tuğba: SEN MİYDİN?

Doğukan gülümseyerek başını salladı.

Doğukan: Sonunda anladın.

Tuğba: Gerçekten sen miydin? Ekmekleri, yumurtaları, çikolatayı..

Doğukan: Evet. Takıları da ben gönderdim.

Tuğba: Neden?

Doğukan: Çünkü seni mutlu etmek istedim.
-yumurta ve ekmekle kızı mı etkilemeyi düşündün aq-

Tuğba birkaç saniye sessiz kaldı.

Tuğba: Ama bunları özellikle takıları kabul edemem. Hem nereden biliyorsun adresimi?

Doğukan: Okulun kayıtlarında var. Ama merak etme, kapına kendim gelmedim. Birinden yardım aldım.

Tuğba: Kimden?

Doğukan: Sır.

Tuğba: Doğukan!

Doğukan: Tamam, tamam. Bir daha sır yok.

Nehir ikisini dikkatle izliyordu.

Nehir: Bir dakika. Ben hiç birşey anlamadım.

Tuğba: Sonra anlatırım.

Doğukan: Benim de yerime geçmem gerekiyor. Hoca gelir şimdi. Görüşürüz.

Doğukan yerine geçerken Tuğba'nın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.

~Öğle Arası~

Tuğba kantinden aldığı yiyeceklerle sınıfa döndü. Telefonunu açtığında Doğukan'dan mesaj geldiğini gördü.

Doğukan: Hediyeleri gerçekten beğendin mi?

"Beğendim ama bir daha böyle şeyler yapmana gerek yok."

Doğukan: Neden? Mutlu olmadın mı?

"Oldum ama kendini bu kadar yorma."

Doğukan: Senin için değerse yorulmam.

Tuğba mesajı okuyunca ne cevap vereceğini bilemedi.

"Çok konuşuyorsun."

Doğukan: Sen de çok kaçıyorsun.

"Ben kaçmıyorum."

Doğukan: Tabii tabii.

Tuğba telefonu kapatıp çantasına koydu. Birkaç dakika sonra Nehir yanına geldi.

Nehir: Şimdi anlatıyorsun. Bu çocukla aranızda ne oluyor?

Tuğba: Hiçbir şey.

Nehir: Tuğba, ben seni tanıyorum.

Tuğba: Sadece konuşuyoruz.

Nehir: Peki, o zaman neden sana hediye gönderiyor?

Tuğba omuzlarını silkti.

Tuğba: Bilmiyorum.

Nehir: Bence biliyorsun ama söylemiyorsun.

~Okul Çıkışı~

Doğukan okul kapısının yanında Tuğba'yı bekliyordu.

Doğukan: Tuğba!

Tuğba Doğukan'a döndü.

Tuğba: Ne oldu?

Doğukan: Beraber yürüyelim mi?

Tuğba: Nereye?

Doğukan: Eve doğru. Aynı yöne gidiyoruz sonuçta.

Tuğba kısa bir süre düşündü.

Tuğba: Olur.

İkisi yan yana yürümeye başladı. Başlangıçta sessizdiler. Sonra Doğukan konuşmaya başladı.

Doğukan: Bu arada birincilik meselesi hâlâ aklında mı?

Tuğba: Biraz.

Doğukan: İstersen bir sonraki sınavda beraber çalışabiliriz.

Tuğba: Seninle mi?

Doğukan: Evet. Neden şaşırdın?

Tuğba: Bilmem. Belki yine benden birinciliğimi alırsın.

Doğukan güldü.

Doğukan: Bu sefer sana yardım ederim.

Tuğba: Göreceğiz.

Bir süre daha yürüdüler. Ayrılacakları yere geldiklerinde Tuğba durdu.

Tuğba: Ben buradan gidiyorum.

Doğukan: Tamam. Kendine dikkat et.

Tuğba: Sen de.

Tuğba uzaklaşırken arkasına dönüp bir kez daha baktı. Doğukan hâlâ oradaydı.
Belki de düşündüğü kadar kötü biri değildi.
Ama Tuğba'nın bilmediği bir şey vardı. Onları okulun karşısındaki kaldırımda başka biri izliyordu. Ve bu kişi, Doğukan'ı hiç de kolay kolay paylaşmaya niyetli değildi.

-------

Şimdiden yeni karakterden hoşlanmamaya başladım.
Sonraki bölümde görüşürükk

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

63okunma 27beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…