Kimsin Sen  -Yarı Texting- kitap kapağı

17. bölüm / 23

17. Fotoğraf

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 23Şu an: 17. Fotoğraf

~Perşembe Sabahı~
Bugün okula giderken içimde sebepsiz bir huzursuzluk vardı. Dün kapının arkasında gördüğüm gölge aklımdan çıkmamıştı. Kimin olduğunu bilmiyordum ama Beste olduğunu düşünüyordum.
Nehir yanıma geldi.

Nehir: Neden böyle düşüncelisin?

Tuğba: Dün okulda biri bizi izliyordu galiba.

Nehir: Kim?

Tuğba: Bilmiyorum. Kapının arkasında biri vardı.

Nehir: Beste olabilir mi?

Tuğba: Aklıma o geldi ama emin değilim.

Sınıfa girdiğimizde Doğukan beni görünce gülümsedi.

Doğukan: Günaydın.

Tuğba: Günaydın.

Doğukan: Bir şey mi oldu?

Tuğba: Sonra anlatırım.

~Öğle Arası~
Derslerden sonra Doğukan'la bahçeye çıktık. Hava güneşliydi. Bir süre sınavlardan konuştuk. Sonra Doğukan geçen hafta yaşadığımız komik bir olayı hatırlattı. İstemeden gülmeye başladım.

Doğukan: Bak, yine güldün.

Tuğba: Sen de her şeyi fark ediyorsun.

Doğukan: Seninle ilgili şeyleri fark etmek hoşuma gidiyor.

Ne diyeceğimi bilemedim. Bir an sessiz kaldım. Sonra uzaktan bir adım sesi geldi. Başımı çevirdiğimde ise kimseyi göremedim.

Doğukan: Ne oldu?

Tuğba: Bir şey yok.

~Koridor~
Biraz sonra sınıfa dönmek için kapıya yöneldik. Doğukan bir şey anlatırken ben de ona bakıyordum.
Sınıfa geldiğimizde içeride kimse yoktu. Kaloriferin önünde durup dışarıyı izlemeye başladık. O esnada yansımadan kapının arkasında Beste'yi gördüm. Bizi izliyordu. Göz göze geldiğimizde saklanmaya çalışmadı.
İçimde ani bir düşünce belirdi. Beste'nin bizi görmesini istiyordum. Nedenini tam olarak bilmiyordum. Belki de artık onun sözlerinden etkilenmediğimi göstermek istiyordum.
Doğukan'a doğru bir adım attım ve ona sarıldım. Doğukan önce şaşırdı, sonra o da bana karşılık verdi.

Doğukan: İyi misin?

Tuğba: İyiyim.

Biraz sonra geri çekildim. Beste çoktan uzaklaşmıştı.

Doğukan: Bir şey mi oldu?

Tuğba: Hayır. Sadece öyle yapmak istedim.

Doğukan başını salladı. Yüzünde şaşkın ama mutlu bir ifade vardı.

~Son Ders~
Nehir yanıma oturunca hemen sordu.

Nehir: Az önce ne oldu?

Tuğba: Ne oldu?

Nehir: Doğukan'a sarıldın.

Tuğba: Sarılamaz mıyım?

Nehir: Sarılabilirsin tabii. Ama sen normalde böyle şeyleri kolay yapmazsın.

Tuğba: Belki değişiyorumdur.

Nehir gülümsedi ama bakışları ciddiydi.

Nehir: Beste gördü mü?

Tuğba: Evet.

Nehir: Tuğba...

Tuğba: Biliyorum. Biraz çocukça davrandım.

Nehir daha fazla üstelemedi.

~Akşam~
Eve geldiğimde telefonumda Doğukan'dan mesaj vardı.

Doğukan: Bugün sarılman beni şaşırttı.

"İstemeden oldu."

Doğukan: İstemeden mi?

"Canım istedi yani."

Doğukan: Ben şikâyetçi değilim.

Mesajı okuyunca gülümsedim. Fakat aklım yine Beste'ye gitti. Elindeki gördüğüm telefonuyla ne yaptığını merak ediyordum.

~Aynı Saatlerde~
Beste, telefonundaki fotoğrafa baktı. Tuğba'nın Doğukan'a sarıldığı anı yakalamıştı. Fotoğrafı yakınlaştırdı. Sonra rehberinden bir ismi buldu.

“Bunu görmeniz gerekiyor.”

Mesajı göndermeden önce birkaç saniye bekledi. Ardından fotoğrafı ekleyip gönderdi. Artık olayların yalnızca kendisiyle Doğukan ve Tuğba arasında kalmayacağını biliyordu.

------

Ortalık karışıyor yine

Sonraki bölümde görüşürükk

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

36okunma 16beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…