Bölümler 23Şu an: 15. Kapının Ardında
- 1 1. Kimsin Sen294 kelime
- 2 2. Yeni Birinci607 kelime
- 3 3. Şüphe680 kelime
- 4 4. İlk İpucu653 kelime
- 5 5. Gerçekler723 kelime
- 6 6. Küçük Sürprizler869 kelime
- 7 7. Sürprizlerin Sahibi588 kelime
- 8 8. Geçmişten Gelen548 kelime
- 9 9. Biraz Daha Yakın435 kelime
- 10 10. Eski Bir Tanıdık427 kelime
- 11 11. Ekrandaki İsim381 kelime
- 12 12. Söylenemeyenler387 kelime
- 13 13. Adını Koyamadığım378 kelime
- 14 14. Küçük Bir Yakınlık362 kelime
- 15 15. Kapının Ardında355 kelime · Okuduğun bölüm
- 16 16. Sessiz İzleyici380 kelime
- 17 17. Fotoğraf399 kelime
- 18 18. Müdür342 kelime
- 19 19. Bir Hafta336 kelime
- 20 20. Cevapsız Mesajlar338 kelime
- 21 21. Parktaki Karşılaşma351 kelime
- 22 22. Aynı Salonda426 kelime
- 23 23. Final370 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
~Salı Sabahı~
Okula gittiğimde hava kapalıydı. Bahçedeki öğrenciler yağmur başlamadan içeri girmeye çalışıyordu. Nehir'le sınıfa çıktık. Doğukan henüz gelmemişti.
Nehir: Bugün hava tam uyuma havası.
Tuğba: Sen her havada uyumak istiyorsun.
Nehir: Çünkü uyumak güzel.
Ders başlamadan birkaç dakika önce Doğukan geldi. Islak saçlarını eliyle geriye itti.
Doğukan: Günaydın.
Tuğba: Yağmura mı yakalandın?
Doğukan: Biraz.
Nehir: Şemsiyen yok muydu?
Doğukan: Vardı ama çantamdaydı.
Nehir güldü. Ben de çantamdan peçete çıkarıp ona uzattım.
Tuğba: Al.
Doğukan: Teşekkür ederim.
~Öğle Arası~
Öğretmenimiz bizi kütüphaneye gönderdi. Grup ödevimiz için kaynak arıyorduk. Doğukan da benimle geldi. Kitap raflarının arasında çalışırken zamanın nasıl geçtiğini anlamadım.
Doğukan: Şu kitabı alalım mı?
Tuğba: Olur. İçindekiler kısmına bakalım.
Kitabı masaya bıraktık. Bir süre not aldık. Sonra Doğukan bir şey anlatırken ikimiz de aynı anda uzandık ve ellerimiz çarpıştı. İkimiz de kısa bir an durduk.
Doğukan: Pardon.
Tuğba: Önemli değil.
Kütüphanenin kapısından bir ses geldi. Beste koridordan içeri bakıyordu. Bizi görünce yüzündeki ifade değişti. Birkaç saniye sonra geri çekildi.
~Ders Arası~
Kütüphaneden çıkınca Doğukan'ın telefonu çaldı. Ekrana baktı, sonra sessize aldı.
Tuğba: Açmayacak mısın?
Doğukan: Hayır.
Tuğba: Belki önemli bir şeydir.
Doğukan: Beste.
Bir şey söylemedim. Doğukan telefonu cebine koydu.
Doğukan: Onunla konuşmak istemiyorum.
Tuğba: Bunu ona da söyledin mi?
Doğukan: Birkaç kez.
Koridorun sonuna geldiğimizde Beste'yi göremedik. Ama bizi izlediğinden emindim.
~Okul Çıkışı~
Doğukan'la kapıya doğru yürürken öğretmenler odasının önünde durdu. Bir öğretmen ona seslenmişti.
Doğukan: Bir dakika bekler misin?
Tuğba: Tabii.
Koridorun köşesinde beklerken kapının aralık olduğunu fark ettim.
İçeride Beste vardı. Telefonunu elinde tutuyor, Doğukan'ın öğretmenle konuşmasını bekliyordu. Beni görünce hemen telefonunu indirdi.
Beste: Beni mi izliyorsun?
Tuğba: Hayır Doğukan'ı bekliyorum.
Beste: Doğukan'la aranızdaki şeyin ne olduğunu herkes merak ediyor.
Tuğba: Herkesin merakını gidermek zorunda değilim.
Beste cevap vermedi. Doğukan yanımıza geldi.
Doğukan: Hazır mısın?
Tuğba: Evet.
Birlikte okuldan çıktık. Arkamı dönmedim. Fakat Beste'nin bizi izlemeyi sürdürdüğünü hissediyordum.
~Akşam~
Doğukan'dan mesaj geldi.
Doğukan: Bugün gerildin mi?
"Biraz."
Doğukan: Beste yüzünden mi?
"Onunla uğraşmak ve konuşmak istemiyorum."
Doğukan: Ben de istemiyorum. Bundan sonra daha dikkatli olacağım.
"Tamam. Bende öyle, dikkatli olacağım."
Telefonu bıraktım. Bazı insanların hayatına girmesi kolaydı. Ama hayatından çıkmaları, istedikleri kadar kolay olmayabiliyordu.
-------
------
Umarım beğenmişsinizdir. Sonraki bölümde görüşürükk
Bölüm etkileşimi
