Kafes

Şahin
Kızı arabaya attıktan sonra kapıyı kapatıp kilitledim, en nefret ettiğim şeydir pürüzler. Nerden çıkmıştı ki bu kız, gecenin bu vakti ne işi vardı burda... Belkide düşmanlarım tarafından bir ajan olarak gönderilmiştir.. Kafamda deli sorular

Ne yapayacktım ben şimdi bu kıza... elimi çeketimin iç cebine atıp, sigara paketininden bir tane sigara yakıp ağzıma götürdüm, derin bir duman çektim, sanki kafamdaki soruları durdurabilecek tek şeymiş gibi. Sesizliği daha doğrusu kafamdaki sesleri susturan şey Ali oldu.

"Abi adamı hallettik," arabada oturan kıza bakıp "bu kız kim abi?" diye sordu.

Dumanı havaya üfledim, arabanın içinde deli gibi ağlayan kıza baktım

"Bilmiyorum, salih'i (ölen adam) öldürdüğmü gördü ama"

"peki ne yapacaksın kıza, öldürecek misin?"

"Kadın öldürdüğmü nerde gördün lan..boş boş konuşma" gerçekten ne yapacaktım ki kıza

"Haklısın kusura bakma abi, acaba bizim depolardan birinde mi tutsak?"

"Depo olmaz.. Sen kızın adını soyadını öğren sonra meteye gönder kızı bir araştırsın daha sonra ne yapacağımıza bakarız."

"Sen nasıl istersen abi, hemen hallediyorum" dedikten sonra arabaya doğru yürüdü kızla kısa bir konuşmadan sonra meteyi aradı ben de arabaya doğru ilerledim.

Gece'den
Kapıyı kilitleyip gitti, peki şimdi ne olucaktı gözyaşlarım durmak bilmeden akıyordu. Hemen çantamı aramaya başladım neyseki almayı unutmuştu karşımdaki koltukta duruyordu, içinden telefonumu çıkardım, polisi aramak için. neden daha önce akıl edemedim ki bunu..

Telefonu açtım ama şarjım çok azdı her an kapanabilirdi. Uzakta sigarasını içtiğini gördüğümde doğru zamanın bu olduğunu anlayıp hemen 112 aradım. ellerim titriyor kalbim fırlayacakmış gibi çarpıyordu.

2. Çalışta telefon açıldı
"Alo iyi günler 112 acil yardım servisi nasıl yardımcı olabiliriz"

"Alo!! Alo ben bir ihbarda bulunucaktım beni kaç- " diyemeden telefon kapandı .

"Allah kahretsin, kapanacak zamanı buldun" ağlamam daha da şiddetlendi o sırada bana baktıklarını fark ettim ve Ali dediği adam bana doğru gelmeye başladı hemen telefonu cebime sıkıştırıp sakladığım sırada adam kapıyı açtı.

"Bırakın beni, ben ne yaptım ki size.. Yenin ederim kimseye söylemem bırakın gidiyim" dedim fakat adamdan ses çıkmadı. Çantama uzanıp cüzdanımı aldı, kimliğimi çıkarttı,

"Öldürecek misiniz beni, cani herifler bırakın beni!!!" dediğim an gözlerimin içine baktı fakat tek kelime etmeden kapıyı kapatıp çıktı, onun çıkmasıyla arabanın camlarını yumruklamaya başladım.

" Yardım edin kimse yok mu? , bırak beni adi herif, bırakkkk" dediğide adam bana doğru gelmeye başladı gözlerindeki karanlık, bana yaklaşan ağır adımları bile tüm vücudumun titremesine yetiyordu. Kapıyı açmasıyla göz göze geldik, aradamızda iki adımlık mesafeden az vardı

"Bakmaya devam mı edeceksin" demesiyle dudak kenarı hafifçe yıkarıya kaydı, bildiğin karşımda sırıtıyordu adam. Bu bardağı taşıran son damla oldu ve Allah ne verdiyse diyip tokadı yapıştırdım yürek yedim heralde.

Bu hareketimden sonra gözlerinden alevler çıkmaya başladı, kendisini zor tutuyormuş gibi bir hali vardı. Ani bir hareketle koluma yapıştığı gibi beni arabanın öbür ucuna fırlattı kendisi de içeri girip kapıyı kapatınca araba hareket etti ve yola koyulduk. Yol boyunca tek kelime etmedi, tokattan sonra ben de cesaret edemedim kedi yavrusu gibi bir köşeye kıvrılıp ağlamaya devam ettim...

Uzun bir yolculuktan sonra Kocaman bir sürü ışığı yanan, kapısında yüzlerce adamın bulunduğu bir eve geldik, ev dediğime bakmayın saray gibi bir şeydi, bu sarayın bana kafes olacağını anlamak için müneccim olmaya gerek yoktu.

(Beğendiniz mi yeni bölümü ❤️❤️)

(olay akışının biraz yavaş gerçekleşiyor olabilir ama birkaç bölümden sonra hızlanıcaktır)